Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας απένειμε τα ειδικά διακριτικά και τα τιμητικά μαντήλια του Προσκόπου του Έθνους σε 150 Ανιχνεύτριες και Ανιχνευτές του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων, που κατέκτησαν τον τίτλο. Η Τελετή Ονομασίας Προσκόπων του Έθνους πραγματοποιήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο.
Στον χαιρετισμό του, ο κ. Τασούλας τόνισε πως η βράβευση δεν είναι το τέλος μιας πορείας, αλλά η αφετηρία για την κατάκτηση νέων κορυφών. Κάλεσε τους νέους να ασκούν το καθήκον τους με ταπεινότητα απέναντι στον συνάνθρωπο, υπογραμμίζοντας ότι η διάκριση μπορεί να είναι πηγή υπερηφάνειας, όχι όμως αλαζονείας ή έπαρσης.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην προσωπική ευθύνη. Όπως ανέφερε, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κατάρα, όπως πολλοί την αντιλαμβάνονται στην Ελλάδα, αλλά ως ευλογία και ως μια γοητευτική στάση ζωής.
Κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον προσκοπισμό συμπυκνώνονται υψηλές επιδιώξεις του ανθρώπου, όπως η αλληλεγγύη, η συμφιλίωση, η ειρήνη, η προστασία της φύσης και η ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας, τον διπλανό μας και την οικουμένη. Πρόσθεσε ότι η χώρα χρειάζεται μια νεολαία που ασπάζεται αυτές τις αρχές, αγαπά το Έθνος, την Ορθοδοξία, την πατρίδα και το περιβάλλον και αντιμετωπίζει υπεύθυνα τις μελλοντικές προκλήσεις.
Απευθυνόμενος στους Προσκόπους του Έθνους και στους γονείς τους, ο κ. Τασούλας είπε ότι χαίρεται επειδή στο Προεδρικό Μέγαρο, ένα κτίριο που εκτείνεται σε τρεις διαδοχικούς αιώνες, τον 19ο, τον 20ό και τον 21ο, φιλοξενείται μία από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων.
Αναφέρθηκε στη ζωντάνια των παιδιών και στις προσδοκίες των γονέων τους, σημειώνοντας ότι οι νέοι αρχίζουν την περιπέτεια της ζωής τους έχοντας ως εφόδιο τη θητεία τους στον προσκοπισμό και την τιμητική διάκριση που κατέκτησαν, ώστε να ονομάζονται Πρόσκοποι του Έθνους.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε ότι τον εντυπωσίασαν όσα ειπώθηκαν προηγουμένως για τη βράβευση ως αφετηρία νέων κορυφών, καθώς και η προτροπή προς τους προσκόπους να υπηρετούν το καθήκον τους με ταπεινότητα. Σύνδεσε τα μηνύματα της τελετής με ποίημα του Κωστή Παλαμά για τις κορυφές και την ταπεινότητα, παραθέτοντας τους στίχους: «Όσα βουνά κι αν ανεβείτε απ’ τις κορφές τους θ’ αγναντεύετε άλλες κορφές, ψηλότερες, μιαν άλλη πλάση ξελογιάστρα και στην κορφή σα φτάσετε την κατάψηλη πάλε θα καταλάβετε πως βρίσκεστε σαν πρώτα κάτου απ’ όλα τ’ άστρα».
Όπως είπε, όσο ψηλά κι αν φτάνουμε, η πλάση, το δημιούργημα του Θεού, μάς περιβάλλει πάντοτε. Χαιρέτισε το γεγονός ότι ο προσκοπισμός θεωρεί προτεραιότητα την εξοικείωση με τη φύση και, συνεπώς, την προστασία της.
Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε στην υιοθέτηση από τον προσκοπισμό της Ατζέντας 2030 του ΟΗΕ, η οποία εγκρίθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015 και περιλαμβάνει τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Μεταξύ των στόχων αυτών, ανέφερε τη διασφάλιση συνθηκών ειρήνης και δικαιοσύνης, την προστασία του περιβάλλοντος, τη διασφάλιση της υγείας και τη διάδοση της παιδείας σε όλο τον κόσμο.
Ο κ. Τασούλας χαρακτήρισε τον προσκοπισμό μία από τις μεγαλύτερες, ίσως τη μεγαλύτερη, παγκόσμια παιδαγωγική κίνηση. Επισήμανε ότι ξεκίνησε το 1907 και έφτασε στην Ελλάδα τρία χρόνια αργότερα, ενώ σήμερα συγκεντρώνει τη συμμετοχή περίπου 30 εκατομμυρίων νέων σε ολόκληρο τον κόσμο. Όπως πρόσθεσε, η Ελλάδα πρωτοστατεί στο παγκόσμιο προσκοπικό κίνημα και οι πρόσκοποί της προετοιμάζονται από την ηλικία των έξι ετών να αντιμετωπίσουν την περιπέτεια της ζωής με οδηγό τις αξίες του προσκοπισμού.
