Σαφείς θέσεις για την υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και την ανάγκη άμεσων πρωτοβουλιών στην Ανατολική Μεσόγειο διατύπωσε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Ακαδημαϊκός Προκόπης Παυλόπουλος, σε μια συνολική παρέμβασή του στο MEGA News και στον δημοσιογράφο Νίκο Παναγιωτόπουλο.
Ο κ. Παυλόπουλος υποστήριξε κατηγορηματικά ότι, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ, δεν απαιτείται ούτε ενημέρωση ούτε άδεια της Τουρκίας για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου. Παράλληλα, προχώρησε σε αναλυτική νομική τεκμηρίωση για τις αρμοδιότητες της κοινοπραξίας GSI και της γαλλικής εταιρείας NEXANS, επισημαίνοντας ότι δεν νομιμοποιούνται να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να θίξουν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.
Ταυτόχρονα, ζήτησε την άμεση επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στα νησιά της Ανατολικής Μεσογείου και την κατάθεση στον ΟΗΕ των γεωγραφικών συντεταγμένων των εξωτερικών ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε και η παρέμβασή του για την ποιότητα της Δημοκρατίας, τη λειτουργία των θεσμών και την ανάγκη προστασίας των δημοκρατικών αντιβάρων απέναντι σε αυταρχικά μοντέλα διακυβέρνησης.
Με αφορμή τη συντριπτική ήττα του Ντόναλντ Τραμπ και των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών, έθεσε το κρίσιμο ερώτημα εάν η εκλογική αποδοκιμασία του Αμερικανού Προέδρου σηματοδοτεί και την ήττα του τραμπισμού, ενός πολιτικού φαινομένου με βαθύτερες κοινωνικές και πολιτικές ρίζες.
Παράλληλα, προειδοποίησε για το ενδεχόμενο νέων μεγάλων στρατιωτικών χτυπημάτων εναντίον του Ιράν, τονίζοντας ότι η αλλαγή των συσχετισμών στο Κογκρέσο δεν περιορίζει ουσιαστικά τις προεδρικές εξουσίες στα μεγάλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου: Ούτε ενημέρωση ούτε άδεια της Τουρκίας
Στο επίκεντρο της παρέμβασης του Προκοπίου Παυλοπούλου για τα εθνικά θέματα βρέθηκε το ζήτημα της πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποστήριξε κατηγορηματικά ότι Ελλάδα και Κύπρος έχουν αναφαίρετο δικαίωμα να προχωρήσουν στην υλοποίηση του έργου, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ.
Καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου: Πολιτική θύελλα για τη γαλλική διακοίνωση στην Τουρκία – Εξηγήσεις ζητά η αντιπολίτευση από την κυβέρνησηnewpost.grΌπως ανέφερε, η προγραμματισμένη διαδρομή του καλωδίου εξελίσσεται αποκλειστικά μέσα στην υφαλοκρηπίδα Ελλάδας και Κύπρου, ενώ το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο χαρακτήρισε νομικώς ανυπόστατο, δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
Κατά συνέπεια, υπογράμμισε ότι δεν απαιτείται οποιαδήποτε ενημέρωση της τουρκικής πλευράς και πολύ περισσότερο δεν χρειάζεται άδεια της Τουρκίας.
Η τοποθέτησή του συνιστά μια σαφή νομική και πολιτική θέση απέναντι στις τουρκικές αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, με τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας να επιμένει στην πλήρη και απαρέγκλιτη εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.
Η NAVTEX της 6ης Οκτωβρίου και το γαλλικό ερευνητικό Abeille Marengo
Ο Προκόπης Παυλόπουλος αναφέρθηκε συγκεκριμένα στη NAVTEX που, όπως επισήμανε, εκδόθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2026 από την αρμόδια ελληνική αρχή.
Κατά την ανάλυσή του, η συγκεκριμένη γενική αγγελία προς ναυτιλλομένους είναι υπεραρκετή για την έναρξη των ερευνών βάθους από το γαλλικό ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo.
Διευκρίνισε ότι το σκάφος επιχειρεί για λογαριασμό της γαλλικής εταιρείας NEXANS, η οποία αποτελεί μέλος της κοινοπραξίας GSI, του Great Sea Interconnector, που έχει αναλάβει την έναρξη και την ολοκλήρωση του έργου πόντισης του καλωδίου.
Η τοποθέτησή του δεν περιορίστηκε στη νομιμότητα των ερευνών, αλλά επεκτάθηκε και στο ζήτημα των αρμοδιοτήτων των εταιρειών που συμμετέχουν στην υλοποίηση του έργου.
NEXANS και GSI: Δεν έχουν δικαίωμα να ζητήσουν άδεια από την Τουρκία
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποστήριξε ότι οι εταιρείες που συμμετέχουν στην κοινοπραξία GSI δεν διαθέτουν οποιαδήποτε εξουσιοδότηση να ζητούν άδεια της Τουρκίας για τις εργασίες τους.
