Η νέα κόντρα γύρω από το ακίνητο που η οικογένεια Ανδρουλάκη μισθώνει στο Κτηματολόγιο, με αφορμή δημοσίευμα του mononews και την παρέμβαση Γεωργιάδη που μίλησε για συνολικό μίσθωμα 1,2 εκατ. ευρώ από το 2010 έως σήμερα, σύμβαση υπογεγραμμένη μόλις δεκαέξι ημέρες πριν το Καστελλόριζο και ανακαίνιση του κτηρίου στο Ηράκλειο με δημόσια χρήματα, δεν είναι μια απλή αντιπαράθεση δύο πολιτικών αντιπάλων. Είναι μια καλοδουλεμένη και οξύτατη απάντηση του υπουργού υγείας στον πόλεμο που έχει εξαπολύσει όπως λένε συνεργάτες του εναντίον του εδώ και μήνες το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο Νίκος Ανδρουλάκης. Και όπως προσθέτουν με νόημα «όποιος τα έβαλε με τον Άδωνι Γεωργιάδη αναίτια στο τέλος έχασε». Και αυτή η φράση μας προετοιμάζει και για άλλα βέλη που έχει στην φαρέτρα του ο υπουργός υγείας και σκοπεύει να τα εκτοξεύσει κατά του ΠΑΣΟΚ.
Η στρατηγική της ηθικής αποδόμησης
Πέρα όμως από το προσωπικό είναι και κομμάτι ενός ευρύτερου πολιτικού πολέμου που πλέον διεξάγεται με σταθερή ένταση από δύο πλευρές, και έχει στόχο τα ευάλωτα σημεία του καθενός.
Στην Πειραιώς η ανάγνωση είναι ότι το ΠΑΣΟΚ έχει επιλέξει εδώ και μήνες ένα προφίλ έντονης ηθικοποίησης. Από τις υποκλοπές και τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τις προανακριτικές για Λιβανό και Αραμπατζή που έρχονται στη Βουλή στις 21 Μαΐου, ο κ. Ανδρουλάκης έχει επενδύσει συστηματικά στη ρητορική της «ηθικής πολιτικής δύναμης» που ζητά λογοδοσία από όλους. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η αποκάλυψη μιας μακροχρόνιας σύμβασης με το Δημόσιο που αποφέρει εκατομμύρια στην οικογένειά του δίνει στην κυβέρνηση ακριβώς το επιχείρημα που χρειάζεται για να σπάσει την εικόνα της ηθικής υπεροχής. Ο κ. Γεωργιάδης το διατυπώνει καθαρά λέγοντας «δεν είπα ότι είναι παράνομο, είπα ότι είναι ανήθικο». Η γραμμή αυτή έχει αξία ακριβώς γιατί δεν επιδιώκει ποινικές προεκτάσεις, αλλά αμφισβήτηση χαρακτήρα.
Η απάντηση της Χαριλάου Τρικούπη
Από την άλλη, στη Χαριλάου Τρικούπη απαντούν με τα δικά τους δεδομένα. Ο διαγωνισμός του 2010 ήταν μειοδοτικός με οκτώ προσφορές, η ανανέωση του 2022 και η παράταση του 2024 έγιναν επί κυβέρνησης ΝΔ, και οι λογαριασμοί στις Βρυξέλλες είναι δηλωμένοι επί μία δεκαετία. Το ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι η επίθεση Γεωργιάδη έχει έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό, να μετατοπίσει την κουβέντα από τις ευθύνες της κυβέρνησης σε προσωπικά ζητήματα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η αναφορά σε «εντεταλμένη υπηρεσία» και η προαναγγελία αγωγών δείχνουν ότι θέλει να κλείσει το θέμα δικαστικά πριν εδραιωθεί στην κοινή γνώμη.
Η προσωποποίηση της πολιτικής σύγκρουσης
Η πραγματικότητα είναι ότι και οι δύο πλευρές έχουν επιλέξει την προσωποποίηση της σύγκρουσης. Ο κ. Γεωργιάδης λειτουργεί εδώ και χρόνια ως ο πιο επιθετικός εκπρόσωπος της κυβερνητικής γραμμής και αναλαμβάνει συστηματικά το βάρος της αντεπίθεσης, αφήνοντας σε άλλους ρόλους χαμηλότερου θορύβου. Ο κ. Ανδρουλάκης από την πλευρά του έχει επενδύσει σε μια ρητορική απευθείας ονομαστικής στόχευσης κυβερνητικών στελεχών, που λειτουργεί όσο διατηρείται η εικόνα του «καθαρού» αρχηγού και κόμματος, αλλά γίνεται βαρύτερη όταν δέχεται κριτική για ηθικά ζητήματα. Καμία από τις δύο πλευρές δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι μένει στα όρια της θεσμικής διαφωνίας.
Το πολιτικό διακύβευμα πίσω από την κόντρα
Πού οδηγεί λοιπόν αυτή η σύγκρουση; Σε ένα περιβάλλον όπου το ΠΑΣΟΚ έχει σταθεροποιηθεί το τελευταίο διάστημα ως η δεύτερη δύναμη, κάτι που τώρα μπορεί να αμφισβητηθεί από την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα. Από την άλλη, η ΝΔ προετοιμάζεται για ένα συνέδριο με ανοιχτά εσωτερικά μέτωπα, γκρίνιες βουλευτών και την απουσία του Κώστα Καραμανλή από οποιαδήποτε κομματική διαδικασία.
Ο πόλεμος Γεωργιάδη – Ανδρουλάκη λειτουργεί ως εργαλείο και των δύο για να φθείρουν την κεντρική αφήγηση του αντιπάλου. Η Πειραιώς θέλει να δείξει ότι κανείς δεν είναι πάλευκος, η Χαριλάου Τρικούπη θέλει να εδραιώσει την εικόνα μιας κυβέρνησης που εμπλέκεται σε υποθέσεις διαφθοράς. Η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, τα δικαστήρια και τα social media είναι απλώς τα πεδία όπου παίζεται η ίδια μάχη. Νικητής, προς το παρόν, δεν υπάρχει και είναι βέβαιο πως το επόμενο διάστημα η κόντρα αυτή θα έχει νέα επεισόδια και νέες αποκαλύψεις.