Το γνώριμο δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» επιστρέφει στην ελληνική πολιτική σκηνή, αυτή τη φορά με γαλλικό φόντο: η κυβέρνηση προβάλλει με ιδιαίτερη ένταση το επιχείρημα της πολιτικής σταθερότητας, την ώρα που οι εικόνες από τις φλεγόμενες γαλλικές πόλεις, τις συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομικών και τις κατεστραμμένες επιχειρήσεις μπαίνουν στην εγχώρια αντιπαράθεση.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να αναδείξει τη διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα και στις ευρωπαϊκές χώρες που δοκιμάζονται από κοινωνικές αναταραχές. Η αντιπολίτευση, από την άλλη, επιμένει ότι πίσω από τις συγκρούσεις υπάρχουν πραγματικά κοινωνικά προβλήματα, που δεν εξαφανίζονται επειδή καταδικάζονται τα επεισόδια. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός μπορεί να έχει απορρίψει ρητά τη διατύπωση «Μητσοτάκης ή χάος», όμως η σύγκριση της ελληνικής σταθερότητας με τις εικόνες από το Παρίσι αποκτά κεντρική θέση στην κυβερνητική επιχειρηματολογία ενόψει των εκλογών του 2027.
Ο Μητσοτάκης δείχνει τη Γαλλία και η κόντρα με τον Τσίπρα
Τον τόνο έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το Λαύριο, στα εγκαίνια του υπερυπολογιστή «Δαίδαλος». Χαρακτήρισε την Ελλάδα «πυλώνα σταθερότητας» σε μια περίοδο έντονων ευρωπαϊκών αναταράξεων και δεσμεύτηκε ότι η χώρα δεν θα γυρίσει στις εποχές της μεγάλης κοινωνικής έντασης.
Δεν έμεινε, ωστόσο, μόνο στις διεθνείς εξελίξεις. Συνέδεσε τη συγκυρία με τα χρόνια της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και επιτέθηκε στον πολιτικό λαϊκισμό, θυμίζοντας τις υποσχέσεις για κατάργηση των μνημονίων «με έναν νόμο και με ένα άρθρο». Ο αποδέκτης της αναφοράς ήταν σαφής, ο Αλέξης Τσίπρας, και η αιχμή εντάσσεται στην προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να αναδείξει τη σταθερότητα σε βασικό διακύβευμα της επόμενης κάλπης.
Το κυβερνητικό επιχείρημα πατά και στη δημοσιονομική εικόνα. Το Μαξίμου υποστηρίζει ότι η ελληνική οικονομία έχει πλέον μεγαλύτερες αντοχές, που επιτρέπουν μέτρα στήριξης για τα νοικοκυριά χωρίς να διακυβεύεται η δημοσιονομική ισορροπία.
Η θερμοκρασία ανέβηκε περισσότερο μετά τις δηλώσεις του στελέχους της ΕΛ.Α.Σ., Πάνου Λαμπρινίδη-Στάχτου, ο οποίος, σχολιάζοντας τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία, ευχήθηκε να ακολουθήσει και η Ελλάδα, με τη φράση «άντε και στα δικά μας». Η τοποθέτηση προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Άδωνι Γεωργιάδη, που κατηγόρησε τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο ότι επιδιώκει το χάος.
Ακόμη πιο αιχμηρός ήταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος έφερε στη συζήτηση την πολιτική διαδρομή του Αλέξη Τσίπρα, λέγοντας ότι αντί για πολιτική ανανέωση επιστρέφει σε λογικές του 2008. Παράλληλα, ο Μαρινάκης χάραξε διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ειρηνικής διαμαρτυρίας και στις βίαιες συγκρούσεις και κάλεσε την αντιπολίτευση να καταδικάσει χωρίς αστερίσκους τα επεισόδια και τις καταστροφές.
