Μια κορυφαία πολιτική και ηθική δικαίωση για τον κυπριακό ελληνισμό σημειώθηκε στο Στρασβούργο. Με τη συντριπτική πλειοψηφία των 575 ψήφων υπέρ έναντι μόλις 33 κατά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε ένα ιστορικό ψήφισμα της Επιτροπής Γυναικών και Ισότητας (FEMM). Εισηγήτρια της πρότασης ήταν η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), Ελεονώρα Μελέτη. Με την απόφαση αυτή, για πρώτη φορά στα χρονικά, οι γυναίκες και τα κορίτσια της Κύπρου αναγνωρίζονται επίσημα ως θύματα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν κατά την τουρκική εισβολή του 1974.
Όπως επισημαίνεται στη σχετική ανακοίνωση, ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα που για περισσότερα από πενήντα χρόνια παρέμενε στο σκοτάδι και στη σκιά της ιστορίας, μετατρέπεται πλέον και με τη βούλα των Βρυξελλών σε επίσημο κομμάτι της ευρωπαϊκής ιστορικής μνήμης.
Το κείμενο του ψηφίσματος καταδικάζει απερίφραστα την τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή του νησιού.
Η σεξουαλική βία ως όπλο πολέμου
Μέσα από το εγκριθέν κείμενο, η ευρωπαϊκή κοινότητα ζητά την πλήρη αναγνώριση και την ηθική αποκατάσταση των θυμάτων.
Παράλληλα, καλεί την Τουρκία να αναλάβει τις ευθύνες της σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ζητώντας την καταβολή αποζημιώσεων και τη ριζική ενίσχυση της στήριξης προς τις επιζήσασες που βιώνουν το τραύμα εδώ και μισό αιώνα.
Κατά τη διάρκεια της συγκλονιστικής παρέμβασής της στην ολομέλεια, η κ. Μελέτη περιέγραψε με μελανά χρώματα τις μαρτυρίες των γυναικών που συνάντησε η ίδια κατά την επίσημη αποστολή της επιτροπής FEMM στη μεγαλόνησο:
-
Υπογράμμισε τη δέσμευση που δόθηκε ώστε ο πόνος αυτών των γυναικών και το συλλογικό τραύμα των Κυπρίων να μην παραμείνει ποτέ ξανά βουβό ή αόρατο.
-
Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ο βιασμός τους δεν τελείωσε το 1974, αλλά συνεχίστηκε για δεκαετίες μέσα από το κοινωνικό στίγμα, την απομόνωση, την περιθωριοποίηση και τη μοναξιά.
Κοινοβουλευτικός θρίαμβος για την ελληνική πλευρά
Η υπερψήφιση του κειμένου με τόσο ευρεία πλειοψηφία αποτελεί μια αναμφισβήτητη κοινοβουλευτική επιτυχία για την Ελεονώρα Μελέτη.
Η Ελληνίδα ευρωβουλευτής κατάφερε να φέρει στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής ατζέντας μια παραγνωρισμένη πτυχή της κυπριακής τραγωδίας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα ισχυρό νομικό και πολιτικό προηγούμενο, αναγκάζοντας τη διεθνή κοινότητα να αντικρίσει τις ιστορικές ευθύνες της Άγκυρας υπό το πρίσμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δικαιοσύνης.