Μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και πολιτικής φόρτισης, ηγετικά στελέχη της Αριστεράς, συναγωνιστές και πλήθος κόσμου αποχαιρέτησαν έναν ιστορικό εκπρόσωπο του αντιδικτατορικού αγώνα και της Μεταπολίτευσης.
Ο χώρος του πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ, στο προαύλιο του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών ΣΦΕΑ πίσω από το Πάρκο Ελευθερίας, φιλοξένησε την πολιτική κηδεία του Σπύρου Χαλβατζή. Ο ιστορικός Γραμματέας της ΚΝΕ, κορυφαίο στέλεχος και πρώην κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, άφησε την τελευταία του πνοή το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 79 ετών, έπειτα από μακρά αναμέτρηση με σοβαρά προβλήματα υγείας.
Στο σημείο βρέθηκαν συγγενείς, συναγωνιστές και εκπρόσωποι από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής για να τιμήσουν την αγωνιστική του διαδρομή. Για τη μακρά κοινή τους πορεία στους αγώνες και την πολιτική κληρονομιά που αφήνει πίσω του ο εκλιπών μίλησε στο Orange Press Agency το μέλος της διοίκησης του ΣΦΕΑ, Νίκος Τριανταφύλλου.
Μιλώντας στο Orange Press Agency, το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΦΕΑ, Νίκος Τριανταφύλλου, αναφέρθηκε στην κοινή τους πορεία και την παρακαταθήκη του Σπύρου Χαλβατζή:
«Είμαι σύντροφος και φίλος του Σπύρου του Χαλβατζή από τη Μεταπολίτευση. Δουλέψαμε σε πολλούς τομείς που το κόμμα μας χρέωσε μαζί, στη ΚΝΕ, στο κόμμα, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στο Σύλλογο των Αντιστασιακών. Ο Σπύρος είναι μία μορφή και του αντιδικτατορικού κινήματος αλλά και του κομμουνιστικού κινήματος. Διακρίθηκε για τη σεμνότητά του, την αγωνιστικότητά του, την εμμονή στην ιδέα ότι ο σοσιαλισμός είναι επίκαιρος και εφικτός και όλα αυτά τα χρόνια τόσο στην ΚΝΕ όσο και στο κόμμα αυτό το μήνυμα πέρασε. Χαιρετούμε σήμερα έναν αλύγιστο αγωνιστή του κομμουνιστικού κινήματος, έναν ασυμβίβαστο της ταξικής πάλης, έναν σεμνό λαϊκό αγωνιστή».
Παράλληλα, ο Βασίλης Δούρος αναφέρθηκε στην κοινή πορεία που μοιράστηκαν, εξαίροντας την ηγετική φυσιογνωμία του εκλιπόντος αγωνιστή στα δρώμενα του ΣΦΕΑ.
«Τον Σπύρο τον γνώριζα πολύ καλά. Συνεργαστήκαμε για πολλά χρόνια κάτω από την ίδια ιδεολογία και τους ίδιους σκοπούς για την ευημερία του λαού μας, για τη δημοκρατία, για τον σοσιαλισμό, τον κομμουνισμό. Τα τελευταία χρόνια τον είχαμε και πρόεδρο στο Σύνδεσμο Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών της περιόδου του 1967. Ήταν ό,τι το καλύτερο είχε να παρουσιάσει η γενιά μας, το κίνημα το προοδευτικό, το κομμουνιστικό. Ο Σπύρος αντιπροσώπευσε όλες αυτές τις αξίες και αξίζει να τον θυμόμαστε, να του μοιάζουμε όσο μπορούμε και να συνεχίζουμε τον αγώνα».
