Η έγκριση της εισήγησης του Σωκράτη Φάμελλου από την Πολιτική Γραμματεία με ψήφους 15 υπέρ και 9 κατά μπορεί να έδωσε μια προσωρινή νίκη στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο κάθε άλλο παρά έκλεισε τη συζήτηση για το μέλλον του κόμματος. Αντιθέτως, ανέδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο το βαθύ στρατηγικό ρήγμα που διαπερνά πλέον την Κουμουνδούρου.
Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής προμηνύεται θυελλώδης, καθώς συγκρούονται δύο εντελώς διαφορετικές λογικές. Από τη μία όσοι θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να λειτουργήσει ως πολιτικός σύμμαχος και δορυφόρος της νέας πρωτοβουλίας του Αλέξη Τσίπρα και από την άλλη όσοι επιμένουν ότι το κόμμα οφείλει να διατηρήσει την αυτονομία, την οργανωτική του υπόσταση και την εκλογική του παρουσία.
Η πρόταση Φάμελλου πέρασε, αλλά οι αντιδράσεις δεν σίγησαν
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης «θετική πολιτική εξέλιξη» και ξεκαθάρισε ότι το κόμμα δεν πρέπει να κινηθεί αντιπαραθετικά απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα.
Η γραμμή αυτή βρήκε υποστηρικτές στην Όλγα Γεροβασίλη και τον Κώστα Ζαχαριάδη, οι οποίοι τάχθηκαν ανοιχτά κατά ενός ξεχωριστού ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην ΕΛ.Α.Σ.
Ωστόσο, η ισχυρή μειοψηφία που καταγράφηκε στην ψηφοφορία δείχνει ότι ένα σημαντικό τμήμα στελεχών δεν είναι διατεθειμένο να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα μια πορεία που, όπως υποστηρίζουν, οδηγεί στη σταδιακή αυτοκατάργηση του κόμματος.
«Να μη μπει ο ΣΥΡΙΖΑ σε χειμερία νάρκη»
Η πιο χαρακτηριστική παρέμβαση ήρθε από τον Παύλο Πολάκη, ο οποίος προειδοποίησε ότι η «χωρίς τέλος αναμονή οδηγεί στη σταδιακή απαξίωση και νομοτελειακά στη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ».
Ο βουλευτής Χανίων έθεσε ουσιαστικά το δίλημμα που απασχολεί πλέον μεγάλο μέρος της κομματικής βάσης: συμμετοχή σε έναν ευρύτερο προοδευτικό σχηματισμό με τον ΣΥΡΙΖΑ ως οργανωμένη πολιτική δύναμη ή μετατροπή του σε δεξαμενή στελεχών για το νέο εγχείρημα Τσίπρα.
Γι’ αυτό και επέμεινε στη συγκρότηση επιτροπών ψηφοδελτίων, προγράμματος και εκλογικού σχεδιασμού, στέλνοντας μήνυμα ότι το κόμμα πρέπει να προετοιμάζεται για εκλογική μάχη και όχι για πολιτική αναμονή.
Παρέμβαση από την ΕΛ.Α.Σ. και νέα εσωκομματική ένταση
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η δημόσια παρέμβαση του Γιώργου Σιακαντάρη από το περιβάλλον της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, ο οποίος όχι μόνο χαιρέτισε την εισήγηση Φάμελλου αλλά ουσιαστικά άνοιξε δημόσια την πόρτα προς τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαιώνοντας το σχέδιο που έχει συμφωνηθεί πίσω από κλειστές πόρτες και όχι στην Κουμουνδούρου.
Η αναφορά του ότι η εμπειρία των στελεχών της Κουμουνδούρου μπορεί να αξιοποιηθεί στο νέο εγχείρημα ερμηνεύτηκε από αρκετά στελέχη ως ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά του κόμματος, σε μια στιγμή που η συζήτηση αφορά ακριβώς το εάν ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να υπάρχει ως αυτόνομος πολιτικός οργανισμός.
Παππάς: Ζήτησε ξεκάθαρες απαντήσεις για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η παρέμβαση του Νίκου Παππά στην Πολιτική Γραμματεία, καθώς έθεσε ευθέως θέμα πολιτικής κατεύθυνσης και ηγετικών πρωτοβουλιών. Ο πρώην υπουργός υποστήριξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται ουσιαστικές αλλαγές και όχι συνέχιση της στρατηγικής που οδήγησε το κόμμα στα σημερινά χαμηλά ποσοστά. Σύμφωνα με πληροφορίες, ζήτησε από τον Σωκράτη Φάμελλο να επικοινωνήσει απευθείας με τον Αλέξη Τσίπρα, ώστε να αποσαφηνιστούν επισήμως οι προθέσεις του πρώην πρωθυπουργού απέναντι στις εξελίξεις. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε πως τα πολιτικά ζητήματα και οι επιλογές πρέπει να εκφράζονται δημόσια και όχι μέσω παρασκηνιακών διαβουλεύσεων.
Η πραγματική μάχη δεν είναι η σημερινή
Παρά την ένταση που αναμένεται στην Κεντρική Επιτροπή, αρκετά στελέχη εκτιμούν ότι η σημερινή συνεδρίαση δεν θα κρίνει οριστικά το μέλλον του κόμματος.
Η πραγματική αναμέτρηση θα δοθεί τους επόμενους μήνες, όταν θα φανεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα διατηρήσει πολιτική δράση, οργανωτική αυτοτέλεια και εκλογική παρουσία ή αν θα περάσει σε μια κατάσταση παρατεταμένης αδράνειας αναμένοντας τις τελικές αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα και τις εξελίξεις στην ΕΛ.Α.Σ.
Και αυτό είναι το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από την Κουμουνδούρου: θα παραμείνει ζωντανός ο ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικό κόμμα ή θα μετατραπεί σταδιακά σε ένα ιστορικό πολιτικό κέλυφος που απλώς θα παρακολουθεί τη μετακίνηση στελεχών και ψηφοφόρων προς τον νέο φορέα; Η απάντηση δεν θα δοθεί σήμερα. Αλλά οι πρώτες γραμμές της τελικής πράξης έχουν ήδη γραφτεί.