Ρήγμα στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»: Αποχώρησαν 8 στελέχη με πυρά κατά της Καρυστιανού

Οκτώ από τα δώδεκα μέλη της Συντονιστικής Ομάδας Πειραιά αποχώρησαν από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», καταγγέλλοντας τη Μαρία Καρυστιανού για αυταρχική λειτουργία και συγκεντρωτισμό. Στην ανακοίνωσή τους, με ημερομηνία 7 Νοεμβρίου, υποστηρίζουν ότι το πολιτικό εγχείρημα απομακρύνεται από τις αρχικές διακηρύξεις του και μετατρέπεται σε προσωποπαγή εκλογικό μηχανισμό, αντί να συγκροτεί ένα κίνημα με ουσιαστική συμμετοχή της βάσης.

Η κριτική τους αφορά τόσο την εσωτερική οργάνωση όσο και τη συνολική πολιτική στρατηγική της προέδρου. Κατά τους αποχωρήσαντες, η προτεραιότητα στην εκλογική καταγραφή έναντι της συλλογικής πολιτικής συγκρότησης δημιουργεί τον κίνδυνο το κόμμα να εξελιχθεί σε ακόμη έναν σχηματισμό του συστήματος που δηλώνει ότι θέλει να ανατρέψει.

Η διαφωνία για την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη

Ως αφετηρία της ρήξης περιγράφουν τη συνάντηση που είχαν με τη Μαρία Καρυστιανού στις 25 Οκτωβρίου 2026. Τότε, η Συντονιστική Ομάδα Πειραιά παρουσίασε οργανωτική πρόταση για την πραγματοποίηση της πρώτης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του κινήματος.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση των οκτώ μελών, η πρόεδρος απέρριψε την πρόταση, όπως και τη συμμετοχή της κομματικής βάσης στη διαμόρφωση των πολιτικών θέσεων και του κανονισμού λειτουργίας, καθώς και στην ανάδειξη των οργάνων εκπροσώπησης, τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές.

«Απέρριψε την από τη Βάση έγκριση Θέσεων, Διαδικασιών και Προσώπων», αναφέρουν. Περιγράφουν έτσι ένα μοντέλο στο οποίο, κατά την εκτίμησή τους, οι αποφάσεις λαμβάνονται αποκλειστικά από την κορυφή. Αυτή η διαφωνία, όπως εξηγούν, οδήγησε στην αποχώρηση των δύο τρίτων της τοπικής Συντονιστικής Ομάδας.

Οι καταγγελίες για την ηγεσία και την εκλογική στρατηγική

Τα αποχωρήσαντα μέλη δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν να συμμετέχουν σε έναν «αυταρχικό προσωποπαγή εκλογικό μηχανισμό της ίδιας και της ηγετικής κάστας που η ίδια διόρισε». Υποστηρίζουν ότι μια τέτοια δομή δεν μπορεί να δημιουργήσει αυθεντικό λαϊκό κίνημα και ενδέχεται να οδηγήσει απλώς σε μια κοινοβουλευτική ομάδα που θα λειτουργεί μέσα στα όρια του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος.

Κατά τους ίδιους, η κατεύθυνση αυτή ακυρώνει τη δυνατότητα συγκρότησης ενός πολιτικού κινήματος «από τα κάτω», ικανού να διαμορφώσει μια ευρύτερη κοινωνική και πολιτική συμμαχία.

«Μια από τα ίδια με όλους τους υπόλοιπους λοιπόν μας προτείνει η κ. Καρυστιανού», σημειώνουν, αμφισβητώντας τη δυνατότητά της να εκφράσει μια ουσιαστικά διαφορετική πρόταση διακυβέρνησης. Όπως υποστηρίζουν, η πρόεδρος προβάλλει ως βασικά πολιτικά πλεονεκτήματα την προσωπική της εντιμότητα, το «λευκό» πολιτικό παρελθόν της και την ανιδιοτέλεια που συνδέεται με την προσωπική της τραγωδία.

Οι αποχωρήσαντες θεωρούν ότι αυτά δεν αρκούν για μια ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση. «Απαιτείται Πολιτικό Σχέδιο, Πολιτική Αρχών και Λαϊκό Κίνημα», τονίζουν. Παράλληλα, καταλογίζουν στην ηγεσία «σοβαρές πολιτικές υποχωρήσεις» στο όνομα του εκλογικά εφικτού, με κύριο στόχο την είσοδο στη Βουλή και κεντρικό σύνθημα μια «κάθαρση», την πολιτική στόχευση της οποίας αμφισβητούν.

Η κριτική για το κίνημα των Τεμπών

Ξεχωριστά αναφέρονται στο κίνημα των Τεμπών, μέσα από το οποίο αναδείχθηκε δημόσια η Μαρία Καρυστιανού. Της καταλογίζουν ότι απορρίπτει πλέον τη στρατηγική μετασχηματισμού του σε ευρύτερο πολιτικό κίνημα αλλαγής και ότι αντιμετωπίζει τους λαϊκούς αγώνες ως αναποτελεσματικούς.

«Άλλωστε και η Μαρία Καρυστιανού μέσα από το Κίνημα των Τεμπών αναδείχθηκε ως αναγνωρίσιμη προσωπικότητα και όχι το ανάποδο», αναφέρουν, προσθέτοντας ότι η ίδια εμφανίζεται πλέον να θεωρεί πως δημιούργησε το κίνημα.

Κλείνοντας, εκτιμούν ότι η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» έχει εγκαταλείψει τον στόχο οργάνωσης ενός λαϊκού κινήματος και κατευθύνεται προς τη μετατροπή της σε ακόμη ένα συστημικό κόμμα. «Η ηγεσία της Ελπίδας για την Δημοκρατία αποφάσισε να ξεκόψει από κάθε προσπάθεια οργάνωσης του Λαϊκού Κινήματος και αποτελεί πλέον μια αδιάφορη σε εμάς πολιτική δύναμη», δηλώνουν.

Παρά την έντονη κριτική προς την ηγεσία, απευθύνουν ευχές για καλή συνέχεια στους συναγωνιστές τους που παραμένουν και επιθυμούν να «δώσουν μια ακόμη ευκαιρία».