Στα δύσκολα μνημονιακά χρόνια μετά το 2010 αναφέρθηκε η Μαρία Δαμανάκη, μιλώντας στο συνέδριο «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», που διοργανώνει η εφημερίδα «Το Βήμα» στο ΕΚΠΑ, κάνοντας παράλληλα μια απαισιόδοξη εκτίμηση για το μέλλον.
«Μετά το δεύτερο μνημόνιο είμαστε σε καλύτερο δρόμο. Αλλά μέχρι τότε πήγαμε και ήρθαμε. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι και εμείς οι Έλληνες έχουμε ευθύνη. Είναι μύθος ότι οι κακές Βρυξέλλες και η ΕΕ μας εχθρεύονταν. Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε ξεχειλώσει το χρέος. Αφού περάσαμε όλα αυτά και δυστυχώς δεν έχουμε αλλάξει όπως θα έπρεπε, είναι δυσοίωνη η πρόβλεψη για το μέλλον», σημείωσε.
Η Μαρία Δαμανάκη αναφέρθηκε και στη σχέση της πολιτικής εξουσίας με την κοινωνία, διαχωρίζοντας τη «θεσμική εξουσία» από την «εξουσία του πλήθους». Όπως είπε, το δημοκρατικό πολίτευμα παραμένει το καλύτερο πλαίσιο, ενώ οι μαζικές κοινωνικές κινητοποιήσεις μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να μετατραπούν σε πολιτικό γεγονός.
«Υπάρχει η θεσμική εξουσία και η εξουσία του πλήθους. Το δημοκρατικό μας πολίτευμα έχει το πλεονέκτημα ότι καλύτερο δεν υπάρχει. Και έχουμε και την εξουσία που αναδύεται από το πλήθος, η οποία έχει νόημα μόνο αν είναι μαζική για να αποτελέσει πολιτικό γεγονός», ανέφερε, φέρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ.
«Η εξουσία φθείρει και διαφθείρει»
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε η πρώην επίτροπος και στον ίδιο τον ρόλο της εξουσίας, μιλώντας από την προσωπική της εμπειρία. «Οποιοσδήποτε ασκεί εξουσία αντλεί απόλαυση. Η εξουσία πρέπει να είναι αυτοπεριοριστική. Τον καιρό που είχα εξουσία ως επίτροπος, κάθε πρωί έλεγα στον εαυτό μου: “Επίτροπε, αφυπηρετήσατε”. Είναι ευκολότερο για εμάς τις γυναίκες να διαχειριστούμε την εξουσία», σημείωσε.
Για τη δική της περίπτωση, η Δαμανάκη ανέφερε ότι σημαντικό ρόλο στη διαχείριση της αποχώρησης από την εξουσία έπαιξαν άλλες πλευρές της ζωής της.
«Αυτό που με έσωσε είναι ότι υπήρχαν κι άλλα πράγματα που λειτουργούσαν σαν διαφυγές, όπως η μητρότητα. Είναι σημαντικά, όταν αποχωρείς από την εξουσία, να έχεις κάπου να πας. Η εξουσία φθείρει και διαφθείρει», τόνισε.
Κλείνοντας, αναφέρθηκε και στην ίδια την Αθήνα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη η πόλη να μην περιορίζεται μόνο στον εαυτό της: «Η Αθήνα είναι η πόλη μας, την αγαπάμε, αλλά πρέπει να κοιτάξουμε και προς τα έξω».
