Στην Κουμουνδούρου μπορεί να μετρούν υπογραφές, αλλά στην πραγματικότητα μετρούν απώλειες. Η πρωτοβουλία στελεχών της μειοψηφίας να συγκεντρώσουν τις απαιτούμενες υπογραφές για νέα συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής δεν είναι παρά η πιο πρόσφατη εκδήλωση μιας κρίσης που βαθαίνει καθημερινά.
Ο Σωκράτης Φάμελλος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα παράδοξο. Κέρδισε μια ψηφοφορία, αλλά δεν έχει κερδίσει την πολιτική συζήτηση. Η απόφαση της 6ης Ιουνίου μπορεί να πέρασε με μεγάλη πλειοψηφία, όμως άφησε πίσω της περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις. Και όσο η ηγεσία αποφεύγει να τα ξεκαθαρίσει, τόσο μεγαλώνει η αμφισβήτηση.
Το ερώτημα είναι απλό: ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει προς πολιτική συγχώνευση με το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ή διατηρεί αυτόνομη πορεία; Διότι αν η απάντηση είναι το πρώτο, τότε αρκετά στελέχη αναρωτιούνται γιατί να διατηρείται η σημερινή κομματική βιτρίνα. Και αν η απάντηση είναι το δεύτερο, τότε γιατί δεν υπάρχει ούτε ίχνος σχεδίου για αυτόνομη εκλογική παρουσία;
Στο στρατόπεδο των Πολάκη, Παππά και Δούρου εκτιμούν ότι οι συσχετισμοί δεν είναι τόσο συμπαγείς όσο εμφανίζονται. Βλέπουν αποχωρήσεις, απογοήτευση και μια κομματική βάση που παρακολουθεί αμήχανη τη συζήτηση για το πώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα διευκολύνει την πορεία ενός άλλου κόμματος προς την εξουσία.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Φάμελλο δεν είναι οι 70 υπογραφές. Είναι ότι όλο και περισσότεροι μέσα στο κόμμα αναρωτιούνται αν ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί ως αυτόνομος πολιτικός οργανισμός ή ως αίθουσα αναμονής μέχρι να ολοκληρωθεί το εγχείρημα Τσίπρα.
Και αυτό είναι ένα ερώτημα που καμία ψηφοφορία δεν μπορεί να κλείσει οριστικά.
ΝιΠΑΝΑ