Μια σύνθετη εικόνα για την πολιτική επιρροή, την προσωπική αποδοχή και την ικανότητα διακυβέρνησης των πολιτικών αρχηγών καταγράφουν τα ποιοτικά ευρήματα της δημοσκόπησης της MARC για τον ΑΝΤ1, που παρουσιάστηκε στις 15 Οκτωβρίου 2026.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει τα υψηλότερα ποσοστά στα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα στη διαχείριση προβλημάτων και κρίσεων, καθώς και για τις προτάσεις σχετικά με την πορεία της χώρας. Ο Αλέξης Τσίπρας προηγείται οριακά στο ερώτημα της προσωπικής συμπάθειας, ενώ το ΠΑΣΟΚ καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των κομμάτων στην αξιολόγηση της ουσιαστικής αντιπολίτευσης.
Την ίδια στιγμή, το υψηλό ποσοστό των πολιτών που δεν επιλέγουν κανέναν πολιτικό αρχηγό ως ικανό να βελτιώσει την καθημερινότητά τους αποτυπώνει ένα ευρύτερο έλλειμμα εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα.
Μητσοτάκης: 39,4% στην αποτελεσματικότητα και 36,7% στις θέσεις για τη χώρα
Στο ερώτημα ποιος πολιτικός αρχηγός θεωρείται πιο αποτελεσματικός στην αντιμετώπιση προβλημάτων και κρίσεων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 39,4%, ο Αλέξης Τσίπρας 20,6% και ο Νίκος Ανδρουλάκης 11,3%. Το 28,8% δεν δίνει συγκεκριμένη απάντηση.
Η διαφορά ανάμεσα στον πρωθυπουργό και στον Αλέξη Τσίπρα διαμορφώνεται στις 18,8 ποσοστιαίες μονάδες και διευρύνεται στις 28,1 μονάδες έναντι του Νίκου Ανδρουλάκη.
Ανάλογη είναι η εικόνα στο ερώτημα ποιος έχει τις καλύτερες θέσεις για την πορεία της χώρας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 36,7%, ο Αλέξης Τσίπρας 21,4% και ο Νίκος Ανδρουλάκης 16,3%, ενώ το 25,7% δεν απαντά.
Τα ευρήματα καταγράφουν μεγαλύτερη αναγνώριση κυβερνητικής αποτελεσματικότητας στον Κυριάκο Μητσοτάκη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ίδια αποδοχή εκτείνεται στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής.
Τσίπρας: Πρώτος στη συμπάθεια, αλλά με μεγάλη απόσταση στην αποτελεσματικότητα
Διαφορετική εικόνα εμφανίζεται στο ερώτημα ποιος από τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς είναι πιο συμπαθής.
Ο Αλέξης Τσίπρας συγκεντρώνει 28,2%, έναντι 27,6% του Κυριάκου Μητσοτάκη και 18,1% του Νίκου Ανδρουλάκη. Το 26,1% δεν δίνει απάντηση.
Η διαφορά Τσίπρα και Μητσοτάκη είναι μόλις 0,6 ποσοστιαίες μονάδες, στοιχείο που δεν επιτρέπει να συναχθεί με βεβαιότητα ουσιαστική διαφορά στην προσωπική τους αποδοχή.
Ωστόσο, η σύγκριση με τα υπόλοιπα ποιοτικά ευρήματα παρουσιάζει ενδιαφέρον. Ο Αλέξης Τσίπρας συγκεντρώνει 28,2% στη συμπάθεια, αλλά 21,4% στις καλύτερες θέσεις για τη χώρα και 20,6% στην αποτελεσματικότητα.
Η προσωπική συμπάθεια, επομένως, δεν μεταφράζεται στον ίδιο βαθμό σε αναγνώριση κυβερνητικής ικανότητας. Η διάκριση αυτή αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία της έρευνας.
Ποιος μπορεί να βελτιώσει τη ζωή των πολιτών; Το 31,5% απαντά «κανένας»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το ερώτημα για την καθημερινότητα των πολιτών και για το ποιος πολιτικός μπορεί να βελτιώσει τη ζωή τους.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 30,9%, ο Αλέξης Τσίπρας 22,5% και ο Νίκος Ανδρουλάκης 15,1%.
Ωστόσο, το 31,5% δεν επιλέγει κανέναν από τους τρεις.
Πρόκειται για ποσοστό υψηλότερο από εκείνο οποιουδήποτε από τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς. Το εύρημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η ακρίβεια και η πίεση στο διαθέσιμο εισόδημα αποτελούν κεντρικά ζητήματα της δημόσιας συζήτησης.
