Στην Ελλάδα του 2026 όλα λειτουργούν υποδειγματικά. Τα καλώδια χρειάζονται διπλωματικές εξηγήσεις, οι δήμαρχοι μαλώνουν για το ποιος μέτρησε σωστά τα χέρια, οι πρώην πρωθυπουργοί κάνουν αντιπολίτευση στους διαδόχους τους και οι φοροφυγάδες φαίνεται ότι είχαν προλάβει να ανακαλύψουν την ψηφιακή διακυβέρνηση πριν από το κράτος. Κατά τα άλλα, η χώρα προχωρά. Το πού ακριβώς πηγαίνει παραμένει διαβαθμισμένη πληροφορία.
Καλωδιωμένοι στην Άγκυρα
Η Γαλλία ενημέρωσε εγγράφως την Τουρκία για τις εργασίες του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου. Η Αθήνα διευκρινίζει ότι δεν ζητήθηκε άδεια. Ωραία. Μόνο που το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά νομικό. Είναι και πολιτικό.
Γιατί όταν η Άγκυρα αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ακόμη και μια ενημέρωση αποκτά ιδιαίτερο βάρος. Και όταν χρειάζονται τόσες διευκρινίσεις για το τι δεν σημαίνει μια διακοίνωση, κάτι δεν πηγαίνει καλά στην επικοινωνιακή διαχείριση.
Το ερώτημα παραμένει απλό: Θα προχωρήσει το καλώδιο χωρίς τουρκική παρέμβαση;
Γιατί προς το παρόν το μόνο που φαίνεται να κινείται με απόλυτη συνέπεια είναι οι διπλωματικές ανακοινώσεις. Το καλώδιο έχει μετατραπεί σε πολιτικό πολύπριζο. Όλοι συνδέονται, κανείς δεν θέλει να χρεωθεί το βραχυκύκλωμα.
ΚΕΔΕ: Σηκώστε τα χέρια, κατεβάστε το επίπεδο
Στην Καλαμάτα δεν έγινε συνέδριο Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Έγινε επανάληψη σχολικής συνέλευσης με ακριβότερα κοστούμια.
Ο Χάρης Δούκας κατήγγειλε νοθεία στη διαδικασία ψηφοφορίας. Ο Λάζαρος Κυρίζογλου απάντησε με το σκορ 213–111. Ανάμεσα στους δύο, φωνές, χαρακτηρισμοί και μια Αυτοδιοίκηση που αναζητούσε απεγνωσμένα τον θεσμικό της χαρακτήρα.
Δεν γνωρίζω αν κάποιοι μέτρησαν λάθος τα χέρια. Ξέρω όμως ότι το πολιτικό επίπεδο δεν χρειαζόταν καταμέτρηση. Ήταν εμφανώς χαμηλό.
Και κάπως έτσι, οι δήμοι που ζητούν χρήματα, προσωπικό και αρμοδιότητες απέδειξαν ότι διαθέτουν άφθονο από ένα πράγμα: εσωτερική φασαρία.
Ο Μητσοτάκης κάνει περιοδεία στα γαλάζια ναρκοπέδια
Από την Καλαμάτα του Σαμαρά στις Σέρρες των Καραμανλήδων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιοδεύει στην παραδοσιακή Νέα Δημοκρατία σαν οικογενειάρχης που επισκέπτεται συγγενείς με τους οποίους δεν ανταλλάσσουν ούτε ευχές τα Χριστούγεννα.
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στις επισκέψεις. Βρίσκεται στον πολιτικό συμβολισμό τους.
Όταν ένας πρωθυπουργός χρειάζεται να ξανακερδίσει τα παραδοσιακά κάστρα της παράταξής του ύστερα από τόσα χρόνια διακυβέρνησης, το πρόβλημα δεν είναι γεωγραφικό.
Είναι πολιτικό. Στο Μαξίμου μάλλον έχουν καταλάβει ότι δεν αρκεί να κερδίζεις τις εκλογές. Πρέπει κάπου κάπου να θυμάσαι και ποιο κόμμα σε εξέλεξε.
Ο Σαμαράς βάζει τον Μητσοτάκη στην πρίζα
Έξι προτάσεις για φθηνότερη ενέργεια κατέθεσε ο Αντώνης Σαμαράς, εξαπολύοντας νέα επίθεση στην κυβερνητική πολιτική.
Επαναλειτουργία της Πτολεμαΐδας 5, υδροηλεκτρικά έργα, αποθήκευση ενέργειας και αλλαγές στην αγορά ηλεκτρισμού.
Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο οι προτάσεις. Είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός παρεμβαίνει σαν να μην υπήρξε ποτέ μέλος της ίδιας πολιτικής οικογένειας.
Η Νέα Δημοκρατία απέκτησε το δικό της εσωτερικό ενεργειακό πρόβλημα: Ο Σαμαράς ανεβάζει την πολιτική τάση και το Μαξίμου προσπαθεί να μη ρίξει τις ασφάλειες.
