Ο Αύγουστος στα νησιά φτιάχνει συναντήσεις που κανένα πολιτικό γραφείο δεν θα μπορούσε να κλείσει και ούτε πολιτικές και πολιτικές στήλες θα μπορούσαν να σκεφτούν. Οι μετακινήσεις, οι αποδράσεις (άλλες φανερές, άλλες προσεκτικά κρυμμένες) και τα στενά που δεν αφήνουν περιθώριο διαφυγής στήνουν σκηνικά τα οποία κυκλοφορούν κατόπιν από στόμα σε στόμα.
Ένα τέτοιο σκηνικό στήθηκε χθες το βράδυ στην Πάρο. Ο Θάνος Πλεύρης βρισκόταν εκεί με την οικογένειά του για λίγες μέρες απόδρασης, από αυτές που τις κλέβει κανείς μέσα στο καλοκαίρι και τις μετράει με το σταγονόμετρο. Το νησί, μάλιστα, είχε να το επισκεφθεί από την εποχή που ήταν φοιτητής, οπότε η βόλτα στη Νάουσα είχε και κάτι από επιστροφή σε παλιά, οικεία σοκάκια που τα θυμόταν αλλιώς. Εκεί, σε αυτή τη διάθεση, είδε τον Αλέξη Τσίπρα να δειπνεί με παρέα στον «Τσαχπίνη» μια απ’ τις πιο γνωστές ψαροταβέρνες στη Νάουσα. Τον πλησίασε, χαιρετήθηκαν εγκάρδια και ανθρώπινα, αντάλλαξαν λίγες κουβέντες σε καλό κλίμα, όπως ορίζουν οι κοινωνικοί κανόνες σωστής συμπεριφοράς.
Τσίπρας: Στις 2 Σεπτεμβρίου παρουσιάζει στη Θεσσαλονίκη το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛ.Α.Σ.
Το σχόλιο ήρθε λίγο αργότερα, στη δική του παρέα. «Κρίμα που δεν τράβηξα μία φωτογραφία να την πάρει η Εστία και να φτιάξει σενάρια αυτή τη φορά για συγκυβέρνηση ΝΔ και ΕΛΑΣ», είπε ο υπουργός Υγείας, διακωμωδώντας τα δημοσιεύματα της εφημερίδας για μετεκλογική συνεργασία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Η ίδια γειτονιά είχε και συνέχεια σήμερα το πρωί. Ο κ.Πλεύρης ήπιε τον καφέ του με τον Γιώργο Μυλωνάκη στο Karino, το γνωστό καφέ της Νάουσας που τα τραπεζάκια του λειτουργούν κάθε καλοκαίρι σαν άτυπο παρατηρητήριο αλλά και τόπος συγκέντρωσης πολιτικών και δημοσιογράφων που επισκέπτονται το νησί. Η κουβέντα δεν έμεινε στην πολιτική. Πήγε και στα προσωπικά, με τον υπουργό Υγείας να περιγράφει στον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τη δική του περιπέτεια υγείας και το δίδαγμα που κράτησε από εκείνη την περίοδο, τη διαχείριση του άγχους, κάτι που, όπως είπε, εφαρμόζει έκτοτε σταθερά, έχοντας πάντα στο μυαλό του όσα πέρασε. Δύο στιγμιότυπα λοιπόν μέσα σε λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο, στα ίδια σοκάκια, με πρωταγωνιστές πρόσωπα που τον χειμώνα μετριούνται με άλλα κριτήρια.