«Δεύτερη κρίση της Κάσου» βλέπει η Άγκυρα: Συναγερμός για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου, στο επίκεντρο το Παρίσιnewpost.grΚατά την ανάλυσή του, δεν νομιμοποιούνται ούτε να προβαίνουν σε ειδικές ανακοινώσεις προς την τουρκική πλευρά για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στο καθεστώς αδειοδότησης του έργου, επισημαίνοντας ότι η κρίσιμη άδεια εκτέλεσής του έχει δοθεί από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, με αναφορά στον ΑΔΜΗΕ.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, είχε προηγηθεί στις 10 Οκτωβρίου 2025 η μεταβίβαση της σχετικής άδειας από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας Κύπρου.
Ο κ. Παυλόπουλος υποστήριξε ότι η κοινοπραξία GSI λειτουργεί έναντι της Ελλάδας και των αρμόδιων ελληνικών αρχών στη βάση ενός συμβατικού δεσμού πρόστησης με την ευρεία έννοια.
Κατά συνέπεια, όπως εξήγησε, η κοινοπραξία υποχρεούται να ενεργεί αποκλειστικά εντός του πλαισίου εξυπηρέτησης των δικαιωμάτων και των έννομων συμφερόντων της Ελλάδας.
Μονομερείς ανακοινώσεις προς την Τουρκία δεν δεσμεύουν την Ελλάδα
Ιδιαίτερη σημασία είχε η νομική επισήμανση του Προκοπίου Παυλοπούλου για το ενδεχόμενο μονομερών ενεργειών της κοινοπραξίας προς την Τουρκία.
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποστήριξε ότι, με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, μόνο η Ελλάδα νομιμοποιείται να υπερασπίζεται την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα έναντι των τουρκικών αξιώσεων στην περιοχή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Κατά την άποψή του, η κοινοπραξία GSI δεν μπορεί να προβαίνει σε ενέργειες που ενδέχεται να θίξουν τα δικαιώματα ή τα έννομα συμφέροντα της ελληνικής πλευράς.
Επισήμανε, μάλιστα, ότι τυχόν μονομερείς ανακοινώσεις της κοινοπραξίας προς την Τουρκία, εφόσον υπερβαίνουν το συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο, δεν αναγνωρίζονται από την Ελλάδα και δεν τη δεσμεύουν έναντι τρίτων.
Με τη θέση αυτή ο κ. Παυλόπουλος ανέδειξε την ανάγκη οι εργασίες του έργου να πραγματοποιούνται με αποκλειστικό γνώμονα τις αρμοδιότητες των ελληνικών αρχών και την προστασία των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Άμεση επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια
Πέρα από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, ο Προκόπιος Παυλόπουλος παρουσίασε δύο συγκεκριμένες προτάσεις για την περαιτέρω θωράκιση της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η πρώτη αφορά την άμεση επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια σε όλα τα ελληνικά νησιά της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπενθύμισε ότι είχε διατυπώσει τη συγκεκριμένη θέση ήδη από το 2019, όταν βρισκόταν στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα.
Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια απόφαση θα αποτελούσε έμπρακτη και αποτελεσματική απάντηση στην Τουρκία, καθιστώντας ακόμη πιο εμφανή τη νομική ανυπαρξία του τουρκολιβυκού μνημονίου και ακυρώνοντάς το στην πράξη.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Ελλάδα θα διεύρυνε το πεδίο άσκησης της κυριαρχίας της, αλλά και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στην περιοχή, μεταξύ άλλων ως προς την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
Κατάθεση των εξωτερικών ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στον ΟΗΕ
Η δεύτερη πρόταση του Προκοπίου Παυλοπούλου αφορά την πλήρη ενεργοποίηση της κήρυξης και του καθορισμού των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με το άρθρο 156 του νόμου 4001/2011.
Ο κ. Παυλόπουλος αναφέρθηκε ειδικότερα στη διαδικασία που ακολουθήθηκε το 2012, όταν, όπως επισήμανε, υποβλήθηκε το συγκεκριμένο άρθρο στην αρμόδια Διεύθυνση Δικαίου της Θάλασσας και Θαλασσίων Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών, τη γνωστή DOALOS.
Ωστόσο, σύμφωνα με την τοποθέτησή του, δεν ακολούθησε η κατάθεση στη Γραμματεία του ΟΗΕ των γεωγραφικών συντεταγμένων των εξωτερικών ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη εκκρεμότητα πρέπει να αντιμετωπιστεί χωρίς περαιτέρω χρονοτριβή.
Όπως εξήγησε, η κατάθεση των σχετικών συντεταγμένων θα επέτρεπε την πλήρη ενεργοποίηση του κανονιστικού πλαισίου του άρθρου 156 του ν. 4001/2011, τουλάχιστον ως προς τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Η συνολική τοποθέτηση του Προκόπη Παυλοπούλου για τα εθνικά θέματα επικεντρώθηκε στην ανάγκη η Ελλάδα να αξιοποιήσει τη σημερινή διεθνή συγκυρία, να επιδείξει αποφασιστικότητα και να προχωρήσει σε συγκεκριμένες ενέργειες άσκησης και υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
Η ευκαιρία Ελλάδας και Κύπρου μετά τη στάση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνέδεσε τις εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες με την πρόσφατη στάση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απέναντι στην Τουρκία.
Αναφέρθηκε στη θετική, έστω και καθυστερημένη, αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ της Ελλάδας και της Κύπρου και στην καταδίκη των παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου από την Άγκυρα.
