Αυτή τη φορά θα μου επιτρέψετε να μιλήσω προσωπικά. Από την ώρα που ανακοινώθηκε η επιλογή της κυρίας Γκιλφόιλ για τη θέση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, άσκησα σκληρή κριτική. Είχα συγκεκριμένο λόγο: όσα είχε πει για την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Ήρθε στη χώρα μας. Προσωπικά, δεν άκουσα ούτε μία συγγνώμη. Ούτε μια κουβέντα που να δείχνει ότι αναγνωρίζει πόσο προσβλητικές ήταν εκείνες οι αναφορές.
Είδα, όμως, κάποιους να την «προσκυνούν». Να συνωστίζονται για μια φωτογραφία, να την ακολουθούν στις εμφανίσεις της, να καμαρώνουν επειδή εξασφάλισαν λίγα δευτερόλεπτα δίπλα της. Λες και η αξιοπρέπειά τους άξιζε λιγότερο από μια θέση στο κάδρο. Η θεσμική ευγένεια είναι αυτονόητη. Η προσωπική αυλοκολακεία είναι επιλογή. Και αυτό το θέαμα, στα δικά μου μάτια, ήταν απόλυτος εξευτελισμός. Θα σας παρακαλούσα να δείτε το βίντεο. Να ακούσετε τι έλεγε για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Και ύστερα να κρίνετε τόσο την ίδια όσο και εκείνους που έσπευσαν να την αποθεώσουν. Μια φωτογραφία μπορεί να φτιάχνει το δημόσιο προφίλ σας. Δεν σβήνει, όμως, όσα επιλέξατε να ξεχάσετε για να τη βγάλετε.
