Η επόμενη μέρα της επίσκεψης του Μάρκο Ρούμπιο βρίσκει την κυβέρνηση με ενισχυμένα επιχειρήματα για τη διεθνή θέση της Ελλάδας, αλλά και με την ευθύνη να μετατρέψει τις διπλωματικές διαβεβαιώσεις σε μετρήσιμα αποτελέσματα. Η αποτίμηση της ελληνικής πλευράς είναι θετική. Η Αθήνα αναγνωρίζεται ως σημαντικός εταίρος της Ουάσιγκτον, με ρόλο στην άμυνα, στην ενεργειακή ασφάλεια και στις περιφερειακές ισορροπίες. Το κρίσιμο ερώτημα, πλέον, αφορά το πρακτικό όφελος και τον χρόνο μέσα στον οποίο αυτό θα φανεί.
Πρόσθετο ενδιαφέρον δίνει η σημερινή συνέντευξη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην «Καθημερινή» και στον Αλέξη Παπαχελά. Οι απαντήσεις του φωτίζουν τόσο τις δυνατότητες της συνεργασίας όσο και τα όριά της. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η αναφορά του στο ενδεχόμενο ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, το οποίο χαρακτήρισε «αδιανόητο», υπογραμμίζοντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα έπληττε και τις δύο χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για την ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο, ο Ρούμπιο προχώρησε πέρα από μια γενική δήλωση υποστήριξης. Περιέγραψε πρόθεση αξιοποίησης της αμερικανικής διπλωματίας, ώστε να επισημανθεί προς όλες τις πλευρές η σημασία του έργου για την Ουάσιγκτον. Επέμεινε, όμως, στις αθόρυβες συνεννοήσεις, αποφεύγοντας δημόσιες δεσμεύσεις για το αποτέλεσμα. Για την κυβέρνηση, αυτή η τοποθέτηση προσφέρει ένα πρόσθετο διπλωματικό στήριγμα.
Εξίσου ουσιαστικές είναι οι διευκρινίσεις για τα F-35. Ο Αμερικανός υπουργός αναγνώρισε την επιθυμία του Ντόναλντ Τραμπ να προχωρήσουν οι παραδόσεις προς την Τουρκία, εξήγησε όμως ότι, με τα σημερινά δεδομένα, το ζήτημα των ρωσικών S-400 εμποδίζει τη μεταβίβαση, βάσει της αμερικανικής νομοθεσίας. Συνεπώς, η Αθήνα έχει λόγους να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, αποφεύγοντας την ερμηνεία μιας προσωρινής εκκρεμότητας ως οριστικού αποκλεισμού της Άγκυρας.
Στην ίδια συνέντευξη, ξεχωρίζει η απάντηση για το ελληνικό αίτημα απόκτησης προηγμένων οπλικών συστημάτων για τα F-35, αντίστοιχων με εκείνα που προμηθεύεται το Ισραήλ. Ο Ρούμπιο ανέφερε ότι εξετάζεται σοβαρά, αναγνωρίζοντας τη συμβολή της Ελλάδας στην αμερικανική αμυντική παρουσία στην περιοχή.
Οι συμφωνίες για στρατιωτικό υλικό ύψους τεσσάρων δισεκατομμυρίων δολαρίων και η παραχώρηση οχημάτων Stryker συγκροτούν το περισσότερο συγκεκριμένο αμυντικό αποτύπωμα της επίσκεψης. Η αποτίμησή τους θα εξαρτηθεί από τις ανάγκες που καλύπτουν, τους χρόνους παράδοσης και το οικονομικό βάρος. Παράλληλα, η προοπτική συνεργασίας των αμυντικών βιομηχανιών αποκτά ιδιαίτερη σημασία, εφόσον οδηγήσει σε συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων, τεχνογνωσία και θέσεις εργασίας.
Στην ενέργεια, ο Κάθετος Διάδρομος, το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο και οι έρευνες υδρογονανθράκων ενισχύουν τις προσδοκίες για επενδύσεις και μεγαλύτερο ελληνικό ρόλο στην ευρωπαϊκή τροφοδοσία. Η έμφαση του Ρούμπιο στη διαφοροποίηση των πηγών και των διαδρομών εξηγεί γιατί συμπίπτουν εδώ τα συμφέροντα των δύο χωρών. Αντίστοιχα, οι συνεργασίες στην τεχνολογία, στην κυβερνοασφάλεια και στη ναυτιλία διευρύνουν τις δυνατότητες οικονομικού οφέλους.
Το ζητούμενο για την ελληνική πλευρά είναι να συνδέσει αυτή τη διεθνή αναγνώριση με πρόγραμμα υλοποίησης, με σαφείς προτεραιότητες και έλεγχο της προόδου. Έτσι θα μπορεί να παρουσιάσει στους πολίτες συγκεκριμένα οφέλη και να τεκμηριώσει τη θετική αποτίμησή της.
Πολιτικά, το Μέγαρο Μαξίμου μπορεί να αξιοποιήσει την επίσκεψη ως τεκμήριο αποτελεσματικής διεθνούς παρουσίας. Η δημόσια αναγνώριση της Ελλάδας και οι εικόνες από την Πνύκα ενισχύουν αυτή την προσπάθεια. Η κοινωνική ανταπόκριση, όμως, δεν είναι αυτονόητη καθώς οι πολίτες συνεκτιμούν την εξωτερική πολιτική με το εισόδημα, την ακρίβεια και την καθημερινότητά τους.
Οι δημοσκοπήσεις που έρχονται θα δώσουν μια πρώτη ένδειξη για το αν αυτή η διπλωματική κινητικότητα ενισχύει την εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση.
