Ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης παραιτήθηκε μετά τις καταγγελίες για την αθλητική μοριοδότηση της κόρης του. Το Μέγαρο Μαξίμου έσπευσε να προβάλει το δόγμα της μηδενικής ανοχής. Μόνο που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην προσπάθειά του να διορθώσει το πρόβλημα, κατάφερε να δημιουργήσει μια νέα πολιτική αντίφαση.
Τη θέση του Τσαβδαρίδη πήρε ο Βασίλης Σπανάκης, στο Εσωτερικών μετακινήθηκε ο Βαγγέλης Λιάκος και στο υπουργείο Υγείας επέστρεψε ο Δημήτρης Βαρτζόπουλος.
Μια μικρή λεπτομέρεια, ο Βαρτζόπουλος είχε αποχωρήσει τον περασμένο Απρίλιο, όταν το όνομά του ενεπλάκη πολιτικά στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποδείχθηκε παράνομη ενέργειά του.
Το αποτέλεσμα; Η κυβέρνηση απομακρύνει έναν υφυπουργό για να υπερασπιστεί την αξιοκρατία και επαναφέρει έναν άλλον που είχε απομακρυνθεί μέσα στη θύελλα ενός διαφορετικού σκανδάλου.
Στη Νέα Δημοκρατία, τελικά, η πολιτική ευθύνη έχει ημερομηνία λήξης. Κάτι σαν το γιαούρτι. Μόνο που, όταν λήγει, αντί να πετιέται, επιστρέφει στο ράφι.
Και το καλύτερο; Όλα αυτά βαφτίστηκαν ανανέωση του κυβερνητικού σχήματος!
Γεραπετρίτης: Η Τουρκία δίνει συγκατάθεση και η Αθήνα λέει ότι δεν τη ζήτησε
Η τουρκική φρεγάτα TCG Gökova έστειλε μήνυμα στο γαλλικό ερευνητικό Abeille Marengo ότι βρίσκεται, κατά τον τουρκικό ισχυρισμό, σε τουρκική υφαλοκρηπίδα και έχει τη συγκατάθεση να συνεχίσει.
Η ελληνική φρεγάτα «Λήμνος» απάντησε ότι το πλοίο επιχειρεί βάσει ελληνικής NAVTEX. Οι εργασίες δεν διακόπηκαν και δεν σημειώθηκε περαιτέρω κλιμάκωση.
Έχουμε, επομένως, μια ενδιαφέρουσα διπλωματική πρωτοτυπία. Η Αθήνα δηλώνει ότι δεν ζήτησε άδεια. Η Άγκυρα επιμένει να εμφανίζεται ότι παρέχει συγκατάθεση. Και το γαλλικό πλοίο βρίσκεται ανάμεσα σε δύο αντιπαρατιθέμενες αναγγελίες δικαιοδοσίας.
Ο Γιώργος Γεραπετρίτης πρόκειται να ενημερώσει τους πολιτικούς αρχηγούς το Σάββατο. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, θα παρουσιάσει και το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης, χωρίς να παραδώσει αντίγραφο.
Το ενδιαφέρον δεν είναι εάν η Τουρκία είχε δικαίωμα να δώσει άδεια. Δεν της αναγνωρίζεται τέτοιο δικαίωμα από την ελληνική πλευρά. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς αναφέρεται στη γαλλική διπλωματική επικοινωνία και εάν η Άγκυρα επιχειρεί να μετατρέψει μια μονομερή δήλωση συγκατάθεσης σε διπλωματικό προηγούμενο.
Πάντως, εάν συνεχίσουμε έτσι, στο τέλος η Τουρκία θα μας στείλει και ευχαριστήρια επιστολή που μας επέτρεψε να συνεχίσουμε το έργο μας.
Βενιζέλος: Συνάντηση με Τασούλα, μηνύματα στο πολιτικό σύστημα και μια καρέκλα που κανείς δεν ομολογεί ότι κοιτάζει
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος εμφανίζεται όλο και συχνότερα στο πολιτικό προσκήνιο. Συνέντευξη στη δημόσια τηλεόραση, συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα και παρεμβάσεις για την εθνική συνεννόηση, τις κυβερνήσεις συνεργασίας και την επόμενη ημέρα των εκλογών.
Δεν είναι τυχαία η συζήτηση που προκαλούν αυτές οι κινήσεις.