Κατά την εκτίμησή του, ο συνδυασμός αυτών των δεδομένων δημιουργεί μια σημαντική ευκαιρία για την αποτελεσματικότερη υπεράσπιση των εθνικών θεμάτων, αλλά και για την προώθηση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού, σύμφωνα με το Διεθνές και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Τόνισε, ωστόσο, ότι η Ελλάδα και η Κύπρος οφείλουν να επιδείξουν έμπρακτη αποφασιστικότητα.
Ως χαρακτηριστική περίπτωση ανέδειξε την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, ζητώντας την πλήρη και απαρέγκλιτη εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ.
Οι σχέσεις Ελλάδας–ΗΠΑ και τα τουρκικά F-35
Περνώντας στις επιπτώσεις των αμερικανικών εκλογών για την Ελλάδα, ο Προκόπιος Παυλόπουλος εκτίμησε ότι δεν αναμένονται ουσιαστικές ανατροπές στις στρατηγικές σχέσεις Αθήνας και Ουάσιγκτον.
Όπως υποστήριξε, οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις στηρίζονται σε στέρεα θεμέλια, τα οποία δεν εξαρτώνται από τις συγκυριακές πολιτικές μεταβολές στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αντίθετα, εκτίμησε ότι η νέα πλειοψηφία στην αμερικανική Γερουσία μπορεί να περιορίσει περαιτέρω τις επιδιώξεις του Ταγίπ Ερντογάν για την εξασφάλιση αμερικανικού πολεμικού υλικού.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο ενδεχόμενο προμήθειας μαχητικών αεροσκαφών F-35 από την Τουρκία, εκτιμώντας ότι οι νέοι συσχετισμοί μπορούν να αποδυναμώσουν τις σχετικές επιδιώξεις της Άγκυρας.
Η ποιότητα της Δημοκρατίας, τα θεσμικά αντίβαρα και ο κίνδυνος του αυταρχισμού
Μια ιδιαίτερα σημαντική διάσταση της συνέντευξης του Προκοπίου Παυλοπούλου αφορούσε την ποιότητα της Δημοκρατίας και τη λειτουργία των θεσμών, με αφορμή την πολιτική ανατροπή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας έθεσε το ερώτημα εάν η εκλογική ήττα του Ντόναλντ Τραμπ σηματοδοτεί και την ευρύτερη αποδοκιμασία ενός πολιτικού μοντέλου αυταρχικής διακυβέρνησης.
Κατά την ανάλυσή του, ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει περιθωριοποιήσει τη δημοκρατική παράδοση των Ηνωμένων Πολιτειών, αμφισβητώντας στην πράξη θεμελιώδεις αρχές του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ο κ. Παυλόπουλος αναφέρθηκε ειδικότερα στη λειτουργία των θεσμικών αντιβάρων, στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών και στην κανονιστική δυναμική του Κράτους Δικαίου.
Στο πλαίσιο αυτό, υποστήριξε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επιχείρησε να εξαγάγει το δικό του πρότυπο αυταρχικής διακυβέρνησης, στηρίζοντας ηγέτες όπως ο Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, ο Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία και ο Ζαΐχ Μπολσονάρου στη Βραζιλία.
Η ανάλυσή του επικεντρώθηκε στο κατά πόσον η εκλογική αποδοκιμασία ενός ηγέτη αρκεί για να αναστρέψει μια ευρύτερη τάση αποδυνάμωσης των δημοκρατικών θεσμών.
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας εμφανίστηκε επιφυλακτικός ως προς το ενδεχόμενο ο τραμπισμός να υποχωρήσει μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, επισημαίνοντας ότι το συγκεκριμένο πολιτικό φαινόμενο έχει βαθύτερες κοινωνικές και πολιτικές ρίζες.
Αναφέρθηκε, μάλιστα, και στα αρνητικά πεπραγμένα της κυβέρνησης Μπάιντεν, τα οποία, κατά την εκτίμησή του, επέτειναν τα προβλήματα των οικονομικά ασθενέστερων Αμερικανών και δημιούργησαν σοβαρούς κινδύνους για την κοινωνική συνοχή.
Υπογράμμισε, έτσι, ότι η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών δεν συνεπάγεται αυτομάτως και την αποκατάσταση της ποιότητας της Δημοκρατίας.
Κατά τον κ. Παυλόπουλο, το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών αφορά κυρίως το εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών και την καθημερινότητα του μέσου Αμερικανού.
Δεν διασφαλίζει, ωστόσο, από μόνο του την πραγματική ανάταξη της ποιότητας της αμερικανικής Δημοκρατίας ούτε την αποκατάσταση του δημοκρατικού προτύπου που άλλοτε αποτελούσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Η συντριπτική ήττα Τραμπ και η διάψευση των υποσχέσεων του MAGA
Αναφερόμενος αναλυτικά στις εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Προκόπιος Παυλόπουλος υποστήριξε ότι οι πολιτικές και οικονομικές αλλαγές που συντελούνται προκαλούν κοσμογονικές ανατροπές, με απρόβλεπτες ακόμη διαστάσεις σε παγκόσμια κλίμακα.
Κατά την ανάλυσή του, η συντριπτική ήττα των Ρεπουμπλικανών και η περιφανής νίκη των Δημοκρατικών οφείλονται κυρίως στην πλήρη ανακολουθία του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στις προεκλογικές δεσμεύσεις του κινήματος MAGA.
