Με ένα διπλό κοινοβουλευτικό «χτύπημα» επιχειρεί ο Νίκος Ανδρουλάκης να ανεβάσει ακόμη περισσότερο την πίεση προς την κυβέρνηση, μεταφέροντας στη Βουλή δύο από τα βασικά μέτωπα πάνω στα οποία το ΠΑΣΟΚ οικοδομεί την αντιπολιτευτική του στρατηγική, την ακρίβεια στα καύσιμα και το στεγαστικό.
Η Χαριλάου Τρικούπη καταθέτει δύο τροπολογίες, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει την επόμενη κίνηση στο μέτωπο του ιδιωτικού χρέους, επιδιώκοντας πλέον να αντιπαραθέσει, άρθρο προς άρθρο, τις δικές της προτάσεις στις κυβερνητικές ρυθμίσεις.
Το «ιταλικό μοντέλο» για τα καύσιμα
Με την πρώτη τροπολογία, το ΠΑΣΟΚ ρίχνει το γάντι στην κυβέρνηση για τη φορολογία των καυσίμων, προτείνοντας τη δημιουργία ενός αυτόματου μηχανισμού προσαρμογής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στη βενζίνη και στο πετρέλαιο κίνησης.
Η λογική είναι συγκεκριμένη: όταν η διεθνής τιμή του πετρελαίου ανεβαίνει πάνω από την τιμή που έχει χρησιμοποιηθεί στον επίσημο δημοσιονομικό σχεδιασμό και η αύξηση αυτή δημιουργεί για το Δημόσιο πρόσθετες εισπράξεις ΦΠΑ, αυτά τα επιπλέον έσοδα να μην παραμένουν στο κρατικό ταμείο, αλλά να επιστρέφουν στους καταναλωτές μέσω προσωρινής αντίστοιχης μείωσης του ΕΦΚ.
Έτσι, σύμφωνα με την πρόταση, η ενεργειακή ακρίβεια δεν θα μετατρέπεται αυτομάτως σε πρόσθετο φορολογικό όφελος για το Δημόσιο. Τα επιπλέον έσοδα από τον ΦΠΑ θα χρησιμοποιούνται για να περιορίζεται η επιβάρυνση στην αντλία, χωρίς το συγκεκριμένο σκέλος του μηχανισμού να δημιουργεί νέα δημοσιονομική δαπάνη.
Πρόκειται για το λεγόμενο «ιταλικό μοντέλο», το οποίο ο Νίκος Ανδρουλάκης έβαλε εκ νέου στη δημόσια συζήτηση τις τελευταίες ημέρες. Το ΠΑΣΟΚ περιγράφει συνολικά ένα τρίπτυχο για τα καύσιμα, μείωση του ΕΦΚ, επιστροφή στους καταναλωτές των πρόσθετων εσόδων ΦΠΑ και αυστηρότερους ελέγχους στα περιθώρια κέρδους σε όλη την αλυσίδα, από τη διύλιση μέχρι την αντλία.
Η παρέμβαση αποκτά μεγαλύτερο πολιτικό βάρος μετά τις κυβερνητικές ανακοινώσεις. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε αύξηση της επιδότησης του πετρελαίου κίνησης στα 15 λεπτά ανά λίτρο για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου, με το δημοσιονομικό κόστος να υπολογίζεται στα 20 εκατ. ευρώ.
Τέλος στην Golden Visa μέσω ακινήτων
Η δεύτερη τροπολογία ανοίγει ένα διαφορετικό, αλλά εξίσου πολιτικά φορτισμένο μέτωπο,τη Golden Visa και τη στεγαστική κρίση.
Το ΠΑΣΟΚ προτείνει την κατάργηση της δυνατότητας χορήγησης μόνιμης άδειας διαμονής επενδυτή μέσω αγοράς ακίνητης περιουσίας και τον αναπροσανατολισμό των κινήτρων προς παραγωγικές επενδύσεις, την πραγματική οικονομία και την επιχειρηματικότητα μέσω της λεγόμενης Angel Visa.
Η κατεύθυνση έχει ήδη περιγραφεί από τον Νίκο Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ, τέλος στη σύνδεση της άδειας παραμονής με το real estate και στροφή προς επενδύσεις που δημιουργούν παραγωγή, θέσεις εργασίας και προστιθέμενη αξία.
Ταυτόχρονα, η τροπολογία προβλέπει ότι στα ακίνητα που έχουν ήδη αποκτηθεί μέσω Golden Visa θα εφαρμόζεται η απαγόρευση βραχυχρόνιας μίσθωσης όταν έρθει η στιγμή της πενταετούς ανανέωσης της άδειας. Η πολιτική στόχευση του ΠΑΣΟΚ είναι σαφής: περισσότερα ακίνητα να επιστρέψουν στη μακροχρόνια μίσθωση και να ενισχυθεί το διαθέσιμο στεγαστικό απόθεμα.