Τσίπρα… να πάνε κάτω τα φαρμάκια
Ο Αλέξης Τσίπρας ανεβαίνει στην Ήπειρο και επιστρατεύει το λογοπαίγνιο με το τσίπουρο.
Πολιτική επανεκκίνηση με άρωμα καζανιού. Βέβαια, για να επιστρέψει κανείς θριαμβευτικά, πρέπει πρώτα να εξηγήσει γιατί αποχώρησε ηττημένος. Και κυρίως τι ακριβώς άλλαξε από τότε, εκτός από το πολιτικό περιτύλιγμα.
Ο Τσίπρας αναζητεί μια δεύτερη πολιτική ευκαιρία. Μόνο που το rebranding δεν είναι αποστακτήριο. Δεν βάζεις μέσα την ήττα του παρελθόντος και βγάζεις καθαρό πολιτικό απόσταγμα.
Όσο για το τσίπουρο, χρειάζεται προσοχή. Γιατί η πολλή κατανάλωση μπορεί να προκαλέσει την ψευδαίσθηση ότι επιστρέφει το 2015.
Το Δημόσιο δεν χρωστάει. Απλώς καθυστερεί να πληρώσει
Στα 3,88 δισεκατομμύρια ευρώ έφτασαν τον Σεπτέμβριο οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς ιδιώτες.
Το ίδιο κράτος που κυνηγά τον πολίτη για κάθε καθυστέρηση εμφανίζεται πολύ πιο χαλαρό όταν πρέπει να πληρώσει τα δικά του χρέη.
Για τον ιδιώτη υπάρχουν προσαυξήσεις, κατασχέσεις και πλειστηριασμοί. Για το Δημόσιο υπάρχει η γνωστή δημοσιονομική ευελιξία.
Προφανώς η συνέπεια είναι υποχρεωτική μόνο για όσους δεν διαθέτουν υπουργείο.
Αχυράνθρωποι: Η φοροδιαφυγή απέκτησε ανθρώπινο δυναμικό
Περισσότερες από 2.000 εταιρείες, 4.200 ΑΦΜ και χρέη άνω των 203 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτό είναι το μέγεθος της υπόθεσης που ερευνάται στη Θεσσαλονίκη.
Και ενώ ανακοινώθηκαν 18 συλλήψεις, δύο κεντρικά πρόσωπα εξακολουθούν να αναζητούνται.
Η ΑΑΔΕ ανακοίνωσε και μηνυτήρια αναφορά για τη δημοσιοποίηση πληροφοριών ενώ η επιχείρηση βρισκόταν σε εξέλιξη.
Εδώ υπάρχει ένα ενοχλητικό ερώτημα: Πώς ένας τόσο μεγάλος μηχανισμός μπόρεσε να συσσωρεύσει τέτοιες οφειλές;
Το ελληνικό κράτος βλέπει ψηφιακά σχεδόν τα πάντα. Εκτός, όπως φαίνεται, από ορισμένα πράγματα που βρίσκονται ακριβώς μπροστά του.
ΟΠΕΚΕΠΕ: Οι αγελάδες έχουν ΑΦΜ, οι ευθύνες όχι
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία πραγματοποίησε ελέγχους στις κτηνιατρικές υπηρεσίες Τρικάλων και Λάρισας για επιδοτήσεις προηγούμενων ετών.
Αναζητούνται στοιχεία για τη νομιμότητα ενισχύσεων που συνδέονται με το ζωικό κεφάλαιο. Η έρευνα δεν προδικάζει ενοχές.
Εδώ όμως υπάρχει ένα διαχρονικό ελληνικό παράδοξο.
Όταν έρχονται οι επιδοτήσεις, όλοι εμφανίζονται αρμόδιοι. Όταν έρχεται η ώρα του ελέγχου, αρχίζει η μετακίνηση ευθυνών από γραφείο σε γραφείο.
Αν μπορούσαν να επιδοτηθούν και οι δικαιολογίες, η Ελλάδα θα είχε λύσει οριστικά το αγροτικό πρόβλημα.
Funds και servicers: Η προστασία ψηφίζεται, η αγωνία παραμένει
Το νομοσχέδιο για το ιδιωτικό χρέος πέρασε από τη Βουλή, με επιμέρους συναινέσεις για την προστασία των δανειοληπτών.
Η κυβέρνηση μιλά για αυστηρότερους κανόνες. Η αντιπολίτευση καταγγέλλει τις αδυναμίες του πλαισίου.
Και ο δανειολήπτης; Εκείνος ενδιαφέρεται για κάτι πολύ λιγότερο σύνθετο: αν θα μπορέσει να κρατήσει το σπίτι του.
Γιατί στη Βουλή η προστασία της κατοικίας μετριέται σε άρθρα και ψήφους. Στην πραγματική ζωή μετριέται σε νύχτες αγωνίας.
Το πολιτικό σύστημα μπορεί να συνεχίσει τη συζήτηση. Τα funds, πάντως, δεν συνηθίζουν να περιμένουν το επόμενο debate.
