Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κατά καιρούς αφήσει να εννοηθεί, οι υποστηρικτές του δηλαδή έχουν υποστηρίξει, ότι υπήρξε ένας από τους πιο έντιμους πρωθυπουργούς της μεταπολίτευσης. Είναι μια πολιτική αξιολόγηση που ο καθένας δικαιούται να διατυπώνει. Άλλοι θα συμφωνήσουν, άλλοι θα διαφωνήσουν. Προσωπικά τη θεωρώ υπερβολική.
Το ουσιαστικό ζήτημα, όμως, δεν είναι αυτό.
Στη δημοκρατία, η εντιμότητα δεν αποτελεί τίτλο που απονέμει κανείς στον εαυτό του. Αποδεικνύεται καθημερινά μέσα από τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την πλήρη καθαρότητα απέναντι στους πολίτες.
Γι’ αυτό και ο Αλέξης Τσίπρας οφείλει να απαντήσει με απόλυτη σαφήνεια σε ένα ερώτημα που τίθεται όλο και συχνότερα στον δημόσιο διάλογο: ποιες είναι οι πηγές χρηματοδότησης του πολιτικού του φορέα;
Δεν υπονοώ απολύτως τίποτε. Ούτε διατυπώνω κατηγορία. Ακριβώς επειδή δεν πρέπει να αιωρούνται σκιές, η πιο αποτελεσματική απάντηση είναι η πλήρης διαφάνεια.
Στελέχη του κόμματός του υποστηρίζουν ότι οι οικονομικοί πόροι προέρχονται από τις συνδρομές των μελών και των φίλων του. Εάν αυτό ισχύει, τόσο το καλύτερο. Τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη δοθούν αναλυτικά στοιχεία, ώστε να μην παραμένει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.
Η πολιτική ζωή έχει πληγεί πολλές φορές από υποψίες, φήμες και υπαινιγμούς. Ο καλύτερος τρόπος για να προστατευθεί ένας πολιτικός αρχηγός δεν είναι να απορρίπτει συλλήβδην κάθε ερώτημα, αλλά να δίνει τεκμηριωμένες απαντήσεις.
Η διαφάνεια δεν είναι παραχώρηση προς τους αντιπάλους. Είναι υποχρέωση απέναντι στους πολίτες.
Εάν ο Αλέξης Τσίπρας επιθυμεί να πείσει ότι εκπροσωπεί μια διαφορετική πολιτική κουλτούρα, έχει την ευκαιρία να το αποδείξει στην πράξη. Με πλήρη δημοσιοποίηση των οικονομικών στοιχείων που αφορούν τη χρηματοδότηση του κόμματός του, πέρα από όσα ήδη προβλέπει ο νόμος, εφόσον το κρίνει αναγκαίο.
Στην πολιτική, η εμπιστοσύνη δεν οικοδομείται με διακηρύξεις περί εντιμότητας. Οικοδομείται με απόλυτη διαφάνεια. Και όσο πιο γρήγορα απομακρύνεται κάθε σκιά, τόσο ισχυρότερη γίνεται η αξιοπιστία εκείνου που ζητά την εμπιστοσύνη των πολιτών.