
Οριστικά αποκομμένος από τις εσωτερικές διεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ο Αλέξης Τσίπρας, σύμφωνα με πρόσωπα που συνομιλούν μαζί του το τελευταίο διάστημα και μεταφέρουν μια απολύτως σαφή εικόνα πλήρους πολιτικής και οργανωτικής αποστασιοποίησης από την Κουμουνδούρου.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο πρώην πρωθυπουργός όχι μόνο δεν παρεμβαίνει στα τεκταινόμενα του κόμματος που ίδρυσε και οδήγησε στην εξουσία, αλλά αποφεύγει ακόμη και οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από όσα εξελίσσονται στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Συνεργάτες και συνομιλητές του επιμένουν ότι ο κ. Τσίπρας δεν επιθυμεί να αναμιχθεί, ούτε παρασκηνιακά ούτε συμβολικά, στις συζητήσεις περί «αυτοκατάργησης», «αναστολής λειτουργίας» ή άλλων σεναρίων ανασύνθεσης του κόμματος, τα οποία κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα εντός και εκτός Κουμουνδούρου.
Η στάση αυτή ερμηνεύεται από αρκετούς ως συνειδητή επιλογή πλήρους διαχωρισμού από τη σημερινή πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ως προσπάθεια να μην καταστεί ο ίδιος παράγοντας εσωκομματικών ισορροπιών ή συγκρούσεων. Ωστόσο, πρόσωπα που γνωρίζουν τις σκέψεις του σημειώνουν ότι, παρά τη σαφή απομάκρυνσή του, ο πρώην πρωθυπουργός θα επιθυμούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνει αυτόνομο πολιτικό κόμμα και να εκπροσωπηθεί κανονικά στην επόμενη Βουλή.
Την ίδια στιγμή, οι εσωτερικές αναταράξεις συνεχίζονται. Μετά την αποχώρηση του Διονύση Τεμπονέρα, πληροφορίες αναφέρουν ότι ενδέχεται να ακολουθήσουν σχετικά σύντομα και άλλα γνωστά στελέχη του χώρου. Στο παρασκήνιο συζητούνται ήδη τα ονόματα του Γιάννη Ραγκούση και του Γιάννη Ματζουράνη, με τις ίδιες πηγές να εκτιμούν ότι οι σχετικές αποφάσεις δεν θα αργήσουν.
Στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται, πάντως, σε κατάσταση εμφανούς αμηχανίας, περιμένοντας αφενός να διαπιστώσουν τι ακριβώς προτίθεται να ανακοινώσει ο Αλέξης Τσίπρας αύριο και αφετέρου ποιες αποφάσεις θα ληφθούν στις 5 Ιουνίου κατά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.
Οι εξελίξεις αυτές επιτείνουν την αίσθηση πολιτικής ρευστότητας στην Κεντροαριστερά, την ώρα που στον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται η συζήτηση για τη φυσιογνωμία, τη στρατηγική και τελικώς την ίδια την πολιτική επιβίωση του κόμματος.

