Το ρεπορτάζ που δημοσιεύσαμε στο Newpost για τη στάση του Κώστα Καραμανλή απέναντι στο ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά ήταν απολύτως ακριβές. Χωρίς υπερβολές, χωρίς αυθαίρετες ερμηνείες και χωρίς δραματοποιήσεις.
Μάλιστα, γνωρίζαμε περισσότερα από όσα δημοσιεύσαμε. Ορισμένες φράσεις που χρησιμοποίησε ο πρώην πρωθυπουργός στους συνομιλητές του έμειναν εκτός κειμένου. Από σεβασμό στη δημοσιογραφική δεοντολογία και στα όρια μέσα στα οποία οφείλει να κινείται ένα τεκμηριωμένο ρεπορτάζ.
Κι όμως, ορισμένοι έσπευσαν να το αποδυναμώσουν. Άλλοι αναζητούσαν αν οι φράσεις είχαν εισαγωγικά. Άλλοι επιστράτευσαν την ειρωνεία: «Δηλαδή τσακώθηκαν; Πλακώθηκαν ο Καραμανλής με τον Σαμαρά;».
Μόνο που το ρεπορτάζ δεν περιέγραφε ούτε καβγάδες ούτε προσωπικές συγκρούσεις. Περιέγραφε μια πολιτική θέση. Και η θέση αυτή αποτυπώνεται στη συγκεκριμένη φράση του Κώστα Καραμανλή: «Η ιστορία μου, η προσωπική και της οικογένειάς μου, δεν μου επιτρέπει να στηρίξω το κόμμα Σαμαρά ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα».
Αυτό είναι το θέμα. Αυτή είναι η ουσία. Και αυτήν ακριβώς την πληροφορία επιμένω ότι μεταφέραμε με ακρίβεια.
Όσοι επικοινώνησαν με το γραφείο Τύπου του πρώην πρωθυπουργού δεν εξασφάλισαν διάψευση. Όπως πληροφορήθηκα, η απάντηση που έλαβαν ήταν ότι ο Κώστας Καραμανλής θα παραμείνει ουδέτερος στις εκλογικές αναμετρήσεις. Η απάντηση αυτή δεν αναιρεί το περιεχόμενο του δημοσιεύματός μας. Η ουδετερότητα δεν συνιστά υποστήριξη ενός νέου κόμματος.
Από εκεί και πέρα, άρχισαν οι ερμηνείες: αν μίλησε με τον Αντώνη Σαμαρά, πότε μίλησε, τι μπορεί να ειπώθηκε. Δεν γνωρίζω τι έκανε ο Κώστας Καραμανλής τις τρεις ημέρες που ακολούθησαν τη δημοσίευση. Γνωρίζω τι είχε πει στους συνομιλητές του: ότι, πέρα από την περίοδο των διακοπών, είχε καιρό να επικοινωνήσει με τον Αντώνη Σαμαρά. Και ότι απέναντι στην προοπτική ίδρυσης κόμματος κρατά αποστάσεις.
Δεν χρειάζονται συνωμοσίες για να εξηγηθεί μια καθαρή πολιτική τοποθέτηση. Ούτε προκύπτει πρόθεση του πρώην πρωθυπουργού να προσβάλει οποιονδήποτε. Εξέφρασε την άποψή του σε ανθρώπους με τους οποίους συνομίλησε. Εμείς τη δημοσιεύσαμε.
Η δημοσιογραφική διαφωνία είναι θεμιτή. Χρειάζεται, όμως, να αφορά όσα γράφτηκαν. Όταν ένα δημοσίευμα μιλά για πολιτικές αποστάσεις, η ειρωνεία περί «πλακωμού» απλώς μετακινεί τη συζήτηση σε κάτι που κανείς δεν υποστήριξε.
Και, στην τελευταία ανάλυση, πίστευε κανείς ότι ο Κώστας Καραμανλής, με τη δική του διαδρομή και την ιστορία της οικογένειάς του, θα έσπευδε να στηρίξει ένα άλλο κόμμα;
Αν το πίστευε, ας το γράψει. Με την ίδια σαφήνεια με την οποία γράψαμε εμείς το ρεπορτάζ μας.