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρθηκε ειδικότερα στην υπόσχεση του Αμερικανού Προέδρου για τον τερματισμό των πολέμων.
Υποστήριξε ότι, αντί να τους περιορίσει, τους πολλαπλασίασε, με αποκορύφωμα τον πόλεμο με το Ιράν, ο οποίος, σύμφωνα με τον ίδιο, αμαύρωσε το διεθνές κύρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ανάλογη διάψευση των προεκλογικών εξαγγελιών εντόπισε και στην οικονομία.
Όπως επισήμανε, αντί για το οικονομικό θαύμα που είχε υποσχεθεί ο Τραμπ, η καθημερινότητα του μέσου Αμερικανού επιδεινώθηκε επικίνδυνα, εξαιτίας του πληθωρισμού, της αύξησης του κόστους ζωής και της εκτόξευσης του κόστους των στεγαστικών δανείων.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο δημόσιο χρέος των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, ξεπέρασε τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια, φτάνοντας στο 125% του ΑΕΠ.
Κατά την εκτίμησή του, αυτή η εξέλιξη έχει κλονίσει το διεθνές οικονομικό κύρος των ΗΠΑ, αλλά και την επενδυτική παντοδυναμία του δολαρίου, που αποτελούσε επί δεκαετίες βασικό πυλώνα της αμερικανικής οικονομικής ισχύος.
Η ήττα του Τραμπ δεν σημαίνει απαραίτητα και το τέλος του τραμπισμού
Κεντρικό ζήτημα της παρέμβασής του αποτέλεσε το κατά πόσον η ήττα του Αμερικανού Προέδρου σημαίνει και την ευρύτερη αποδοκιμασία του πολιτικού μοντέλου που εκπροσωπεί.
Ο κ. Παυλόπουλος έθεσε το ερώτημα εάν το εκλογικό αποτέλεσμα συνιστά καταδίκη του προτύπου ενός αυταρχικού ηγέτη, ο οποίος, κατά την ανάλυσή του, έχει περιθωριοποιήσει τη δημοκρατική παράδοση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εμφανίστηκε, ωστόσο, επιφυλακτικός ως προς το ενδεχόμενο ο τραμπισμός να υποχωρήσει ουσιαστικά μετά την εκλογική ήττα.
Κατά την εκτίμησή του, το φαινόμενο δεν εξαντλείται στην πολιτική παρουσία ενός προσώπου, αλλά συνδέεται με βαθύτερες κοινωνικές αντιθέσεις, οικονομικές ανισότητες και πολιτικές διεργασίες.
Στην ανάλυσή του περιέλαβε και τις ευθύνες της προηγούμενης διακυβέρνησης Μπάιντεν, υποστηρίζοντας ότι οι πολιτικές της συνέβαλαν στην επιδείνωση των συνθηκών ζωής των οικονομικά ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων και στην αποδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής.
Βανς και Ρούμπιο: Η επόμενη ημέρα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας στάθηκε και στους πιθανούς διαδόχους του Ντόναλντ Τραμπ στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στον Αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς και στον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, υποστηρίζοντας ότι κινούνται κατά βάση στην ίδια πολιτική κατεύθυνση.
Όπως σημείωσε, τα συγκεκριμένα πρόσωπα έχουν επί χρόνια υποστηρίξει το MAGA ως προσωπικό πολιτικό δόγμα του Ντόναλντ Τραμπ.
Από την άλλη πλευρά, ο κ. Παυλόπουλος υποστήριξε ότι, παρά την εκλογική τους νίκη, οι Δημοκρατικοί εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.
Κατά την εκτίμησή του, το Δημοκρατικό Κόμμα δεν διαθέτει στοιχειωδώς ενιαία ιδεολογική βάση και συνεκτική πολιτική, ενώ στερείται σήμερα ηγετικών προσωπικοτήτων ικανών να διεκδικήσουν την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Επισήμανε, μάλιστα, ότι ο χρόνος έως τις επόμενες προεδρικές εκλογές δεν ευνοεί την κάλυψη αυτού του σημαντικού ελλείμματος.
Νέα χτυπήματα στο Ιράν; Ο κίνδυνος από έναν απρόβλεπτο Τραμπ
Ιδιαίτερη ανησυχία εξέφρασε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας για τις συνέπειες της εκλογικής ήττας Τραμπ στη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.
Αναφερόμενος στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, εκτίμησε ότι οι προοπτικές για τη διεθνή ειρήνη και τον τερματισμό του πολέμου θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από το θυμικό του Ντόναλντ Τραμπ έως το τέλος της προεδρικής του θητείας.
Ο κ. Παυλόπουλος υποστήριξε ότι δεν είναι βέβαιο πως ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει διδαχθεί από την εκλογική ήττα του.
Αντιθέτως, προειδοποίησε ότι, λόγω της κυκλοθυμικής νοοτροπίας και συμπεριφοράς του, παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε νέα μεγάλα χτυπήματα εναντίον του Ιράν, με σοβαρές αρνητικές διεθνείς συνέπειες.
