Η κυβέρνηση εκπόνησε το Νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό «χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, χωρίς πραγματική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και χωρίς να εμπιστευτεί εκείνους που κρατούν όρθιο τον ελληνικό τουρισμό», υποστηρίζουν οι τομεάρχες Τουρισμού, Κατερίνα Σπυριδάκη, και Περιβάλλοντος, Μανώλης Χριστοδουλάκης, συμπληρώνοντας πως «αντί για στρατηγική ανάπτυξης, φέρνουν οριζόντιους περιορισμούς και αβεβαιότητα».
«Δεν εμπιστεύεται τους παραγωγικούς φορείς. Δεν εμπιστεύεται τις δυνάμεις του τουρισμού μας. Δεν εμπιστεύεται τους ίδιους τους προορισμούς μας. Και έτσι, πίσω από κλειστές πόρτες, σχεδιάζει ένα χωροταξικό πλαίσιο χωρίς τους ανθρώπους που θα κληθούν να το εφαρμόσουν στην πράξη: χωρίς την τοπική αυτοδιοίκηση, χωρίς τους επαγγελματικούς φορείς, χωρίς τους ίδιους τους προορισμούς», σημειώνουν για τις κυβερνητικές προτάσεις οι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προσθέτοντας ότι «βλέπουμε ένα χωροταξικό που κινδυνεύει να είναι ξεπερασμένο πριν καν εφαρμοστεί».
Παράλληλα, εκτιμούν ότι οι προωθούνται περιορισμοί «χωρίς ουσιαστική, εμπεριστατωμένη μελέτη φέρουσας ικανότητας». Όπως αναφέρουν, ο υπολογισμός της φέρουσας ικανότητας δεν είναι ένας στατικός αριθμός και δεν μπορεί να μετριέται απλώς με «κλίνες ανά τετραγωνικό», αλλά μια δυναμική έννοια που συνδέεται με τις υποδομές, τους φυσικούς πόρους, την ανθεκτικότητα κάθε περιοχής και το ίδιο το παραγωγικό της μοντέλο. «Είναι δυνατόν δύο προορισμοί με ίδιο αριθμό κλινών και επισκεπτών να θεωρούνται εξίσου “κορεσμένοι”, όταν στον έναν υπάρχουν επαρκείς υποδομές, νερό, δίκτυα και σχέδιο και στον άλλον όχι;» εξηγούν.
«Αντί, λοιπόν, η Κυβέρνηση να επενδύσει στρατηγικά στους προορισμούς, να σχεδιάσει, να ενισχύσει υποδομές, να θέσει σαφείς κανόνες και να ελέγξει την εφαρμογή τους, επιλέγει την εύκολη λύση: “παγώνει” ή περιορίζει την ανάπτυξη, επειδή αδυνατεί να οργανώσει ένα σοβαρό, λειτουργικό και ανθεκτικό πλαίσιο διαχείρισης και υποδομών», καταλήγουν για το θέμα οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.
«Το ΠΑΣΟΚ είναι σταθερά υπέρ ενός τουριστικού μοντέλου που ενισχύει την ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη, την ευημερία των τοπικών κοινωνιών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων», σημειώνουν και τάσσονται υπέρ της γεωγραφικής επέκτασης του τουρισμού, «όχι μόνο από προορισμό σε προορισμό αλλά ακόμη και μέσα στον ίδιο τον τόπο, μέσα στο ίδιο το νησί, ώστε να διαχέεται δίκαια το όφελος, να αποσυμφορούνται περιοχές και να δημιουργούνται νέες δυνατότητες ανάπτυξης».
Παράλληλα, οι κ.κ. Σπυριδάκη και Χριστοδουλάκης αναφέρουν ότι «τα τελευταία χρόνια έχουν εισρεύσει πάνω από 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ από τους φόρους διαμονής και το Τέλος Ανθεκτικότητας, χωρίς οι τοπικές κοινωνίες να βλέπουν τις αντίστοιχες επενδύσεις σε υποδομές, δίκτυα ύδρευσης, ανθεκτικότητα, περιβαλλοντική προστασία ή διαχείριση προορισμών».
«Ο ελληνικός τουρισμός δεν χρειάζεται αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες», καταλήγουν οι τομεάρχες του ΠΑΣΟΚ. «Χρειάζεται σοβαρό σχεδιασμό, επιστημονική τεκμηρίωση, συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και ένα πραγματικό όραμα βιώσιμης και ανταποδοτικής ανάπτυξης για όλους τους προορισμούς της χώρας».