Στα πολιτικά παρασκήνια αναπτύσσονται σενάρια για το εάν ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να διαδραματίσει ρόλο σε μια ενδεχόμενη μετεκλογική κρίση κυβερνησιμότητας. Σενάρια, όχι αποφάσεις ούτε αποδεδειγμένες προσωπικές επιδιώξεις.
Ο Βενιζέλος υπενθυμίζει ότι έχει εμπειρία από κυβερνήσεις συνεργασίας, μιλά για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο και επισημαίνει την ανάγκη διαφορετικών συναινέσεων.
Το ενδιαφέρον είναι ότι απευθύνεται ταυτόχρονα σε ένα πολιτικό σύστημα που δεν συμφωνεί σχεδόν σε τίποτα.
Ο Μητσοτάκης αναζητά συμμάχους, ο Ανδρουλάκης αποκλείει συνεργασία με τη ΝΔ και ο Βενιζέλος εξηγεί γιατί κάποια στιγμή οι πολιτικές δυνάμεις ίσως χρειαστεί να συνεννοηθούν.
Και μια λεπτομέρεια: Ο Βενιζέλος γνωρίζει καλά ότι στην πολιτική δεν χρειάζεται πάντα να ζητήσεις έναν ρόλο. Μερικές φορές αρκεί να πείσεις τους υπόλοιπους ότι ίσως σε χρειαστούν.
Άλλωστε, η πολιτική έχει πολλούς υποψήφιους σωτήρες. Το δύσκολο είναι να βρεθεί κάποιος που να θέλει να σωθεί από αυτούς.
Κασιμάτη: Επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ – Η πολιτική ανακύκλωση αποκτά και αντίστροφη διαδρομή
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες η Νίνα Κασιμάτη ετοιμάζεται για την επιστροφή της στο ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, η συνάντησή της με τον Νίκο Ανδρουλάκη τοποθετείται την εβδομάδα 16 έως 20 Νοεμβρίου, προκειμένου να προχωρήσει η ένταξή της στην Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Εφόσον επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για μια κίνηση με συγκεκριμένη εκλογική σημασία, ιδίως στη Β΄ Πειραιά.
Αλλά υπάρχει και η πολιτική ειρωνεία.
Στελέχη που εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ όταν ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόταν ως η μεγάλη εναλλακτική της Κεντροαριστεράς ανακαλύπτουν ξανά τη Χαριλάου Τρικούπη.
Δεν είναι κακό να αλλάζει κάποιος πολιτική άποψη.
Ο Ανδρουλάκης, βέβαια, χρειάζεται διεύρυνση. Το ερώτημα είναι εάν θα οικοδομήσει ένα νέο πολιτικό ρεύμα ή εάν θα περιοριστεί στην επανασυγκόλληση παλαιών κομματικών θραυσμάτων.
Γιατί άλλο πράγμα να επιστρέφουν ψηφοφόροι και άλλο να επιστρέφουν επαγγελματίες της πολιτικής.
Οι πρώτοι μπορούν να αλλάξουν τον εκλογικό συσχετισμό. Οι δεύτεροι συνήθως ζητούν να μάθουν πρώτα σε ποια περιφέρεια θα είναι υποψήφιοι.
Σαμαράς: Στις 29 Νοεμβρίου το νέο κόμμα; Η ημερομηνία που θα θυμίσει στη Ντόρα το 2009
Πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για την πιθανή ανακοίνωση του νέου κόμματος του Αντώνη Σαμαρά στις 29 Νοεμβρίου. Οριστική απόφαση δεν έχει επιβεβαιωθεί και υπάρχουν διαφορετικές πληροφορίες για τον χρόνο των ανακοινώσεων.
Η ημερομηνία πάντως δεν είναι τυχαία. Στις 29 Νοεμβρίου 2009 ο Σαμαράς εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, επικρατώντας της Ντόρας Μπακογιάννη.
Αν την επιλέξει, θα πρόκειται για συμβολισμό με πολλούς αποδέκτες.
Την ίδια στιγμή, στη Θεσσαλονίκη κυκλοφορούν ονόματα πιθανών υποψηφίων. Από τον Νίκο Καραγιαννακίδη και τον Βενιαμίν Καρακωστάνογλου μέχρι τη Βούλα Πατουλίδου, για την οποία υπάρχουν αναφορές σε προηγούμενη συνάντηση με τον πρώην πρωθυπουργό, χωρίς οριστική συμφωνία.
Το πολιτικό ενδιαφέρον βρίσκεται στο ότι η συζήτηση περνά σταδιακά από το εάν θα δημιουργηθεί κόμμα στο ποιοι θα στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια.