Εξήγησε ότι, αν και η αλλαγή των πλειοψηφιών στο Κογκρέσο περιορίζει τις εξουσίες του Προέδρου ως προς την εσωτερική πολιτική, οι αρμοδιότητές του παραμένουν ουσιαστικά αλώβητες στα μεγάλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη δυνατότητα ανάληψης πρωτοβουλιών και λήψης αποφάσεων για στρατιωτικές επιχειρήσεις πέραν των συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Κατά συνέπεια, η εκλογική αποδυνάμωση του Τραμπ δεν αποτελεί, σύμφωνα με την ανάλυσή του, εγγύηση ότι θα αποτραπούν νέες στρατιωτικές κλιμακώσεις με απρόβλεπτες επιπτώσεις στη διεθνή σταθερότητα.
Η Ευρώπη ως δορυφόρος των ΗΠΑ – Η ανάγκη στρατηγικής αυτονομίας
Ο Προκόπης Παυλόπουλος αναφέρθηκε εκτενώς και στη στάση του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κατά την ανάλυσή του, η περίοδος Τραμπ έχει σημαδευτεί από τη συστηματική προσπάθεια του Αμερικανού Προέδρου να περιθωριοποιήσει την Ευρώπη και να την καταστήσει απλό δορυφόρο εξυπηρέτησης των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Όπως υποστήριξε, αυτή η πολιτική δεν αναμένεται να ανατραπεί ριζικά στο άμεσο μέλλον, καθώς ο αντιευρωπαϊσμός έχει παλαιότερες και βαθύτερες ρίζες στην αμερικανική κοινωνία.
Αναφέρθηκε ειδικότερα στην αντίληψη σημαντικού μέρους των Αμερικανών ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση κοστίζει πολλά στις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα στον τομέα της αμυντικής προστασίας και της ασφάλειας.
Υπό αυτά τα δεδομένα, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση να υπερασπιστεί το κύρος της και τον παγκόσμιο ρόλο που της αναλογεί στην προάσπιση της ειρήνης, της Δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη επιτάχυνσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης και ολοκλήρωσης, με ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας.
Χαρακτήρισε τον συγκεκριμένο πυλώνα ατροφικό, επισημαίνοντας ότι οι αδυναμίες του αναδείχθηκαν από τα πολεμικά γεγονότα στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή.
Η τοποθέτησή του ανέδειξε την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκτήσει ουσιαστικότερο διεθνή ρόλο, να ενισχύσει την πολιτική και στρατηγική της αυτονομία και να μπορεί να υπερασπίζεται αποτελεσματικότερα τις αρχές, τα συμφέροντα και τις αξίες της.
Στο συνολικό πλαίσιο της συνέντευξής του, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνέδεσε την ανάγκη προστασίας των δημοκρατικών θεσμών με την υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου, την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αυτονομίας και την αποφασιστική άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Η βασική κατεύθυνση της παρέμβασής του ήταν ότι η Ελλάδα και η Κύπρος οφείλουν να αξιοποιήσουν τη διεθνή συγκυρία, να στηριχθούν στο Διεθνές και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και να προχωρήσουν χωρίς χρονοτριβή στις πρωτοβουλίες που θεωρεί αναγκαίες για την προστασία των εθνικών τους συμφερόντων.
Σημεία της παρέμβασης του Προκόπιου Παυλόπουλου
Σημεία συνέντευξης του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας και Ακαδημαϊκού κ. Προκοπίου Παυλοπούλου στο MEGANEWS και στον Δημοσιογράφο κ. Νίκο Παναγιωτόπουλο: Γενικότερες επιπτώσεις της ήττας Τραμπ και των Ρεπουμπλικανών κατά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ – Τα νομικά δεδομένα ως προς την Ελληνική Υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο σχετικά με την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ
Ι. Οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στις ΗΠΑ φέρνουν κοσμογονικές αλλαγές, με απρόβλεπτες ακόμη διαστάσεις. Και δη σε παγκόσμια κλίμακα.
Α. Η συντριπτική ήττα του Ντόναλντ Τραμπ και των Ρεπουμπλικανών και η, αντιστρόφως αναλόγως, περιφανής νίκη των Δημοκρατικών κατά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ οφείλεται -τουλάχιστον κατά κύριο λόγο, και πέραν της συχνά αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς του- στην πλήρη ανακολουθία της πολιτικής του Αμερικανού Προέδρου σε σχέση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του στο πλαίσιο του MAGA. Kαι ειδικότερα στο ότι αφενός αντί για το τέλος των πολέμων ο Τραμπ τους πολλαπλασίασε εμφανώς, με αποκορύφωμα τον πόλεμο με το Ιράν ο οποίος και έχει αμαυρώσει το διεθνές κύρος των ΗΠΑ. Και, αφετέρου, αντί για το «οικονομικό θαύμα» των ΗΠΑ και την καλυτέρευση της ζωής του μέσου Αμερικανού η πολιτική Τραμπ την έχει επικινδύνως επιδεινώσει, κατ’ εξοχήν λόγω του πληθωρισμού και της συνακόλουθης αύξησης του κόστους ζωής καθώς και λόγω της εκτόξευσης του κόστους των στεγαστικών δανείων.
