Νέα απάντηση από την Ελεονώρα Μελέτη μετά τον σάλο που προκάλεσε η τοποθέτησή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τους εργοδότες και τους «αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους».
Η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στρέφει αυτή τη φορά τα πυρά της στην Αριστερά, καταγγέλλοντας ότι «κόβει, ράβει και διαστρεβλώνει» τα λεγόμενά της και επιχειρεί να την παρουσιάσει ως αντίπαλο των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Η ίδια υποστηρίζει ότι η επίμαχη φράση απομονώθηκε από το συνολικό πλαίσιο της παρέμβασής της και κατηγορεί τους επικριτές της ακόμη και για «υποκίνηση μίσους».
Η επίμαχη αναφορά στο Ευρωκοινοβούλιο
Η τοποθέτηση έγινε σε συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ψυχική υγεία και τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στην εργασία. Η Μελέτη, ως σκιώδης εισηγήτρια στον σχετικό φάκελο, αναφέρθηκε στην προστασία των εργαζομένων, αλλά έθεσε στο τραπέζι και την πλευρά των εργοδοτών.
«Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους; Πόσες επιχειρήσεις, ειδικά μικρομεσαίες, αντιμετωπίζουν πίεση και δυσκολίες στη διαχείριση των ομάδων τους; Και οι εργοδότες είναι θύματα των ψυχοκοινωνικών παραγόντων, όχι μόνο οι εργαζόμενοι», ανέφερε. Η αναφορά προκάλεσε αντιδράσεις, με τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Αρβανίτη να ασκεί έντονη κριτική στην τοποθέτησή της.
Η απάντηση της Μελέτη
Με νέα ανάρτησή της, η Μελέτη κατηγόρησε την Αριστερά για «κοπτοραπτική» και διαστρέβλωση των λεγομένων της. «Η Αριστερά για ακόμα μία φορά καταφεύγει στη γνωστή της τακτική. Κόβει, ράβει και διαστρεβλώνει τα λεγόμενα όσων δεν συμφωνούν μαζί της, προκειμένου να κατασκευάσει μια βολική για την ίδια αφήγηση… και στη συνέχεια ξεκινάει την υποκίνηση μίσους που φτάνει μέχρι σε απειλές κατά ζωής στο διαδίκτυο», ανέφερε.
Η ίδια επικαλέστηκε τον ρόλο της στην ευρωπαϊκή έκθεση για την προστασία των εργαζομένων και τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους, σημειώνοντας ότι υπερψηφίστηκε από Σοσιαλιστές, Αριστερά, Πράσινους και Φιλελεύθερους.
«Τα γεγονότα είναι σαφή. Η παραποίηση, επίσης», σημείωσε, υποστηρίζοντας ότι η απομόνωση μιας φράσης αδικεί την πολιτική δουλειά που έγινε και παραπληροφορεί τους πολίτες για τα δικαιώματά τους. Παράλληλα, υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη προσέγγιση αφήνει εκτός συζήτησης χιλιάδες πολίτες που είναι εργοδότες και τροφοδοτεί τη γενίκευση ότι όλοι οι εργοδότες είναι «καθίκια».
Όταν η συζήτηση αλλάζει θέμα
Και κάπως έτσι, μια συζήτηση που ξεκίνησε από τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στην εργασία κατέληξε να αφορά την… Αριστερά. Η Μελέτη επιλέγει να απαντήσει στην κριτική καταγγέλλοντας «διαστρέβλωση» και «υποκίνηση μίσους», μεταφέροντας το βάρος της συζήτησης από τη δική της επίμαχη αναφορά σε εκείνους που την σχολίασαν.
Το αν η φράση απομονώθηκε ή αν απλώς ακούστηκε ακριβώς όπως ειπώθηκε, θα το κρίνει ο καθένας βλέποντας ολόκληρη την παρέμβαση. Πάντως, στην πολιτική επικοινωνία υπάρχει μια παλιά και βολική συνταγή: όταν μια δήλωση προκαλεί αντιδράσεις, δεν χρειάζεται πάντα να αλλάξεις τη δήλωση. Μπορείς απλώς να αλλάξεις το θέμα.
