Kατά πλειοψηφία εγκρίθηκε την Πέμπτη (5/11) από την Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο για το ιδιωτικό χρέος και τους servicers, ολοκληρώνοντας μια διήμερη κοινοβουλευτική συζήτηση με έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Παρά την πολιτική σύγκρουση για την απόσυρση του άρθρου 23, δέκα διατάξεις συγκέντρωσαν περισσότερες από 190 θετικές ψήφους, με τη μεγαλύτερη συναίνεση να καταγράφεται στα μέτρα προστασίας των συνεπών δανειοληπτών.
Στην ονομαστική ψηφοφορία συμμετείχαν 288 βουλευτές, ενώ αρκετές από τις ρυθμίσεις του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών εξασφάλισαν τη στήριξη και κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει αλλαγές στο πλαίσιο λειτουργίας των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων, νέες υποχρεώσεις ενημέρωσης των οφειλετών, προβλέψεις για τους πλειστηριασμούς και ρυθμίσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Ποιες διατάξεις για τους δανειολήπτες συγκέντρωσαν τη μεγαλύτερη πλειοψηφία;
Τη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική στήριξη συγκέντρωσε το άρθρο 15 για την προστασία των συνεπών οφειλετών, το οποίο εγκρίθηκε με 227 ψήφους υπέρ, 47 κατά και 14 «παρών».
Η διάταξη προβλέπει ότι οι πιστωτές και οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων δεν μπορούν να προχωρούν σε καταγγελία ρυθμίσεων, κατασχέσεις ή πλειστηριασμούς όταν οι ενέργειες αυτές παραβιάζουν τους συμφωνημένους όρους.
Παράλληλα, θεσπίζονται κυρώσεις για τους πιστωτές και τους servicers που δεν τηρούν τις προβλεπόμενες υποχρεώσεις.
Η συγκεκριμένη ρύθμιση αποτέλεσε ένα από τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου που συγκέντρωσαν διακομματική υποστήριξη.
Τι αλλάζει στη λειτουργία και στον έλεγχο των servicers
Σημαντικές πλειοψηφίες καταγράφηκαν και στις διατάξεις που αφορούν τη διαφάνεια και την εποπτεία των servicers, με στόχο την ενίσχυση του ελέγχου στη διαχείριση των απαιτήσεων.
Το άρθρο 4, που προβλέπει τη δημοσιοποίηση οικονομικών στοιχείων των εταιρειών διαχείρισης, εγκρίθηκε με 212 θετικές ψήφους.
Αντίστοιχα, το άρθρο 5 για την ετήσια στρατηγική διαχείρισης απαιτήσεων συγκέντρωσε 211 «ναι», ενώ το άρθρο 3, που αφορά τη διενέργεια ανεξάρτητων διαχειριστικών ελέγχων, υπερψηφίστηκε από 204 βουλευτές.
Με 204 θετικές ψήφους εγκρίθηκε επίσης το άρθρο 11, το οποίο ρυθμίζει τη διαχείριση παραπόνων και τη συνεργασία των εταιρειών με τον Ελληνικό Χρηματοοικονομικό Μεσολαβητή.
Οι συγκεκριμένες προβλέψεις ενισχύουν τις υποχρεώσεις λογοδοσίας των εταιρειών διαχείρισης και διαμορφώνουν ένα αυστηρότερο πλαίσιο εποπτείας.
Πώς θα ενημερώνονται οι δανειολήπτες για τις οφειλές τους
Ιδιαίτερη σημασία έχει το άρθρο 13, το οποίο εγκρίθηκε με 203 θετικές ψήφους και προβλέπει την υποχρέωση δωρεάν και αναλυτικής ενημέρωσης των δανειοληπτών εντός 45 ημερών.
Η ρύθμιση αφορά την πληροφόρηση των οφειλετών για τις υποχρεώσεις τους, σε μια διαδικασία που συχνά προκαλεί διαφωνίες σχετικά με το ύψος και τον τρόπο υπολογισμού των απαιτήσεων.
Παράλληλα, με 201 ψήφους εγκρίθηκε το άρθρο 14 για τον επανυπολογισμό των οφειλών.
Η δυνατότητα σαφέστερης ενημέρωσης και ελέγχου των ποσών που διεκδικούνται αποτελεί βασικό στοιχείο της νέας νομοθετικής παρέμβασης.
Τι προβλέπεται για τους πλειστηριασμούς και τις ρυθμίσεις χρεών
Με 201 θετικές ψήφους εγκρίθηκε και το άρθρο 17, το οποίο προβλέπει την υποχρέωση υποβολής πρότασης ρύθμισης πριν από τη διενέργεια πλειστηριασμού.
Η διάταξη εισάγει ένα επιπλέον στάδιο στη διαδικασία διεκδίκησης των οφειλών, δίνοντας τη δυνατότητα να εξεταστεί πρόταση διακανονισμού πριν από την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων.
Ωστόσο, η ύπαρξη πρότασης ρύθμισης δεν συνεπάγεται αυτομάτως συμφωνία μεταξύ πιστωτή και οφειλέτη. Η εφαρμογή της διάταξης θα εξαρτηθεί από τους συγκεκριμένους όρους και τις διαδικασίες που προβλέπει το νέο πλαίσιο.