Β. Σε όλα αυτά προστίθεται και η αύξηση του ήδη τεράστιου δημόσιου χρέους των ΗΠΑ, το οποίο ξεπέρασε τα 40 τρις δολάρια και ανήλθε στο 125% του ΑΕΠ. Γεγονός το οποίο, πέραν των άλλων συνεπειών, έχει κλονίσει επικίνδυνα και το διεθνές οικονομικό κύρος των ΗΠΑ καθώς και την επενδυτική παντοδυναμία του δολαρίου, που επί πολλές δεκαετίες θωράκιζε την οικονομική ισχύ τους σε πλανητικό επίπεδο.
ΙΙ. Το μεγάλο ζήτημα και ερώτημα συνίσταται στο αν η ήττα του Τραμπ και των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ σημαίνει και ήττα του «τραμπισμού» γενικότερα.
Α. Και κατά πρώτιστο λόγο αν το εκλογικό αυτό αποτέλεσμα συνιστά και καταδίκη του «προτύπου» ενός αυταρχικού ηγέτη, ο οποίος όχι μόνο έχει περιθωριοποιήσει την μεγάλη παράδοση της Αμερικανικής Δημοκρατίας που διακρινόταν για την λειτουργία των «θεσμικών αντιβάρων» στο πεδίο της αρχής της Διάκρισης των Εξουσιών και για την εν γένει θεσμική και κανονιστική δυναμική του Κράτους Δικαίου. Αλλά και έχει επιδοθεί, δίχως μάλιστα προσχήματα, σε μία προσπάθεια «εξαγωγής» του δικού του «προτύπου» αυταρχικής διακυβέρνησης μέσω της στήριξης ακόμη πιο αυταρχικών ηγετών σε άλλες χώρες, π.χ. Όρμπαν στην Ουγγαρία, Ερντογάν στην Τουρκία και Μπολσονάρου στην Βραζιλία. Δυστυχώς το φαινόμενο του «τραμπισμού» στις ΗΠΑ έχει βαθύτερα αίτια και βαθύτερες ρίζες, ύστερα μάλιστα από τα αρνητικά πεπραγμένα της Κυβέρνησης Μπάϊντεν που οδήγησαν στην εξαιρετικά επικίνδυνη για την κοινωνική συνοχή επιδείνωση της κατάστασης των οικονομικώς ασθενέστερων Αμερικανών. Επιπλέον, οι «επίδοξοι» διάδοχοι του Τραμπ στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κινούνται κατά βάση προς την ίδια κατεύθυνση, π.χ. ο Αντιπρόεδρος Βανς και ο ΥΠΕΞ Ρούμπιο, πολλώ μάλλον αφού επί χρόνια και έως τώρα εκτέθηκαν ανεπανορθώτως επιδοκιμάζοντας το MAGA ως προσωπικό «δόγμα» του Αμερικανού Προέδρου. Σε ό,τι δε αφορά τους νικητές Δημοκρατικούς πρέπει να σημειωθεί πως, πέραν του ότι το Δημοκρατικό Κόμμα δεν εμφανίζει στοιχειδώς ενιαία ιδεολογική βάση και συνεκτική πολιτική, στερείται -σήμερα τουλάχιστον- και ηγετικών φυσιογνωμιών κατάλληλων να διεκδικήσουν την Προεδρία στις ΗΠΑ, με τον χρόνο έως τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές να μην είναι σύμμαχος για την κάλυψη ενός τέτοιου σημαντικού ελλείμματος.
Β. Συμπερασματικώς, οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ φαίνεται, τουλάχιστον προς το παρόν, να αφορούν κατά μέγιστο μέρος το εσωτερικό των ΗΠΑ και την καθημερινή ζωή του μέσου Αμερικανού. Όχι όμως και την πραγματική ανάταξη της ποιότητας της Δημοκρατίας στις ΗΠΑ καθώς και την απαραίτητη τόνωση του προτύπου που άλλοτε ήταν δημοκρατικό παράδειγμα προς μίμηση με υπερεθνικές προεκτάσεις και διαστάσεις. Όσο για τις επιπτώσεις ως προς την διεθνή ειρήνη και το τέλος του πολέμου κυρίως στην Μέση Ανατολή, τα πάντα θα εξαρτηθούν από το «θυμικό» του Προέδρου Τραμπ έως το τέλος της θητείας του. Διότι δεν είναι βέβαιο ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει διδαχθεί από την ήττα του αλλά, όλως αντιθέτως, παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο, ακριβώς λόγω της κυκλοθυμικής νοοτροπίας και συμπεριφοράς του, να επιχειρήσει νέα μεγάλα χτυπήματα εναντίον του Ιράν, με όλες τις εντεύθεν αρνητικές διεθνώς συνέπειες. Ας μην ξεχνάμε ότι ναι μεν οι εξουσίες του Προέδρου Τραμπ, μετά τις ενδιάμεσες εκλογές και την ανατρεπτική διαφοροποίηση των πλειοψηφιών στο Κογκρέσο, έχουν μειωθεί κατά το μέρος που συνδέεται με την εσωτερική πολιτική στις ΗΠΑ. Πλην όμως παραμένουν κατ’ ουσίαν αλώβητες σε μέγιστα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, όπως είναι προεχόντως και αυτά της ανάληψης πρωτοβουλιών και λήψης αποφάσεων ως προς τις πολεμικές επιχειρήσεις πέραν των συνόρων των ΗΠΑ.
