Σαν σήμερα, πριν από έντεκα χρόνια, οι ελληνικές τράπεζες έκλεισαν. Οι ουρές στα ΑΤΜ, τα capital controls, η αγωνία επιχειρήσεων και πολιτών δεν ήταν μια απλή πολιτική διαφωνία. Ήταν μια εθνική περιπέτεια με πραγματικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος.
Το εντυπωσιακό, όμως, δεν είναι μόνο ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει κάνει ουσιαστική αυτοκριτική. Είναι ότι σήμερα δηλώνει πως το λάθος του ήταν πως δεν έκλεισε ο ίδιος τις τράπεζες νωρίτερα. «Τις τράπεζες έπρεπε να τις κλείσουμε εμείς την επόμενη ημέρα των εκλογών», είπε χαρακτηριστικά, απαντώντας μάλιστα «βεβαίως» όταν ρωτήθηκε αν θα έπρεπε να το είχε κάνει.
Δηλαδή, έντεκα χρόνια μετά, δεν λέει ότι θα απέφευγε τα capital controls. Υποστηρίζει ότι θα τα επέβαλλε… νωρίτερα.
Και όμως, ο ίδιος άνθρωπος ζητά σήμερα ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών για να κυβερνήσει τη χώρα. Χωρίς να παραδέχεται ότι εκείνη η επιλογή ήταν καταστροφική, αλλά υποστηρίζοντας ότι θα έπρεπε να είχε εφαρμοστεί ακόμη πιο γρήγορα.
Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συγχωρούν πολιτικά λάθη. Δύσκολα όμως μπορούν να αγνοήσουν όταν ένα ιστορικό γεγονός που στιγμάτισε τη χώρα παρουσιάζεται, έντεκα χρόνια μετά, σχεδόν ως… χαμένη ευκαιρία. Η μνήμη είναι απαραίτητη όχι για να διχάζει, αλλά για να θυμίζει ότι όσοι ζητούν ξανά την εξουσία οφείλουν πρώτα να εξηγήσουν τις επιλογές τους και όχι να τις δικαιώνουν εκ των υστέρων.