Ο θάνατος του Βασίλη Λεβέντη σε ηλικία 75 ετών φέρνει στη μνήμη μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής τηλεόρασης, τότε που τα μικρά, ερασιτεχνικά κανάλια της Αθήνας διαμόρφωναν τη δική τους, underground κουλτούρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων καθιερώθηκε ως μια απόλυτα δημοφιλής φιγούρα, παρουσιάζοντας μια νυχτερινή εκπομπή πολιτικής επικαιρότητας και ανοιχτής γραμμής.
Η αμεσότητα του λόγου του, οι εκρηκτικές του αντιδράσεις και η αδιαμεσολάβητη επικοινωνία με το κοινό τον μετέτρεψαν γρήγορα σε έναν απρόσμενο πρωταγωνιστή της μεταμεσονύχτιας ζώνης.
Η αυξανόμενη δημοτικότητά του ανάγκασε τους μεγάλους ιδιωτικούς σταθμούς να στρέψουν την προσοχή τους πάνω του. Η πρώτη του εμφάνιση στην prime time ζώνη μεγάλοπυ καναλιού, έγινε μετά από πρόσκληση του δημοσιογράφου Πάνου Παναγιωτόπουλου στην εκπομπή «Προφίλ» του ANT1.
Εκεί, σε μια προσπάθεια ειρωνείας και απαξίωσης του καλεσμένου, στήθηκε ένα σκηνικό με ζωντανή παραγγελία πίτσας μέσα στο στούντιο, αναπαράγοντας τις φήμες που ήθελαν τον πολιτικό να τρώει κατά τη διάρκεια των δικών του μεταδόσεων.
Παρά τη δημόσια προσβολή, ο εκλιπών αντέδρασε με αξιοπρέπεια, κατηγορώντας την παραγωγή για ρηχότητα και έλλειψη σοβαρών πολιτικών επιχειρημάτων.
Οι τηλεφωνικές φάρσες και η υπομονή του προέδρου
Η ζωντανή ροή των εκπομπών του αποτελούσε μόνιμο πόλο έλξης για δεκάδες φαρσέρ, οι οποίοι τηλεφωνούσαν καθημερινά προσποιούμενοι τους υποστηρικτές ή θέτοντας σουρεαλιστικά ερωτήματα.
Οι παρεμβάσεις αυτές, αν και συχνά προσβλητικές, αντιμετωπίζονταν από τον πρόεδρο με μια μοναδική, σχεδόν στωική υπομονή, που πολλές φορές κατέληγε σε παροιμιώδεις τηλεοπτικούς διαλόγους.
Σε μία δημοφιλή, ένας τηλεθεατής παρεμβαίνει δηλώνοντας…το ζώδιό του, προκαλώντας την άμεση αλλά πάντα αυθεντική αντίδραση του Βασίλη Λεβέντη.
Η μάχη του Υμηττού και η δικαίωση της κάλπης
Η σχέση του Βασίλη Λεβέντη με την κρατική εξουσία υπήρξε πάντα συγκρουσιακή.
Η κορύφωση της έντασης σημειώθηκε στις 15 Μαρτίου 1993, όταν η τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη απέστειλε ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ στο βουνό του Υμηττού με σκοπό να ξηλώσουν τους πομπούς και την κεραία του σταθμού του, «Κανάλι 67».
Η αντίδρασή του ήταν παροιμιώδης, καθώς σε κατάσταση απόλυτης αμόκ και οργής, ξέσπασε on air σε κατάρες κατά των δύο μεγάλων πολιτικών αρχηγών της εποχής, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και του Ανδρέα Παπανδρέου. «Ο θεός να στείλει καρκίνο σε αυτούς και όλα τους τα σόγια», είχε αναφέρει μεταξύ άλλων στην αλησμόνητη εκπομπή του.
Αυτή η τηλεοπτική απομόνωση θεωρήθηκε από πολλούς ως ένα πολιτικό γραμμάτιο, το οποίο ο Βασίλης Λεβέντης εξαργύρωσε με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο 22 χρόνια αργότερα.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Ένωση Κεντρώων έκανε την έκπληξη στις εθνικές εκλογές, εξασφαλίζοντας ποσοστό 3,43% και κερδίζοντας πανηγυρικά την είσοδό της στη Βουλή των Ελλήνων με εννέα βουλευτές.
(ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)
Η κοινοβουλευτική του παρουσία διήρκεσε μία τετραετία, καθώς στις κάλπες του Ιουλίου του 2019 το ποσοστό του κόμματος υποχώρησε στο 1,24%, αφήνοντάς το εκτός νυμφώνος, σφραγίζοντας έτσι τον επίλογο μιας από τις πιο ανατρεπτικές πολιτικές διαδρομές της Μεταπολίτευσης.