Εξήγησε ότι, συνεχίζοντας μια παράδοση που, όπως πληροφορήθηκε, άρχισε το 1915, όταν καθιερώθηκε ο θεσμός των Προσκόπων του Έθνους, θέλησε όχι μόνο να απονείμει το «Μαντήλι» με τον μαίανδρο, ένα από τα αρχαιότερα εμβλήματα της ελληνικής αρχαιολογίας, αλλά και να φιλοξενηθεί η τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο. Με τον τρόπο αυτόν, είπε, το νέο και ελπιδοφόρο ξεκίνημα των παιδιών τίθεται υπό τη σκέπη της Πολιτείας.
Κατά την απονομή, ανέφερε ότι διέκρινε στα μάτια των νέων «τη χαρά της αφθαρσίας», τη χαρά με την οποία θα ξεκινήσουν το ταξίδι της ζωής τους, έχοντας ολοκληρώσει μία φάση και προχωρώντας στην επόμενη.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σημείωσε ότι η Πολιτεία και η κοινωνία μπορούν να προσεγγίσουν τη νεότητα με διαφορετικούς τρόπους και ότι ανά τους αιώνες έχουν εφαρμοστεί διάφορες παιδαγωγικές σχολές και κρατικές πρακτικές. Παρατήρησε πως άλλοτε η νεολαία αντιμετωπίζεται προπαγανδιστικά και άλλοτε με υπερβολική κολακεία, ώστε εκείνοι που την κολακεύουν να γίνουν αρεστοί στους νέους, οι οποίοι έχουν δικαίωμα ψήφου ήδη από την ηλικία των 17 ετών. Άλλοτε, πρόσθεσε, η προσέγγιση είναι παιδαγωγική.
Κατά τον κ. Τασούλα, η ουσιαστικότερη προσέγγιση της νεολαίας ήταν, είναι και θα παραμείνει η υπενθύμιση ότι η προσωπική ευθύνη δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κατάρα, όπως πολλοί την αντιλαμβάνονται στην Ελλάδα, αλλά ως ευλογία και ως μια γοητευτική στάση απέναντι στη ζωή. Επικαλέστηκε την «Ασκητική» του Νίκου Καζαντζάκη, παραθέτοντας τη φράση: «Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω».
Αναγνώρισε ότι αυτή η προτροπή είναι υπερβολική, όμως, όπως είπε, μέσα από την υπερβολή της αναδεικνύεται η γοητεία της ατομικής ευθύνης και η δύναμη του ανθρώπου που ξεκινά τα πρώτα βήματά του έχοντας επίγνωση των εφοδίων και των προσόντων του για να ορίσει σε μεγάλο βαθμό τη μοίρα του. Διευκρίνισε ότι υπάρχουν παράγοντες, όπως η τύχη και η υγεία, που δεν ελέγχονται απολύτως.
Πρόσθεσε ότι όταν ένας άνθρωπος ξεκινά τη ζωή του με τα προστάγματα του προσκοπισμού, με κορωνίδα και πεμπτουσία την ατομική ευθύνη, είναι βέβαιο ότι θα αδράξει τη ζωή «μέσα σε στιβαρά χέρια» και πιθανότατα θα την κατευθύνει εκεί όπου επιθυμεί, με βάση τις προσπάθειες, τους κόπους και τους στόχους του.
Ο κ. Τασούλας υπογράμμισε τη σημασία να γαλουχείται η νεολαία με τις αρχές του προσκοπισμού και να επιβραβεύεται αυτή η πορεία με τελετές όπως η συγκεκριμένη, οι οποίες έχουν παράδοση που υπερβαίνει τον έναν αιώνα. Είπε στους γονείς ότι τα παιδιά τους θα σπουδάσουν, θα εργαστούν, θα γίνουν γονείς και θα τους φροντίσουν, αλλά δεν θα ξεχάσουν αυτή την περίοδο της ζωής τους, η οποία, κατά την εκτίμησή του, έθεσε στέρεες βάσεις για την επιτυχία και την υπευθυνότητα της πορείας τους.
Επανέλαβε ότι τα μηνύματα του προσκοπισμού αφορούν έναν καλύτερο κόσμο, τον οποίο φιλοδοξούν, τουλάχιστον στα λόγια, να οικοδομήσουν όλες οι κοσμοθεωρίες, ιδεολογίες και πολιτικές τάσεις. Στην τελετή, όπως είπε, είχε τη χαρά και την τιμή να απονείμει τις διακρίσεις και να δει τη χαρά στα μάτια των νέων, αλλά και την αγωνία, την αγάπη και τη στοργή των γονέων τους.
Απευθυνόμενος στους γονείς, ανέφερε ότι από εδώ και στο εξής μπορούν να είναι πιο ήσυχοι και βέβαιοι πως η πορεία των παιδιών τους θα είναι καλύτερη και ασφαλέστερη, χάρη σε όσα απέκτησαν και στα οποία διακρίθηκαν κατά τη θητεία τους στον προσκοπισμό.
Κλείνοντας, ευχαρίστησε το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων για τη διαχρονική προετοιμασία της νεότητας για τον αγώνα της ζωής και συνεχάρη τους νέους που έφτασαν σε αυτή την «κατάψηλη κορυφή». Τους κάλεσε να αισθάνονται ότι παραμένουν κάτω από όλα τα άστρα και να ατενίζουν με αισιοδοξία τη ζωή που ανοίγεται μπροστά τους.
