Το παζλ των προσώπων που θα βρεθούν τελικά δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη αρχίζει σιγά σιγά να συμπληρώνεται. Όχι όμως χωρίς εκκρεμότητες, δεύτερες σκέψεις και –όπως συμβαίνει πάντοτε σε τέτοιες πολιτικές μετακινήσεις– αρκετές συζητήσεις πίσω από κλειστές πόρτες.
Υπάρχουν πάντως ονόματα που θεωρούνται πολύ κοντά στη νέα προσπάθεια.
Η Έφη Αχτσιόγλου βρίσκεται ψηλά στη σχετική συζήτηση, ενώ προς την ίδια κατεύθυνση κινείται, κατά πάσα πιθανότητα, και ο Νάσος Ηλιόπουλος. Άλλωστε, ήδη από το καλοκαίρι υπήρχαν δημοσιεύματα που τοποθετούσαν τον Ηλιόπουλο, μαζί με άλλα στελέχη προερχόμενα από τη Νέα Αριστερά, σε τροχιά προσέγγισης με την ΕΛ.Α.Σ.
Το μεγάλο ερωτηματικό παραμένει ο Αλέξης Χαρίτσης. Το όνομά του βρίσκεται σταθερά στο τραπέζι, αλλά η τελική του στάση έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία και δεν μπορεί ακόμη να θεωρηθεί δεδομένη.
Στην ίδια κατηγορία των προσώπων που συζητούνται βρίσκεται και η Σία Αναγνωστοπούλου. Και εδώ χρειάζεται προσοχή: άλλο η πολιτική συζήτηση και άλλο η οριστική ένταξη.
Αντίθετα, η Όλγα Γεροβασίλη εμφανίζεται πολύ πιο κοντά στο νέο κόμμα. Πρόσφατα δημοσιεύματα θεωρούν ότι η δημόσια στάση της ουσιαστικά προαναγγέλλει την ένταξή της στην ΕΛ.Α.Σ.
Στην ίδια τροχιά τοποθετούνται ο Διονύσης Καλαματιανός και ο Βασίλης Κόκκαλης, ενώ ακολουθεί μια δεύτερη ομάδα προσώπων που παρακολουθείται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον: Χάρης Μαμουλάκης, Μίλτος Ζαμπάρας, Αθηνά Λινού και Γιάννης Σαρακιώτης.
Για αρκετούς από αυτούς υπάρχουν ήδη δημόσιες αναφορές. Ο Κόκκαλης, ο Ζαμπάρας και ο Μαμουλάκης έχουν εμφανιστεί σε σχετικά ρεπορτάζ ως πρόσωπα που βρίσκονται στο «ραντάρ» της ΕΛ.Α.Σ., ενώ Λινού και Σαρακιώτης έχουν επίσης συμπεριληφθεί στα ονόματα που εξετάζουν το επόμενο πολιτικό τους βήμα.
Στο κάδρο μπαίνει ακόμη ένα διαφορετικής προέλευσης πρόσωπο: ο Κώστας Τούμπουρος, στέλεχος στον επιχειρηματικό χώρο και ειδικότερα στον όμιλο Ελλάκτωρ, σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες.
Το ενδιαφέρον, όμως, δεν βρίσκεται μόνο στα ονόματα. Βρίσκεται στη σύνθεση της ομάδας.
Ο Τσίπρας επιχειρεί να συγκεντρώσει γύρω του στελέχη από διαφορετικές διαδρομές της παλιάς κυβερνώσας Αριστεράς, αλλά ταυτόχρονα να μην εμφανίσει την ΕΛ.Α.Σ. ως απλή επανασυσπείρωση του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος έχει άλλωστε επιμείνει ότι στη νέα προσπάθεια δεν θα μεταφέρονται αυτομάτως παλιές κομματικές ιδιότητες και «προνόμια» και ότι όσοι συμμετάσχουν θα ξεκινήσουν με ίσους όρους.
Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως το δυσκολότερο στοίχημα του νέου κόμματος.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να συγκεντρώσεις παλιά και αναγνωρίσιμα στελέχη γύρω από ένα νέο πολιτικό σχήμα και εντελώς διαφορετικό να πείσεις τους πολίτες ότι δεν πρόκειται απλώς για το παλιό έργο με καινούργιο τίτλο.
Τα πρόσωπα, λοιπόν, αρχίζουν να φαίνονται.
Αυτό που μένει να αποδειχθεί είναι αν μαζί με τα πρόσωπα θα είναι καινούργια και η πολιτική πρόταση.