Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που η προσπάθεια διαστρέβλωσης μιας δήλωσης είναι τόσο εμφανής, που τελικά εκθέτει περισσότερο αυτόν που την επιχειρεί παρά εκείνον που την έκανε. Αυτό ακριβώς συνέβη με την αντίδραση του Χάρη Δούκα απέναντι στην Άννα Διαμαντοπούλου.
Η Διαμαντοπούλου είπε κάτι απολύτως αυτονόητο: ότι η συζήτηση για κυβερνητικές συνεργασίες πριν καν μιλήσει ο ελληνικός λαός είναι πολιτικά αστεία και εκλογικά αυτοκτονική. Και έχει δίκιο. Κάθε φορά που ένα κόμμα εμφανίζεται να ψάχνει συνεταίρους πριν ζητήσει την ψήφο των πολιτών, στέλνει το μήνυμα ότι δεν πιστεύει ούτε το ίδιο στις δυνάμεις του. Έτσι ανοίγουν οι πόρτες και τα παράθυρα για τη φυγή ψηφοφόρων.
Αν κάποιος ενοχλήθηκε από αυτή τη θέση, είναι μάλλον επειδή αναγνώρισε τον εαυτό του μέσα στην κριτική. Ο Χάρης Δούκας ήταν εκείνος που άνοιξε πρόωρα τη συζήτηση περί συνεργασιών με το υπό διαμόρφωση σχήμα του Αλέξη Τσίπρα. Μια λογική που θυμίζει περισσότερο την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς τη συρρίκνωση παρά μια στρατηγική νίκης για το ΠΑΣΟΚ.
Ακόμη πιο προβληματική ήταν η προσπάθεια να παρουσιαστεί η Διαμαντοπούλου ως περίπου υποστηρικτής της κυβέρνησης. Τι ακριβώς δεν κατάλαβε ο δήμαρχος Αθηναίων; Η πρώην υπουργός είπε ότι η χώρα ακούει θετικά σχόλια από τις Βρυξέλλες, τις αγορές και τους διεθνείς οίκους. Αυτό είναι διαπίστωση πραγματικότητας, όχι πολιτική στήριξη.
Στην ίδια ακριβώς πρόταση όμως υπογράμμισε ότι η οικονομική πολιτική αφορά ουσιαστικά ένα 20% της κοινωνίας και ότι το υπόλοιπο 80% δεν συμμετέχει στον παραγόμενο πλούτο ούτε στην αναδιανομή. Δηλαδή άσκησε σκληρή κοινωνική κριτική στην κυβέρνηση. Για να το μεταφράσει κάποιος σε φιλοκυβερνητική τοποθέτηση χρειάζεται είτε πολιτική εμπάθεια είτε επιλεκτική ανάγνωση.
Το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη από καθαρό πολιτικό στίγμα, όχι από εσωτερικούς διαγωνισμούς προσωπικών στρατηγικών. Και κυρίως δεν έχει ανάγκη να αντιγράφει τα λάθη που οδήγησαν τον ΣΥΡΙΖΑ στην αποσύνθεση. Όσοι βιάζονται να μοιράσουν υπουργεία και συνεργασίες πριν από τις κάλπες, καλό θα ήταν να θυμηθούν ότι οι πολίτες ψηφίζουν κόμματα με προτάσεις, όχι πολιτικούς που αναζητούν από τώρα συνεταίρους.
Η Διαμαντοπούλου είπε μια πολιτική αλήθεια. Ο Δούκας επέλεξε να απαντήσει σε κάτι που δεν ειπώθηκε ποτέ.