Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να έχει ένα μικρό πρόβλημα με την Golden Visa, τη χρειάζεται για να χρηματοδοτήσει το οικονομικό του πρόγραμμα, αλλά ταυτόχρονα θέλει να την καταργήσει στα ακίνητα.
Στην παρουσίαση του οικονομικού του προγράμματος στη Θεσσαλονίκη, ο Τσίπρας παρουσίασε την Golden Visa ως μία από τις πηγές χρηματοδότησης του σχεδίου του και ειδικότερα του Εθνικού Ταμείου Σύγκλισης, με πρόβλεψη για 1 δισ. ευρώ ετησίως. Η χρηματοδότηση του προγράμματος αποτελεί ήδη ένα από τα βασικά σημεία στα οποία επικεντρώνεται η κριτική των οικονομικών αναλύσεων.
Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια.
Ο ίδιος ο Τσίπρας έχει προτείνει στο πλαίσιο της στεγαστικής του πολιτικής την κατάργηση της Golden Visa μέσω επένδυσης σε ακίνητα, θεωρώντας ότι το συγκεκριμένο μοντέλο επιβαρύνει τη στεγαστική κρίση.
Με απλά λόγια:
Χθες: Golden Visa → 1 δισ. ευρώ τον χρόνο για το Ταμείο.
Προηγουμένως: Golden Visa στα ακίνητα → την καταργούμε.
Υπάρχει μάλιστα και δεύτερο, ίσως σοβαρότερο ερώτημα. Τα κεφάλαια που εισρέουν στη χώρα για την απόκτηση Golden Visa δεν ταυτίζονται με δημοσιονομικά έσοδα του κράτους. Για παράδειγμα, όταν ένας επενδυτής αγοράζει ένα ακίνητο 800.000 ευρώ, τα 800.000 ευρώ αποτελούν επένδυση στην ελληνική οικονομία δεν μπαίνουν αυτομάτως 800.000 ευρώ στο κρατικό ταμείο.
Άρα εδώ χρειάζεται μια πολύ καθαρή απάντηση:
Το 1 δισ. που γράφει το πρόγραμμα είναι έσοδο του Δημοσίου ή επενδυτική εισροή;
Γιατί αν είναι το δεύτερο, δεν μπορεί απλώς να εγγράφεται ως χρήμα διαθέσιμο για τη χρηματοδότηση κρατικών πολιτικών.
Και κάπως έτσι η Golden Visa του Αλέξη Τσίπρα αποκτά δύο ζωές: στη στεγαστική πολιτική καταργείται και στη χρηματοδότηση του προγράμματος ανασταίνεται.
Στα πολιτικά προγράμματα αυτό μπορεί να λέγεται «ανακατεύθυνση πόρων». Στη λογιστική και στα δημόσια οικονομικά, πάντως, χρειάζεται λίγο περισσότερη εξήγηση.