Από τις κυβερνητικές εξαγγελίες στη μάχη για το ιδιωτικό χρέος
Το τρίτο και μεγαλύτερο μέτωπο, όμως, είναι το ιδιωτικό χρέος. Στη Χαριλάου Τρικούπη οι εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτιμώνται πολιτικά ως μια έμμεση μετατόπιση της κυβέρνησης προς την ατζέντα που είχε ήδη θέσει το ΠΑΣΟΚ, αλλά με ρυθμίσεις που, κατά την αξιωματική αντιπολίτευση, παραμένουν περιορισμένες.
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη διεύρυνση του υφιστάμενου καθεστώτος από τις 72 στις έως 120 δόσεις για παλαιές οφειλές προς εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, με ελάχιστη δόση 30 ευρώ. Η ρύθμιση αφορά ληξιπρόθεσμες οφειλές έως το τέλος του 2024, ενώ προβλέπονται παράλληλα νέοι, αυστηρότεροι κανόνες για τη λειτουργία των servicers.
Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί τώρα να μετατρέψει αυτή την κυβερνητική στροφή σε πολιτικό επιχείρημα. Ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Κώστας Τσουκαλάς κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι «ξήλωσε το πουλόβερ του success story» της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, αντιπαραβάλλοντας τις σημερινές ανακοινώσεις με τις τοποθετήσεις που έκανε στις 2 Σεπτεμβρίου ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης για την κατάσταση του ιδιωτικού χρέους και την αποτελεσματικότητα του εξωδικαστικού μηχανισμού.
Στελέχη του ΠΑΣΟΚ θέτουν το ερώτημα, αν το πρόβλημα είχε πράγματι αντιμετωπιστεί, γιατί χρειάζονται τώρα 120 δόσεις και νέο αυστηρότερο πλαίσιο απέναντι στους servicers;
Στην κυβερνητική πλευρά, αντίθετα, η νέα δέσμη παρουσιάζεται ως προσαρμογή του πλαισίου στις νέες οικονομικές και ενεργειακές συνθήκες και ως ενίσχυση της προστασίας οφειλετών, με 16 συνολικά νέες παρεμβάσεις για το ιδιωτικό χρέος και τους servicers.
Ο Ανδρουλάκης φέρνει στη Βουλή ολόκληρη την πρόταση του ΠΑΣΟΚ
Εδώ ακριβώς σχεδιάζει ο Νίκος Ανδρουλάκης να ανεβάσει τον πήχη της σύγκρουσης. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό της Χαριλάου Τρικούπη, στην ομιλία του στη Βουλή στις 14:00 αναμένεται να ανακοινώσει ότι η ολοκληρωμένη πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ για το ιδιωτικό χρέος είναι έτοιμη και θα κατατεθεί στη Βουλή, ώστε να υπάρξει απευθείας σύγκριση των δύο σχεδίων.
Ο βασικός κορμός της πρότασης του ΠΑΣΟΚ περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, προστασία της πρώτης κατοικίας και της αγροτικής γης, 120 δόσεις για οφειλές προς το Δημόσιο, αλλαγές στον εξωδικαστικό μηχανισμό, νέο πλαίσιο λειτουργίας των servicers και ακατάσχετο επαγγελματικό λογαριασμό. Η κατάθεση της πρότασης νόμου είχε ήδη προαναγγελθεί ως κεντρική κοινοβουλευτική πρωτοβουλία του κόμματος.
Η επιδίωξη του ΠΑΣΟΚ είναι να μην περιοριστεί η αντιπαράθεση στο ερώτημα ποιος πρότεινε πρώτος τις 120 δόσεις, αλλά να μεταφερθεί στο ποιο συνολικό μοντέλο διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους προτείνει κάθε πλευρά.
«Θα έχουμε μια ευθεία προγραμματική αναμέτρηση» είναι το μήνυμα που εκπέμπεται από τη Χαριλάου Τρικούπη. Και αυτή είναι πλέον η στρατηγική Ανδρουλάκη: να πιέσει την κυβέρνηση όχι μόνο με πολιτική κριτική αλλά με συγκεκριμένες νομοθετικές προτάσεις, υποχρεώνοντας τη Νέα Δημοκρατία να τοποθετείται στη Βουλή με ένα καθαρό «ναι» ή «όχι» σε μέτρα που αφορούν άμεσα την καθημερινότητα από την τιμή στην αντλία και τη στέγη μέχρι τις οφειλές στις τράπεζες, τα funds και το Δημόσιο.