Παρά τις πολιτικές διαφοροποιήσεις των κομμάτων, σχεδόν ένας στους τρεις ερωτηθέντες δεν αναγνωρίζει σε κάποιον από τους συγκεκριμένους αρχηγούς τη δυνατότητα να βελτιώσει την προσωπική του καθημερινότητα.
Ποιο κόμμα θεωρούν οι πολίτες ότι ασκεί την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση;
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα της δημοσκόπησης για την αξιολόγηση της αντιπολιτευτικής παρουσίας των κομμάτων.
Στο ερώτημα για το ποιο κόμμα ασκεί την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 19,3%, ενώ η ΕΛΑΣ καταγράφει 9,3%.
Η διαφορά των 10 ποσοστιαίων μονάδων δείχνει ότι η αξιολόγηση της αντιπολιτευτικής δραστηριότητας δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την εκλογική επιρροή ενός κόμματος.
Το εύρημα παρουσιάζει ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον, καθώς αναδεικνύει τη διάσταση ανάμεσα στην εκλογική επιρροή και στην αξιολόγηση της αντιπολιτευτικής παρουσίας. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να καταγράφει χαμηλότερο ποσοστό – αν και ανεβάζει τις επιδόσεις του – στην εκτίμηση ψήφου από το κόμμα Τσίπρα, ωστόσο περισσότεροι ερωτηθέντες του αναγνωρίζουν ουσιαστική αντιπολιτευτική δράση.
Υπάρχει, όμως, και μία δεύτερη παράμετρος, στην πλήρη παρουσίαση της δημοσκόπησης, το 39,5% απαντά ότι κανένα κόμμα δεν ασκεί ουσιαστική αντιπολίτευση. Αυτό περιορίζει την εμβέλεια των θετικών αξιολογήσεων για το σύνολο των αντιπολιτευτικών δυνάμεων.
Καταλληλότερος πρωθυπουργός: 30,6% Μητσοτάκης, 14,2% Τσίπρας, 7,4% Ανδρουλάκης
Στο ερώτημα για την καταλληλότητα στην πρωθυπουργία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 30,6%, ο Αλέξης Τσίπρας 14,2% και ο Νίκος Ανδρουλάκης 7,4%.
Ακολουθούν ο Κυριάκος Βελόπουλος με 4,9%, η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 4,6%, η Μαρία Καρυστιανού με 3,4%, ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 2,5%, η Αφροδίτη Λατινοπούλου με 2,2% και ο Γιάνης Βαρουφάκης με 1,7%.
Το 6,4% επιλέγει άλλο πρόσωπο και το 22% δεν δίνει απάντηση.
Συγκριτικά με τη μέτρηση της 16ης Σεπτεμβρίου 2026, ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποχωρεί οριακά από το 31% στο 30,6%, ο Αλέξης Τσίπρας από το 14,9% στο 14,2% και ο Νίκος Ανδρουλάκης από το 8% στο 7,4%.
Οι μεταβολές είναι μικρές και δεν αποτελούν από μόνες τους τεκμήριο ουσιαστικής μεταστροφής της κοινής γνώμης.
Το πολιτικό αποτύπωμα των ποιοτικών ευρημάτων
Η έρευνα αποτυπώνει τρεις διαφορετικές διαστάσεις της δημόσιας αξιολόγησης των πολιτικών αρχηγών.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει μεγαλύτερη αναγνώριση στη διαχείριση κρίσεων, στην κυβερνητική αποτελεσματικότητα και στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία.
Ο Αλέξης Τσίπρας καταγράφει οριακά υψηλότερη προσωπική συμπάθεια, αλλά αισθητά χαμηλότερα ποσοστά στα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα και την πρωθυπουργική καταλληλότητα.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα: το κόμμα προηγείται στην αξιολόγηση της ουσιαστικής αντιπολίτευσης, αλλά η αναγνώριση αυτή δεν συνοδεύεται από αντίστοιχο ποσοστό πρωθυπουργικής καταλληλότητας για τον πρόεδρό του. Υπάρχει η πολιτική εξήγηση ότι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έχει διατελέσει πρωθυπουργός.
Πέρα όμως από τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, το 31,5% που δεν πιστεύει ότι κάποιος από τους τρεις μπορεί να βελτιώσει τη ζωή του και το 39,5% που δεν αναγνωρίζει ουσιαστική αντιπολίτευση σε κανένα κόμμα δείχνουν το εύρος της επιφυλακτικότητας των πολιτών απέναντι στις υπάρχουσες πολιτικές επιλογές.
Αυτή η απόσταση ανάμεσα στην πολιτική εκπροσώπηση, την προσωπική συμπάθεια και την εμπιστοσύνη στην αποτελεσματικότητα αποτελεί ένα από τα κεντρικά μηνύματα των ποιοτικών στοιχείων της MARC.