Γ. Και τούτο ακόμη: Η περίοδος Τραμπ έχει σημαδευτεί από την προσπάθεια του Αμερικανού Προέδρου να περιθωριοποιήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και να την καταστήσει απλό «δορυφόρο» εξυπηρέτησης των αμερικανικών συμφερόντων, «θεραπενίδα» της πλανητικής επικυριαρχίας των ΗΠΑ. Η τάση αυτή δεν φαίνεται να ανατρέπεται ριζικώς στο άμεσο μέλλον, αφού είναι γνωστό ότι ο αντιευρωπαϊσμός έχει, δυστυχώς, παλαιότερες, βαθύτερες και πλατύτερες ρίζες στις ΗΠΑ. Ιδίως υπό την έννοια της γενικότερης αντίληψης μεγάλου μέρους των Αμερικανών ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «κοστίζει πολλά» στις ΗΠΑ, αφού μεταξύ άλλων διασφαλίζει και την αμυντική της υπόσταση και ασφάλεια δίχως να προσφέρει σημαντικά αποτελέσματα στην Υπερδύναμη πέραν του Ατλαντικού. Γι’ αυτό και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδίως τώρα, πρέπει επιτέλους να λάβει τα μέτρα της και να υπερασπισθεί το κύρος της και τον πλανητικό ρόλο που της αναλογεί υπέρ της Ειρήνης, της Δημοκρατίας και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης. Και προς αυτή την κατεύθυνση η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιταχύνει την διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης καθώς και να θωρακίσει, κατά το γράμμα και το πνεύμα των διατάξεων της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στον αντίστοιχο βαθμό τον κρίσιμο πυλώνα της Εξωτερικής Πολιτικής και της Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ). Πυλώνα ο οποίος τώρα είναι κυριολεκτικώς ατροφικός, όπως απέδειξαν και τα πολεμικά γεγονότα τόσο στην Ουκρανία όσο και στην Μέση Ανατολή.
ΙΙΙ. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, στο πεδίο των στρατηγικών σχέσεων Ελλάδας-ΗΠΑ δεν αναμένονται ανατροπές, δοθέντος ότι οι σχέσεις αυτές έχουν από καιρό στέρεα θεμέλια που δεν εξαρτώνται από την αλλαγή συγκυρίας. Από την άλλη δε πλευρά είναι εξαιρετικά πιθανό, και λόγω της νέας πλειοψηφίας που έχει προκύψει στην Γερουσία, να αποδυναμωθούν περαιτέρω οι φιλοδοξίες ή και φαντασιώσεις του Ταγίπ Ερντογάν ως προς την ενδεχόμενη βοήθεια των ΗΠΑ προς την Τουρκία σε πολεμικό υλικό, και οπωσδήποτε σε σχέση π.χ. με το ενδεχόμενο της προμήθειας στην Τουρκία μαχητικών αεροσκαφών F-35.
Α. Αυτά τα νέα δεδομένα, σε συνδυασμό και με την -έστω και καθυστερημένη- εντελώς πρόσφατη θετική αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και συγκεκριμένα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπέρ της Ελλάδας και της Κύπρου με την απερίφραστη καταδίκη των ωμών παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου εκ μέρους της Τουρκίας, παρέχουν σε Ελλάδα και Κύπρο την μεγάλη ευκαιρία αποτελεσματικής υπεράσπισης των εν γένει Εθνικών μας Θεμάτων καθώς και της δίκαιης και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού Ζητήματος πάνω στις βάσεις του Διεθνούς Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Και σε αυτή την συγκυρία είναι ανάγκη Ελλάδα και Κύπρος να καταδείξουν, εν είδει δείγματος γραφής, άκρως αποφασιστική στάση και ως προς την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας και Κύπρου με πλήρη, και απαρέγκλιτη εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ (UNCLOS). Εδώ δε πρέπει να καταστεί σαφές ότι, πάντα με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ, Ελλάδα και Κύπρος έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να προβούν στην πόντιση του καλωδίου αυτού όπως έχει προγραμματισθεί, αφού η πορεία πόντισης εξελίσσεται αποκλειστικώς μέσα στην Υφαλοκρηπίδα Ελλάδας και Κύπρου, χωρίς να ασκεί εν προκειμένω οιαδήποτε επιρροή το νομικώς ανυπόστατο «τουρκολιβυκό μνημόνιο» το οποίο ούτως ή άλλως δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Κατά συνέπεια ως προς τούτο δεν απαιτείται, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, ενημέρωση και πολύ περισσότερο άδεια της Τουρκίας. Άρα είναι υπεραρκετή η ήδη εκδοθείσα από την αρμόδια Ελληνική Αρχή, στις 6.10.2026, σχετική NAVTEX (γενική αγγελία προς ναυτιλλομένους) για την έναρξη των ερευνών βάθους του γαλλικού ερευνητικού σκάφους «Abeille Marengo», το οποίο επιχειρεί για λογαριασμό της Γαλλικής Εταιρείας NEXANS, μέλους της Κοινοπραξίας GSI (Great Sea Interconnector), ήτοι του φορέα έναρξης και ολοκλήρωσης του