Όταν η ΕΛΣΤΑΤ μετρά 8,8 εκατομμύρια αιγοπρόβατα και το κρατικό κτηνιατρικό σύστημα 15,7, το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι πιθανές επιδοτήσεις, είναι αν υπάρχει κράτος που ξέρει τι ελέγχει.
Υπάρχουν ερωτήσεις που δεν θα έπρεπε να χρειάζεται πολιτική αντιπαράθεση για να απαντηθούν.
Πόσους κατοίκους έχει η χώρα;
Πόσα σχολεία;
Πόσα νοσοκομεία;
Πόσα ζώα;
Κι όμως, στο τελευταίο φαίνεται ότι η Ελλάδα διαθέτει περισσότερες από μία απαντήσεις.
Η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει περίπου 8,8 εκατομμύρια αιγοπρόβατα το 2025.
Το κρατικό Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Κτηνιατρικής περίπου 15,7 εκατομμύρια.
Διαφορά: σχεδόν επτά εκατομμύρια. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος, δεν συζητάμε για στατιστικό σφάλμα μερικών χιλιάδων.
Συζητάμε για έναν αριθμό ζώων που αντιστοιχεί σχεδόν σε ολόκληρο δεύτερο ελληνικό κοπάδι. Πριν αρχίσουν οι εύκολες καταγγελίες, πρέπει να γίνει μία κρίσιμη διευκρίνιση. Οι διαφορετικές βάσεις δεδομένων μπορεί να χρησιμοποιούν διαφορετικές μεθοδολογίες. Η ΕΛΣΤΑΤ πραγματοποιεί στατιστική έρευνα. Το κτηνιατρικό σύστημα βασίζεται σε διοικητικές καταχωρίσεις, δηλώσεις εκμεταλλεύσεων και διαφορετικά χρονικά σημεία ενημέρωσης.
Άρα δεν μπορεί κάποιος σοβαρά να πάρει τη διαφορά των δύο αριθμών και να πει: «να, επτά εκατομμύρια εικονικά ζώα». Δεν προκύπτει αυτό. Αλλά προκύπτει κάτι άλλο εξίσου ανησυχητικό. Το κράτος δεν διαθέτει μία ενιαία, διασταυρωμένη εικόνα στην οποία όλοι να μπορούν να βασιστούν.
Και μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτό δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι πολιτικό ζήτημα πρώτης γραμμής. Γιατί το ζώο δεν είναι απλώς ένα ζώο μέσα σε μια βάση. Μπορεί να σημαίνει, επιδότηση, αποζημίωση, συνδεδεμένη ενίσχυση, βοσκότοπο, κτηνιατρικό έλεγχο, εμβολιασμό, θανάτωση λόγω επιζωοτίας, ευρωπαϊκό χρήμα.
ΟΠΕΚΕΠΕ: Το σκάνδαλο που έχει «ξηλώσει» 7 μέλη της κυβέρνησης
Άρα ένα λανθασμένο ψηφίο δεν είναι απλώς λάθος. Μπορεί να έχει δημοσιονομική τιμή.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το πρόβλημα ήταν ήδη γνωστό. Σύμφωνα με στοιχεία που είχαν παρουσιαστεί στη Βουλή και αναδείχθηκαν από την Καθημερινή, το 2025 οι έλεγχοι σήμανσης αφορούσαν μόλις 56.126 αιγοπρόβατα από τα 15,7 εκατομμύρια που εμφανίζονταν στο ΟΠΣΚ.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα υπόλοιπα ζώα δεν υπάρχουν. Σημαίνει ότι η δυνατότητα επιτόπιας επιβεβαίωσης αποτελεί μικρό κλάσμα του συνολικού δηλωμένου πληθυσμού. Και τότε η αξιοπιστία του συστήματος εξαρτάται τεράστια από την ποιότητα των καταχωρίσεων. Με απλά λόγια, αν το Excel είναι λάθος, ο ελεγκτής δεν έχει αρκετά πόδια για να πάει να μετρήσει το κοπάδι μόνος του.
Η κυβέρνηση έχει αρχίσει να εισάγει ηλεκτρονική σήμανση με ενδοστομαχικούς βώλους στα αιγοπρόβατα, ακριβώς με στόχο καλύτερη ιχνηλασιμότητα και αξιόπιστη καταγραφή. Αυτό είναι σωστό. Αλλά η μεταρρύθμιση έρχεται αφού το πρόβλημα έχει ήδη μετατραπεί σε διεθνές θέμα. Και εδώ βρίσκεται το πολιτικά επώδυνο σημείο. Η Ελλάδα δεν κατηγορείται διεθνώς επειδή έχει πολλούς κτηνοτρόφους. Κατηγορείται ότι για χρόνια είχε ένα σύστημα αγροτικών ενισχύσεων στο οποίο οι διασταυρώσεις ήταν ανεπαρκείς, οι βάσεις δεδομένων ασύνδετες και η εποπτεία προβληματική.
Το POLITICO έκανε αυτό που θα έπρεπε να έχει κάνει το ελληνικό κράτος, πήρε τους αριθμούς από διαφορετικές επίσημες πηγές και τους έβαλε δίπλα δίπλα. Και οι αριθμοί δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Αυτό είναι πιο σοβαρό από ένα σκάνδαλο. Γιατί το σκάνδαλο έχει ενόχους. Η διοικητική ανικανότητα έχει συχνά μόνο δικαιολογίες. Και μπορεί να είναι πολύ πιο ανθεκτική.
ΣΥΡΙΖΑ για δημοσίευμα του Politico: «Πόσα αιγοπρόβατα έχει τελικά η Ελλάδα;»
Το κράτος του 2026 δεν μπορεί να είναι ψηφιακό μόνο στην εφαρμογή που ανοίγει ο πολίτης στο κινητό. Πρέπει να είναι ψηφιακό και στο παρασκήνιο. Οι βάσεις πρέπει να μιλούν μεταξύ τους. Οι δηλώσεις να διασταυρώνονται. Η μεταβολή του ζωικού κεφαλαίου να αφήνει ίχνος. Η επιδότηση να ακολουθεί το πραγματικό ζώο. Και ο ελεγκτής να γνωρίζει τι ακριβώς αναζητά.
Διαφορετικά έχουμε το ελληνικό παράδοξο, gov.gr μπροστά,
χαρτοβασίλειο πίσω. Και ενδιάμεσα μερικά εκατομμύρια πρόβατα που, ανάλογα με το σύστημα στο οποίο κάνεις login, είτε υπάρχουν είτε όχι. Η σοβαρή απάντηση δεν είναι να γελάσουμε. Είναι να γίνει μία πραγματική, ενιαία καταγραφή. Και μετά να συνδεθεί με όλες τις πληρωμές.
Γιατί όταν το Δημόσιο πληρώνει με βάση έναν αριθμό, έχει μία στοιχειώδη υποχρέωση, να ξέρει αν ο αριθμός είναι πραγματικός.
Ψηφιακό κράτος δεν είναι να έχεις δύο ηλεκτρονικές βάσεις. Είναι να μη χρειάζεσαι τρίτη για να αποφασίσεις ποια από τις δύο λέει την αλήθεια.