Το σενάριο που κυριάρχησε για ημέρες στους κυβερνητικούς διαδρόμους φαίνεται να θάβεται πριν καν επιβεβαιωθεί. Η μετακίνηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο υπουργείο Μεταφορών, που παρουσιαζόταν μέχρι και τα βράδια της Κυριακής ως σχεδόν βέβαιη κίνηση στη σκακιέρα του ανασχηματισμού, αντιμετωπίζει πλέον ισχυρή εσωτερική αντίδραση. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω κίνηση θα δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα θα έλυνε.
Το σκεπτικό είναι πολιτικό και επικοινωνιακό ταυτόχρονα. Ο κ. Μαρινάκης αποτελεί εδώ και χρόνια το πρόσωπο που «σηκώνει» καθημερινά το βάρος της κυβερνητικής αφήγησης, σε ένα περιβάλλον που η πίεση από τα μέτωπα της αντιπολίτευσης είναι ασφυκτική. Η εγκατάλειψη αυτής της θέσης τώρα, με αποδέκτη ένα υπουργείο που βρίσκεται στο οποίο υπάρχουν ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα ως προς την παράδοση έργου εκτιμάται από το στενό περιβάλλον του πρωθυπουργού ότι θα ανοίξει μέτωπα αντί να τα κλείσει.
Αλλάζει, ωστόσο, το υπόλοιπο παζλ. Στη θέση του κ. Κωνσταντίνου Κρανάκη στο υπουργείο Μεταφορών, που αποχωρεί για να αναλάβει γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, κατά πληροφορίες βλέπεται πλέον το όνομα του κ. Κώτσηρας. Πρόκειται για κίνηση που θα επιτρέψει την ομαλή διαχείριση της μετάβασης στο υπουργείο, χωρίς τις τριβές που θα συνεπαγόταν μια πιο «βαριά» πολιτική τοποθέτηση.
Παράλληλα, ανάμεσα στα νέα ονόματα που ετοιμάζεται να εισάγει στο κυβερνητικό σχήμα ο κ. Μητσοτάκης, ξεχωρίζει αυτό του Τάσου Χατζηβασιλείου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Χατζηβασιλείου θα αναλάβει υφυπουργός Εξωτερικών με έναν ιδιαίτερα συγκεκριμένο και χρονικά δεσμευτικό στόχο: την προετοιμασία της ελληνικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο δεύτερο εξάμηνο του 2027. Η τοποθέτηση αυτή στέλνει παράλληλα ένα σήμα ότι ο πρωθυπουργός αντιμετωπίζει την προεδρία ως εθνική προτεραιότητα που απαιτεί αποκλειστική πολιτική ευθύνη.
Ο ανασχηματισμός, που αναμένεται την Πέμπτη, διαμορφώνεται έτσι με περιορισμένες αλλαγές στα ονόματα και στην αρχιτεκτονική της κυβέρνησης. Το Μαξίμου επιλέγει τη σταθερότητα στις επικοινωνιακά κρίσιμες θέσεις και τις στοχευμένες κινήσεις στο δεύτερο επίπεδο, αποφεύγοντας τις μεγάλες ανατροπές που θα τροφοδοτούσαν αφηγήσεις εσωτερικής αναταραχής ακριβώς τη στιγμή που η κυβέρνηση χρειάζεται προβολή σταθερότητας.