Για τρίτη συνεχόμενη φορά αναβλήθηκε στη Βουλή η συζήτηση για τα τρία αιτήματα άρσης της βουλευτικής ασυλίας της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωής Κωνσταντοπούλου, τα οποία έχουν κατατεθεί έπειτα από μηνύσεις δικαστικών λειτουργών και αστυνομικού για περιστατικά που συνδέονται με τη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών.
Η εξέλιξη προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση, καθώς αυτή τη φορά η πρόταση για αναβολή δεν στηρίχθηκε μόνο από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και από τρεις βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι διαφοροποιήθηκαν από την επίσημη γραμμή της κυβερνητικής πλειοψηφίας στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής.
Από την πλευρά της ΝΔ, ο Δημήτρης Καιρίδης τάχθηκε κατά της αναβολής, υποστηρίζοντας ότι η Επιτροπή όφειλε να προχωρήσει κανονικά στη διαδικασία. Ωστόσο, οι Γιώργος Γεωργαντάς, Βασίλης Οικονόμου και Βαγγέλης Λιάκος ψήφισαν υπέρ της αναβολής, συντασσόμενοι με τις θέσεις της αντιπολίτευσης.
Η στάση των τριών βουλευτών αποδείχθηκε καθοριστική, καθώς διαμόρφωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία για να μετατεθεί εκ νέου η συζήτηση των αιτημάτων άρσης ασυλίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Σύμφωνα με πληροφορίες από τους διαδρόμους της Βουλής, η επιλογή των τριών στελεχών της ΝΔ προκάλεσε εσωκομματικές συζητήσεις και αρνητικά σχόλια από βουλευτές και κομματικά στελέχη της κυβερνητικής παράταξης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσε η στάση του Γιώργου Γεωργαντά, ο οποίος προεδρεύει της Επιτροπής Δεοντολογίας και η ψήφος του θεωρήθηκε από αρκετούς ως πολιτικά βαρύνουσα.
Υπενθυμίζεται πως, η άρση ασυλίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου ζητήθηκε για τις παρακάτω υποθέσεις:
- Το πρώτο αίτημα υποβλήθηκε για δικογραφία που σχηματίσθηκε αυτεπαγγέλτως και εξ αφορμής της από 20-3-2026 αναφοράς που υποβλήθηκε από δικαστική γραμματέα, ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας. Η συγκεκριμένη δικαστική υπάλληλος αναφέρει ότι, στις 20 Μαρτίου 2026, η Ζωή Κωνσταντοπούλου (μαζί με τον Πάνο Ρούτσι) εισήλθαν στο γραφείο της και αφού έκλεισαν την πόρτα, της έκαναν ερωτήσεις σχετικά με συγκεκριμένη δικαστή που χειρίστηκε ζήτημα αναφορικά με την υπόθεση των Τεμπών. Παράλληλα, φέρεται ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατέγραφε το περιστατικό με την κάμερα του κινητού της, ο δε Πάνος Ρούτσι φέρεται να πέταξε την οθόνη του υπολογιστή της στο δάπεδο. Το εν λόγω αίτημα αφορά τις αξιόποινες πράξεις της παράβασης του άρθρου 38 παρ. 1, 2 και 4 του ν. 4624/2019, περί προσωπικών δεδομένων, της παράβασης του άρθρου 370 Α παρ. 2 εδ. α’ του Ποινικού Κώδικα, σχετικά με την παραβίαση απορρήτου προφορικής συνομιλίας, της διακοπής και της σοβαρής διατάραξης της λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας (από κοινού) και της απλής συνέργειας σε απόπειρα διακεκριμένης φθοράς πράγματος που χρησιμεύει για το κοινό όφελος, οι οποίες φέρεται ότι τελέστηκαν εντός του Δικαστικού Μεγάρου της Λάρισας, στις 20 Μαρτίου 2026.
- Το δεύτερο αίτημα υποβλήθηκε κατόπιν της από 8-4-2026 έκθεσης ένορκης εξέτασης, η οποία επέχει θέση έγκλησης, αστυνομικού της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Λάρισας. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου φέρεται να έχει βιντεοσκοπήσει τον εν λόγω αστυνομικό και, ακολούθως, να έχει αναρτήσει το υλικό αυτό σε εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης στο διαδίκτυο, χωρίς τη συναίνεσή του. Η συγκεκριμένη δικογραφία αφορά την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 38 παρ. 1, 2, 4 του ν. 4624/2019, περί προσωπικών δεδομένων, η οποία φέρεται ότι τελέστηκε σε βάρος του συγκεκριμένου αστυνομικού, εντός του Δικαστικού Μεγάρου Λάρισας, στις 20 Μαρτίου 2026.
- Τέλος, το τρίτο αίτημα υποβλήθηκε για δικογραφία που σχηματίστηκε κατόπιν των από 2/4/, 7/4 και 7/4 του 2026 εκθέσεων ένορκης εξέτασης τριών αστυνομικών, οι οποίες επέχουν θέση μήνυσης. Η εν λόγω δικογραφία αφορά περιστατικό που φέρεται να τελέστηκε σε βάρος τους, στη Λάρισα, στην είσοδο του κτιρίου του συγκροτήματος “ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ” του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, την 1 Απριλίου 2026, όπου διεξάγεται η κύρια δίκη για την υπόθεση των Τεμπών. Συγκεκριμένα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου φέρεται να τους έχει βιντεοσκοπήσει και ακολούθως να έχει αναρτήσει το υλικό αυτό σε εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης στο διαδίκτυο, χωρίς τη συναίνεσή τους. Το αίτημα άρσης ασυλίας αφορά την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 38 παρ. 1 και 2 του ν. 4624/2019, περί προσωπικών δεδομένων, κατά συρροή.