Ο Σαμαράς όμως έχει μπροστά του μια δύσκολη επιλογή. Όσο καθυστερεί διατηρεί το ενδιαφέρον και αποφεύγει την πρόωρη φθορά. Όσο παρατείνεται η αναμονή, κινδυνεύει να μετατρέψει την πολιτική προσδοκία σε κουραστικό σίριαλ.
Πάντως, εάν τελικά ανακοινώσει κόμμα στις 29 Νοεμβρίου, θα καταφέρει κάτι μοναδικό: να υπενθυμίσει στη Ντόρα Μπακογιάννη μια παλιά ήττα και στον Κυριάκο Μητσοτάκη έναν καινούργιο πονοκέφαλο.
Οικογενειακές αναμνήσεις με πανελλαδική εμβέλεια.
Τσίπρας, Τσαπανίδου και Κασσελάκης: Μία βουλευτική έδρα, τρεις ενδιαφερόμενοι και κανένας διαχειριστής
Ένα ακόμη επεισόδιο του πολιτικού παραλόγου εξελίσσεται γύρω από τη βουλευτική έδρα της Πόπης Τσαπανίδου.
Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ, η βουλευτής βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα εάν θα διατηρήσει την έδρα της ή θα παραιτηθεί για να ενταχθεί στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Ο Στέφανος Κασσελάκης, που βρίσκεται στη σειρά των επιλαχόντων, δηλώνει ότι δεν επιδιώκει να αποκτήσει την έδρα μέσα από αυτή τη διαδικασία.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι όλη αυτή η συζήτηση γίνεται για μια έδρα που προέρχεται από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο ένας θέλει να μετακινηθεί, ο άλλος δεν θέλει να εμπλακεί και ο τρίτος, δηλαδή το κόμμα με το οποίο εξελέγη η βουλευτής, παρακολουθεί τις εξελίξεις.
Η πραγματική πολιτική διαφωνία έχει εξαφανιστεί κάτω από μια συζήτηση για το ποιος θα κρατήσει την καρέκλα, ποιος θα την παραδώσει και ποιος θα αρνηθεί να καθίσει.
Κάποτε η Αριστερά συζητούσε για την αναδιανομή του πλούτου. Σήμερα συζητά για την αναδιανομή των κοινοβουλευτικών εδρών.
Και το χειρότερο είναι ότι ούτε σε αυτό μπορούν να συμφωνήσουν.
Πιερρακάκης – Ανδρουλάκης: Ο ένας μετράει τα δισεκατομμύρια, ο άλλος τις κυβερνητικές υποσχέσεις
Η χθεσινή αντιπαράθεση στη Βουλή ανάμεσα στον Κυριάκο Πιερρακάκη και τον Νίκο Ανδρουλάκη έδειξε ποιο μπορεί να είναι το επόμενο μεγάλο πολιτικό μέτωπο.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ για εξαγγελίες χωρίς επαρκή κοστολόγηση, υπολογίζοντας τις βασικές προτάσεις του σε περίπου 6,5 δισ. ευρώ. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αντέτεινε ότι η κυβέρνηση μοιράζει παροχές με κριτήριο τις δημοσκοπικές της ανάγκες και επανέφερε την πρόταση για 13ο μισθό στο Δημόσιο και 13η σύνταξη.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Πιερρακάκης φαίνεται να αναλαμβάνει όλο και πιο ενεργό ρόλο στην πολιτική αντιπαράθεση με τον Ανδρουλάκη.
Ο πρώτος θέλει να εμφανίσει το ΠΑΣΟΚ ως δύναμη δημοσιονομικής ανευθυνότητας. Ο δεύτερος επιχειρεί να παρουσιάσει την κυβέρνηση ως δύναμη κοινωνικής αδικίας και εξυπηρέτησης συμφερόντων.
Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα και για τους δύο.
Ο πολίτης που βλέπει τις τιμές να ανεβαίνουν δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα ποιος κέρδισε τη λεκτική αντιπαράθεση. Θέλει να ξέρει πόσα χρήματα θα του μείνουν στο τέλος του μήνα.
Ο Πιερρακάκης έχει το κομπιουτεράκι. Ο Ανδρουλάκης έχει τις καταγγελίες. Και ο καταναλωτής έχει τον λογαριασμό.
Στην πολιτική όλοι μπορούν να εμφανίζουν πλεόνασμα επιχειρημάτων. Στο οικογενειακό ταμείο, δυστυχώς, εξακολουθούν να εμφανίζονται ελλείμματα.
