Ένας Αποστολάκης προφανώς δεν αρκεί για να αλλάξει τους εκλογικούς συσχετισμούς. Μπορεί όμως να δείξει προς τα πού φυσάει ο πολιτικός άνεμος. Και η ένταξη του Ευάγγελου Αποστολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ έχει μεγαλύτερη πολιτική σημασία από μία ακόμη «μεταγραφή» βουλευτή.
Ο πρώην υπουργός Άμυνας και πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ συναντήθηκε με τον Νίκο Ανδρουλάκη και εντάχθηκε επισήμως στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, η οποία πλέον αριθμεί 35 βουλευτές. Ο πρόεδρος του κόμματος τόνισε ότι ο Ευάγγελος Αποστολάκης θα συμβάλει, μεταξύ άλλων, στη διαμόρφωση της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για την εθνική άμυνα.
Το μήνυμα πίσω από την προσχώρηση
Το ενδιαφέρον, όμως, δεν βρίσκεται μόνο στο ποιος πήγε στο ΠΑΣΟΚ. Βρίσκεται κυρίως στο τι είπε πηγαίνοντας.
Ο Ευάγγελος Αποστολάκης δήλωσε ότι πηγαίνει «κόντρα στο κύμα» και ότι αρνείται τις «προσωπικές λύσεις» και τα «επιτακτικά κελεύσματα». Οι συγκεκριμένες αναφορές ερμηνεύτηκαν από δημοσιεύματα ως σαφείς αιχμές προς την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα και τις συζητήσεις για τις επόμενες κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού.
Και κάπου εδώ η υπόθεση αποκτά μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον. Το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιον βουλευτή θα υποδεχθεί στη συνέχεια το ΠΑΣΟΚ. Είναι αν αρχίζει να διαμορφώνεται μια ευρύτερη κίνηση στελεχών που προέρχονται από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ προς τη Χαριλάου Τρικούπη.
Το προγραμματικό πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ
Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στο προσκήνιο και ο δημοκοπικός αέρας που πήρε το κόμμα τους στην αρχή έμεινε από πολιτικό οξυγόνο στη συνέχεια χωρίς να δημιουργούν μία νέα συνθήκη ανατροπής στον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί από την πλευρά του να εδραιώσει το ΠΑΣΟΚ ως τον βασικό οργανωμένο πόλο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και να δείξει ότι η διεύρυνση της Κεντροαριστεράς μπορεί να γίνει προς το ΠΑΣΟΚ και όχι γύρω από ένα νέο πολιτικό εγχείρημα. Το τελευταίο διάστημα δείχνει να κερδίζει έδαφος και, κυρίως, να έχει πάρει μεγαλύτερο μέρος της πρωτοβουλίας των κινήσεων, αξιοποιώντας τόσο τις αστοχίες στελεχών της ΕΛ.Α.Σ. όσο και τις εμφανείς αδυναμίες του προγραμματικού της πλαισίου.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο σημερινό πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ απέναντι στην ΕΛ.Α.Σ., στην προγραμματική προετοιμασία και στην εικόνα κυβερνητικής ετοιμότητας.
Η παρουσιάσεις του Αλέξη Τσίπρα μπορούν να χαρακτηριστούν πρόχειρες. Όχι επειδή δεν διαθέτουν πολιτικές προτάσεις ή κατεύθυνση. Αλλά επειδή σε ένα πρόγραμμα που ζητά να κριθεί ως εναλλακτική κυβερνητική πρόταση, η κοστολόγηση δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι βασικό μέρος του ίδιου του προγράμματος.
Το ΠΑΣΟΚ, αντίθετα, επιχειρεί να ακολουθήσει την αντίστροφη διαδρομή: συγκεκριμένες προτάσεις, επεξεργασία από τομείς πολιτικής και στη συνέχεια κοινοβουλευτική κατάθεση. Οι 120 δόσεις, οι παρεμβάσεις για το ιδιωτικό χρέος και η πρόταση για μεταβλητό ΕΦΚ στα καύσιμα είναι παραδείγματα αυτής της στρατηγικής.
Και αν αυτή η εικόνα συνδυαστεί με μετακινήσεις προσώπων όπως ο Ευάγγελος Αποστολάκης, τότε η προσχώρηση αποκτά διαφορετικό βάρος. Δεν είναι απλώς άλλη μία έδρα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Μπορεί να λειτουργήσει ως μήνυμα ότι, στη μάχη για την ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να εμφανιστεί ως έτοιμος προορισμός, την ώρα που η ΕΛ.Α.Σ. εξακολουθεί να χτίζει το πολιτικό και προγραμματικό της οικοδόμημα.
Υπό αυτή την έννοια, η κίνηση Αποστολάκη λειτουργεί και συμβολικά. Ένα πρόσωπο που υπήρξε υπουργός σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής του κόμματος επιλέγει τώρα το ΠΑΣΟΚ, απορρίπτοντας ταυτόχρονα αυτό που ο ίδιος περιγράφει ως «προσωπικές λύσεις».
Θα ακολουθήσουν κι άλλοι; Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο κομμάτι της υπόθεσης.
Ρεπορτάζ αναφέρουν ότι η προσχώρηση Αποστολάκη μπορεί να μην είναι η τελευταία και ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις με άλλα πρόσωπα που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μεταξύ των ονομάτων που έχουν δημοσιοποιηθεί βρίσκονται η Νίνα Κασιμάτη και η Μυρτώ Κοροβέση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλες οι σχετικές συζητήσεις έχουν καταλήξει.
Αν υπάρξει συνέχεια, τότε η συζήτηση αλλάζει επίπεδο. Δεν θα πρόκειται πλέον για μεμονωμένη προσχώρηση, αλλά για προσπάθεια δημιουργίας πολιτικού ρεύματος προς το ΠΑΣΟΚ.
Η πραγματική δοκιμασία είναι στις δημοσκοπήσεις
Βεβαίως, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Οι μετακινήσεις στελεχών δημιουργούν εντυπώσεις, διευρύνουν μια Κοινοβουλευτική Ομάδα και εκπέμπουν πολιτικά μηνύματα. Δεν μεταφέρονται όμως αυτομάτως και σε ψηφοφόρους.
Το κρίσιμο για το ΠΑΣΟΚ είναι αν η διεύρυνση μπορεί να αποκτήσει κοινωνικό και εκλογικό αποτύπωμα, αν δηλαδή άνθρωποι που σήμερα βρίσκονται πολιτικά άστεγοι, απογοητευμένοι από τον ΣΥΡΙΖΑ ή αναζητούν εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, θα ακολουθήσουν την ίδια διαδρομή.
Ένας Αποστολάκης δεν φέρνει την… άνοιξη
Η προσχώρηση του Ευάγγελου Αποστολάκη, λοιπόν, από μόνη της δεν αλλάζει τον πολιτικό χάρτη. Αλλά μπορεί να αποτελέσει ένδειξη μιας ευρύτερης αναδιάταξης.
Εάν ακολουθήσουν και άλλα πρόσωπα, η κίνηση Ανδρουλάκη θα αποκτήσει χαρακτηριστικά πραγματικής διεύρυνσης. Αν μείνει μία μεμονωμένη προσχώρηση, θα καταγραφεί κυρίως ως κοινοβουλευτική ενίσχυση.
Και κάπως έτσι το ερώτημα για τους επόμενους μήνες γίνεται πολύ πιο ενδιαφέρον, μπορεί ένας Αποστολάκης να φέρει εκλογική άνοιξη στο ΠΑΣΟΚ ή η πραγματική μάχη για τον χώρο της Κεντροαριστεράς μόλις τώρα αρχίζει;