έργου πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου. Οι εταιρείες μέλη της Κοινοπραξίας GSI εκτελούν μεν το ως άνω έργο, πλην όμως ουδόλως είναι εξουσιοδοτημένες, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, να ζητούν για τις σχετικές εργασίες τους άδεια της Τουρκίας ή ακόμη και να προβαίνουν έστω και σε ειδική ανακοίνωση με παραλήπτη την Τουρκία προς την ίδια κατεύθυνση. Και τούτο επειδή η κύρια και κρίσιμη αδειοδότηση εκτέλεσης του προαναφερόμενου έργου έχει δοθεί, όπως είναι ευνόητο λόγω της φύσης του έργου τούτου, από τις αρμόδιες αρχές της Ελλάδας (ΑΔΜΗΕ), ύστερα από την μεταβίβαση σε αυτές της εν λόγω άδειας, στις 10.10.2025, εκ μέρους της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας Κύπρου. Κατά συνέπεια η Κοινοπραξία GSI, εν συνόλω, ενεργεί έναντι της Ελλάδας και των αρμόδιων αρχών της για την ολοκλήρωση του έργου της πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου στην βάση ενός συμβατικού δεσμού lato sensu πρόστησης. Όπου ο προστηθείς, ήτοι η Κοινοπραξία GSI, περιορίζεται να δρα μόνον εντός του πλαισίου εξυπηρέτησης των δικαιωμάτων και των έννομων συμφερόντων του προστήσαντος, ήτοι της Ελλάδας και των αρμόδιων αρχών της. Το συμπέρασμα αυτό συνάγεται οιονεί αυτοθρόως, αφού κατά το εφαρμοζόμενο και σε αυτή την περίπτωση Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ, κατ’ εξοχήν ως προς την Υφαλοκρηπίδα, μόνον η Ελλάδα νομιμοποιείται να υπερασπίζεται την Κυριαρχία της και τα Κυριαρχικά της Δικαιώματα έναντι των καταδήλως έκνομων ισχυρισμών ή και απαιτήσεων της Τουρκίας. Και, αντιστρόφως, η Κοινοπραξiα GSI ουδόλως νομιμοποιείται, και κατ’ ουδένα τρόπο, να προβαίνει σε ενέργειες που μπορούν να θίξουν, έστω και κατ’ ελάχιστο, τα κάθε είδους δικαιώματα και έννομα συμφέροντα της Ελλάδας, τα οποία της αναγνωρίζονται σύμφωνα με τις κατά περίπτωση διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ. Συνακόλουθα, ενέργειες της Κοινοπραξίας GSI που υπερβαίνουν το κατά τ’ ανωτέρω θεσμικό πλαίσιο -όπως π.χ. τυχόν μονομερείς ανακοινώσεις προς την Τουρκία- ούτε αναγνωρίζο9νται από την Ελλάδα, ούτε την δεσμεύουν έναντι τρίτων, π.χ. Τουρκία, υφ’ οιανδήποτε εκδοχή.
Β. Εν τέλει δε η Ελλάδα, και ενόψει της τρέχουσας κρίσιμης συγκυρίας που σχετίζεται με την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας και Κύπρου, πρέπει να προβεί -έστω και με σημαντική καθυστέρηση- και στις εξής δύο πρόσθετες ενέργειες για την περαιτέρω θωράκιση της Εθνικής Κυριαρχίας της και των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο:
- Πρώτον -και το είχα επισημάνει ευθύς εξ αρχής ως εν ενεργεία Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ήτοι από το 2019- να επεκτείνει αμέσως στα 12 ν.μ. την Αιγιαλίτιδα Ζώνη της σε όλα τα Νησιά μας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Έτσι θα απαντήσει, εμπράκτως και αποτελεσματικώς, στην Τουρκία, καθιστώντας ακόμα πιο εμφανές και πρόδηλο το νομικώς ανυπόστατο του «τουρκολιβυκού μνημονίου» και ακυρώνοντάς το στην πράξη. Παράλληλα δε θα διευρύνει, όπως άλλωστε έχει δικαίωμα κατά το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ, στην περιοχή το πεδίο άσκησης τόσο της stricto sensu Κυριαρχίας της όσο και των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της, π.χ. ως προς την Υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ που της αναλογεί.
- Και, δεύτερον, να ενεργοποιήσει σε όλη της την έκταση την κήρυξη και τον καθορισμό των ορίων της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως αυτή είχε θεσπισθεί με βάση τις διατάξεις του άρθρου 156 του ν.4001/2011. Διότι το 2012 υποβλήθηκε βεβαίως στην αρμόδια Διεύθυνση Δικαίου της Θάλασσας και Θαλασσίων Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών (DOALOS) το άρθρο 156 του ν.4001/2011. Δεν συντελέσθηκε όμως έκτοτε και η κατάθεση στην αρμόδια Γραμματεία του ΟΗΕ των γεωγραφικών συντεταγμένων των εξωτερικών ορίων της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ως άνω άρθρου. Αυτή ακριβώς η κατάθεση πρέπει να γίνει χωρίς περαιτέρω χρονοτριβή, έτσι ώστε να ενεργοποιηθεί στο ακέραιο, τουλάχιστον ως προς τα εξωτερικά όρια της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας, το κανονιστικό πλαίσιο των διατάξεων του προαναφερόμενου άρθρου 156 του ν.4001/2011.