Ποιες οφειλές αφορά η ρύθμιση των 120 δόσεων
Ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία εξασφάλισαν και οι διατάξεις για τις 120 δόσεις, με τα άρθρα 35 και 36 να συγκεντρώνουν από 197 θετικές ψήφους.
Οι ρυθμίσεις αφορούν συγκεκριμένες κατηγορίες ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τη Φορολογική Διοίκηση και τους ασφαλιστικούς φορείς.
Πρόκειται για διατάξεις που συνδέονται με τη δυνατότητα τμηματικής αποπληρωμής χρεών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θεσπίζεται καθολική ρύθμιση 120 δόσεων για όλους τους οφειλέτες.
Οι προϋποθέσεις υπαγωγής και το πεδίο εφαρμογής καθορίζονται από τις επιμέρους νομοθετικές προβλέψεις.
Γιατί το άρθρο 22 συγκέντρωσε τις περισσότερες αρνητικές ψήφους
Διαφορετική εικόνα παρουσίασε η ψηφοφορία για τις διατάξεις που αφορούν τη νέα διαδικασία διμερούς ρύθμισης οφειλών.
Το άρθρο 22 εγκρίθηκε με 158 «ναι» και 130 «όχι», συγκεντρώνοντας τις περισσότερες αρνητικές ψήφους μεταξύ των άρθρων που τέθηκαν σε ονομαστική ψηφοφορία.
Το αποτέλεσμα αποτυπώνει τις έντονες πολιτικές διαφωνίες γύρω από τη συγκεκριμένη διαδικασία, σε αντίθεση με την ευρύτερη συναίνεση που καταγράφηκε στις διατάξεις για την προστασία των συνεπών δανειοληπτών και τη διαφάνεια των servicers.
Τι συνέβη με το άρθρο 23 και γιατί αποσύρθηκε
Η συζήτηση στη Βουλή σημαδεύτηκε από την απόσυρση του άρθρου 23, το οποίο βρέθηκε στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις κατά τη διήμερη κοινοβουλευτική διαδικασία, με τις διαφωνίες να επικεντρώνονται στο περιεχόμενο της αποσυρθείσας διάταξης και στις συνέπειές της για τους δανειολήπτες.
Στον απόηχο της αντιπαράθεσης, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, ζήτησε τη διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας επί συγκεκριμένων άρθρων.
Η διαδικασία ανέδειξε ότι, παρά τη σύγκρουση για το άρθρο 23, αρκετές από τις υπόλοιπες διατάξεις εξασφάλισαν σημαντική διακομματική στήριξη.
Με την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας, το νομοσχέδιο πέρασε από τη Βουλή, με το ενδιαφέρον να στρέφεται πλέον στην εφαρμογή των νέων κανόνων για τους servicers, στην προστασία των δανειοληπτών και στις διαδικασίες ρύθμισης του ιδιωτικού χρέους.
Αναλυτικά τα αποτελέσματα της ονομαστικής ψηφοφορίας
Το άρθρο 3 εγκρίθηκε με 204 ψήφους υπέρ, 49 κατά και 35 «παρών», ενώ το άρθρο 4 έλαβε 212 ψήφους υπέρ, 70 κατά και 6 «παρών».
Το άρθρο 5 συγκέντρωσε 211 ψήφους υπέρ, 55 κατά και 22 «παρών» και το άρθρο 11 έλαβε 204 ψήφους υπέρ, 64 κατά και 20 «παρών».
Για το άρθρο 13 καταγράφηκαν 203 ψήφοι υπέρ, 34 κατά και 51 «παρών», ενώ το άρθρο 14 εγκρίθηκε με 201 ψήφους υπέρ, 61 κατά και 26 «παρών».
Το άρθρο 15 συγκέντρωσε 227 ψήφους υπέρ, 47 κατά και 14 «παρών». Το άρθρο 17 έλαβε 201 ψήφους υπέρ, 68 κατά και 19 «παρών».
Στο άρθρο 19 καταγράφηκαν 159 ψήφοι υπέρ, 111 κατά και 18 «παρών», ενώ το άρθρο 21 έλαβε 158 ψήφους υπέρ, 111 κατά και 19 «παρών».
Το άρθρο 22 εγκρίθηκε με 158 ψήφους υπέρ και 130 κατά, χωρίς ψήφους «παρών». Το άρθρο 24 συγκέντρωσε 158 ψήφους υπέρ, 119 κατά και 11 «παρών».
Το άρθρο 27 έλαβε 159 ψήφους υπέρ, 112 κατά και 17 «παρών», ενώ το άρθρο 30 συγκέντρωσε 160 ψήφους υπέρ, 119 κατά και 9 «παρών».
Το άρθρο 32 εγκρίθηκε με 169 ψήφους υπέρ, 70 κατά και 49 «παρών», ενώ το άρθρο 33 έλαβε 161 ψήφους υπέρ, 113 κατά και 14 «παρών».
Τα άρθρα 35 και 36 συγκέντρωσαν από 197 ψήφους υπέρ, 37 κατά και 54 «παρών» το καθένα.
Τέλος, το άρθρο 38 έλαβε 226 ψήφους υπέρ, 35 κατά και 26 «παρών», με τη συμμετοχή 287 βουλευτών.
Η τροπολογία με γενικό αριθμό 565 και ειδικό αριθμό 134 εγκρίθηκε με 212 ψήφους υπέρ, 49 κατά και 27 «παρών».