Ο Πάνος Λαμπρινίδης-Στάχτος, πάντως, υποστήριξε ότι οι δηλώσεις του διαστρεβλώθηκαν, διευκρινίζοντας ότι αναφερόταν αποκλειστικά σε ειρηνικές κινητοποιήσεις και όχι σε βίαιες ενέργειες. Έτσι, η διαφωνία αποκτά ευρύτερο πολιτικό περιεχόμενο: αν η κοινωνική δυσαρέσκεια είναι προειδοποίηση για αλλαγή πολιτικών ή αν συγκεκριμένες δυνάμεις επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την ένταση για να αμφισβητήσουν την κυβέρνηση.
Η διαφορετική απάντηση Ανδρουλάκη και το κάλεσμα του ΚΚΕ
Άλλη γραμμή επιλέγει ο Νίκος Ανδρουλάκης, που ξεχωρίζει τις κοινωνικές διεκδικήσεις από τη βία και μεταφέρει το κέντρο βάρους στις αιτίες της οργής. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι η Ευρώπη οφείλει να δώσει θεσμική απάντηση στις κοινωνικές ανισότητες και προειδοποιεί ότι οι καταστροφές μικρών επιχειρήσεων όχι μόνο δεν βοηθούν τις διεκδικήσεις, αλλά μπορεί να ενισχύσουν πολιτικά την Ακροδεξιά.
Με τη θέση αυτή επιχειρεί να διαφοροποιηθεί τόσο από την κυβερνητική επίκληση της σταθερότητας όσο και από όσους βλέπουν τις μαζικές κινητοποιήσεις ως προάγγελο πολιτικής ανατροπής. Για το ΠΑΣΟΚ, το ζητούμενο είναι μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που θα δίνει απαντήσεις στην ακρίβεια, στο στεγαστικό και στις κοινωνικές ανισότητες, χωρίς να ταυτίζει την πολιτική αλλαγή με την κοινωνική αναταραχή.
Από διαφορετική αφετηρία, ο Δημήτρης Κουτσούμπας κάλεσε να περάσει η αγωνιστική σκυτάλη και στην Ελλάδα, με οργανωμένες και αποφασιστικές κινητοποιήσεις. Το ΚΚΕ συνδέει την κοινωνική ένταση με τα προβλήματα των εργαζομένων και της νεολαίας, ενώ και άλλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης στηρίζουν τις προγραμματισμένες κινητοποιήσεις στην εκπαίδευση. Η αντιπαράθεση αποκτά άμεσο ελληνικό ενδιαφέρον, καθώς την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου πραγματοποιούνται κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών και μαθητών με επίκεντρο τα προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης.
Το στοίχημα της σταθερότητας
Για το Μέγαρο Μαξίμου, οι εξελίξεις στην Ευρώπη είναι ευκαιρία να επανέλθει στην πρώτη γραμμή η ανάγκη κυβερνησιμότητας και οικονομικής ασφάλειας. Για την αντιπολίτευση, η ίδια συζήτηση ανοίγει το ερώτημα αν η πολιτική σταθερότητα αρκεί από μόνη της, όταν μεγάλο μέρος της κοινωνίας βρίσκεται υπό οικονομική πίεση, δυσκολεύεται να βρει στέγη και αντιμετωπίζει προβλήματα στις δημόσιες υπηρεσίες.
Ελλάδα και Γαλλία, πάντως, έχουν ουσιωδώς διαφορετικές πολιτικές, κοινωνικές και θεσμικές συνθήκες. Γι’ αυτό η μεταφορά των γαλλικών εικόνων στην ελληνική πραγματικότητα δεν σημαίνει ότι η χώρα βρίσκεται μπροστά σε ανάλογη κρίση. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η σταθερότητα θα παρουσιαστεί απλώς ως απουσία επεισοδίων ή αν θα συνδεθεί με την αντιμετώπιση των προβλημάτων που τροφοδοτούν τη δυσαρέσκεια.
Γιατί, τελικά, το δίλημμα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν κυβέρνηση και αντιπολίτευση δεν είναι μόνο πώς αποφεύγεται το χάος, αλλά κυρίως πώς διασφαλίζεται η κοινωνική συνοχή χωρίς να μένουν αναπάντητα τα αιτήματα των πολιτών.
Με πληροφορίες από newpost.gr
