Τι σηματοδοτεί η προσπάθεια να εμπλακεί ο Άδωνις Γεωργιάδης σε ροζ ιστορία

Newsroom
5 Min Read

Η υπόθεση της παραποιημένης φωτογραφίας που εμφάνισε τον Άδωνι Γεωργιάδη σε «τρυφερή στιγμή» με άγνωστη γυναίκα, και η οποία απεδείχθη ότι ήταν προϊόν τεχνητής επεξεργασίας ενός σερβικού εξωφύλλου του 2024, δεν είναι μόνο μια τοξική επίθεση μέσω κοινωνικών δικτύων κατά ενός γαλάζιου υπουργού. Είναι το πρώτο μεγάλο, εμβληματικό case study για το πώς τα deepfakes μπορούν να εργαλειοποιηθούν στην ελληνική πολιτική σκηνή. Και έρχεται σε μια στιγμή που η Ευρώπη ολόκληρη έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι η επόμενη προεκλογική περίοδος, σε όποια χώρα κι αν διεξαχθεί, θα είναι ριζικά διαφορετική από όλες τις προηγούμενες.

Η ταχύτητα διασποράς ήταν αυτή που σόκαρε τον ίδιο τον υπουργό Υγείας, ο οποίος μίλησε για «τρομακτική ταχύτητα» και προανήγγειλε νομικές ενέργειες. Δεν παραποιήθηκε μόνο η εικόνα. Παραποιήθηκε και η ίδια η αναφορά στην υποτιθέμενη πηγή, με την προσθήκη του σήματος της εφημερίδας «Παρασκήνιο » στη σύνθεση, ώστε το ψεύδος να αποκτήσει την αυθεντία ενός δημοσιεύματος. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη μηχανική παραπληροφόρησης που στοχεύει εξατομικευμένα στη συκοφάντηση ενός πολιτικού προσώπου, και όχι μόνο για ευκαιριακό αστείο στο Χ.

Λίγες μέρες νωρίτερα, η Τζόρτζια Μελόνι έκανε ακριβώς αυτό που έκανε χθες ο κ. Γεωργιάδης. Δημοσιοποίησε η ίδια το παραποιημένο υλικό που κυκλοφορούσε, μια ψεύτικη εικόνα της σε εσώρουχα παραγόμενη με ΤΝ. Το ιταλικό προηγούμενο όμως έχει βάθος. Από τον περασμένο Οκτώβριο, η Ιταλία έχει θέσει σε ισχύ τον νόμο 132/2025, την πρώτη ολοκληρωμένη εθνική νομοθεσία για την ΤΝ σε χώρα της ΕΕ, που εισάγει το νέο άρθρο 612-quater στον Ποινικό Κώδικα και προβλέπει ποινές φυλάκισης έως πέντε χρόνια για όποιον διαδίδει χωρίς συναίνεση παραποιημένες εικόνες, βίντεο ή ήχο. Η ίδια η Μελόνι έχει στραφεί δικαστικά και σε ατομικό επίπεδο, διεκδικώντας 100.000 ευρώ από δύο Σαρδινούς που είχαν παράγει πορνογραφικά deepfakes με τη μορφή της.

Η ευρωπαϊκή εικόνα είναι πιο ανησυχητική απ’ ό,τι αφήνουν να φανούν τα ελληνικά ΜΜΕ. Στην Ιρλανδία, λίγες μέρες πριν τις προεδρικές εκλογές του 2025, ένα deepfake έδειχνε τον τελικό νικητή να αποσύρει την υποψηφιότητά του, με ψεύτικα αποσπάσματα δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών μέσων να το «επιβεβαιώνουν». Στην Ολλανδία καταγράφηκαν περίπου 400 συνθετικές εικόνες με στόχο πολιτικούς αντιπάλους. Στην Ουγγαρία, η προεκλογική περίοδος έχει πλημμυρίσει από deepfakes που ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο προβολές το καθένα στα κανάλια του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Έρευνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δείχνει ότι το 40% των Ευρωπαίων ανησυχεί για κατάχρηση της ΤΝ στις εκλογές και το 31% πιστεύει ότι έχει ήδη επηρεαστεί η ψήφος του.

Η ΕΕ προσπαθεί να προλάβει. Το άρθρο 50 του AI Act τίθεται σε εφαρμογή τον Αύγουστο του 2026 και υποχρεώνει σε σήμανση όλου του παραγόμενου από ΤΝ περιεχομένου, με πρόστιμα έως 6% του παγκόσμιου τζίρου. Την περασμένη εβδομάδα οι Βρυξέλλες κατέληξαν επίσης σε συμφωνία για την απαγόρευση των «nudification apps». Παράλληλα, ο Παγκόσμιος Σύνδεσμος δημοσιογράφων εστιάζει στο φαινόμενο του liar’s dividend. ‘Οσο δηλαδή εξοικειώνεται το κοινό με την πιθανότητα ότι κάθε εικόνα μπορεί να είναι ψεύτικη, τόσο εύκολα μπορεί ένας πολιτικός να απορρίψει και ένα γνήσιο, ενοχοποιητικό αποδεικτικό στοιχείο ως «κατασκευή».

Στην Ελλάδα, η περίπτωση του Άδωνη Γεωργιάδη ανοίγει νωρίς τη συζήτηση που θα κυριαρχήσει στις επόμενες εθνικές εκλογές. Η ατομική προσφυγή στη Δικαιοσύνη, όσο επιθετική κι αν είναι, αργεί. Η ζημιά στη δημόσια εικόνα συμβαίνει σε ώρες. Από τη στιγμή που η παραγωγή ψεύτικης εικόνας έχει αυτοματοποιηθεί και κοστίζει μηδέν, η θεσμική θωράκιση που υπάρχει σήμερα στη χώρα είναι ανεπαρκής. Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα δούμε στοχευμένη επιχείρηση deepfake σε επόμενη ελληνική προεκλογική περίοδο, αλλά εναντίον ποιου και πότε. Και αν η ελληνική πολιτεία είναι έτοιμη να λάβει τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου οι επόμενες εκλογές να μη γίνουν μια διαδικτυακή ζούγκλα.

Share This Article