Δύο μήνες μετά τα αποκαλυπτήρια στο Ολύμπιον της Θεσσαλονίκης, το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού μοιάζει να δίνει μάχη σε δύο μέτωπα ταυτόχρονα, στα γκάλοπ και στους διαδρόμους της Αιόλου. Και τα δύο πάνε άσχημα.
Η παραίτηση του Θανάση Αυγερινού από εκπρόσωπος Τύπου, που έγινε γνωστή το απόγευμα της Τετάρτης, ήταν το πιο ηχηρό επεισόδιο μιας σειράς αποχωρήσεων. Ο δημοσιογράφος ανακοίνωσε ότι δεν έχει πλέον την ευθύνη της επικοινωνίας ούτε την εκπροσώπηση του κόμματος στα μέσα ενημέρωσης, ενώ υποστήριξε ότι πληροφορήθηκε εκ των υστέρων πως τουλάχιστον από τις 12 Ιουλίου λειτουργεί εντός του Κινήματος παράλληλο Γραφείο Τύπου, του οποίου αγνοεί τη σύνθεση. Η αναφορά του σε «ύποπτους και φυτευτούς συμβουλάτορες» διαβάστηκε στην Αιόλου ως ό,τι ήταν, κατηγορητήριο προς την ηγεσία. Στο κόμμα υπενθυμίζουν πάντως ότι παραμένει μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, κάτι που κρατά μια χαραμάδα ανοιχτή.
Αλλαγές στο επιτελείο με φόντο τις δημοσκοπήσεις
Το χρονικό είναι αποκαλυπτικό. Η παραίτηση ακολούθησε τη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, στην οποία αποφασίστηκαν αλλαγές στη δομή του επιτελείου και εγκρίθηκε πρόγραμμα εντατικών περιοδειών της προέδρου στην Αττική και την περιφέρεια μέσα στο καλοκαίρι. Πηγές συνδέουν ευθέως τις αλλαγές στον οργανωτικό και τον επικοινωνιακό τομέα με τις εσωκομματικές διαφωνίες και την πτώση στις δημοσκοπήσεις, με στόχο την έγκαιρη συγκρότηση των ψηφοδελτίων. Την ίδια ώρα που η ανάρτηση κυκλοφορούσε, η Μαρία Καρυστιανού περιόδευε στη Λάρισα, με συναντήσεις με τον δήμαρχο, το Επιμελητήριο και τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα.
Η καθοδική πορεία στις μετρήσεις
Η πραγματική πίεση, όμως, έρχεται από τα νούμερα των δημοσκοπήσεων και εδώ η εικόνα είναι σταθερά καθοδική σε όλες τις εταιρείες. Στη Marc η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» καταγράφει 7,4% στην εκτίμηση ψήφου, με απώλειες άνω των τριών μονάδων από την προηγούμενη μέτρηση. Στην Alco υποχωρεί στο 6,4% από 7,8%. Στη Metron Analysis εμφανίζεται τέταρτη με 6,2%, ενώ στη μέτρηση της Interview περιορίζεται στο 5,3%. Οι μεθοδολογικές διαφορές είναι υπαρκτές και τα ποσοστά πρέπει να διαβάζονται με τη σχετική επιφύλαξη, όμως η κατεύθυνση είναι κοινή. Σε συγκριτική ανάγνωση δέκα δημοσκοπήσεων του διαστήματος Ιουνίου με Ιούλιο, το κόμμα κινείται περί το 7,3% στην πρόθεση ψήφου, με την πορεία του να χαρακτηρίζεται σαφώς πτωτική και με το ερώτημα να μετατοπίζεται στο πού θα πάει αυτή η κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων.
Οι αποχωρήσεις και η εικόνα ενός κόμματος χωρίς σταθερή δομή
Είναι ακριβώς αυτή η αλληλουχία που τροφοδοτεί τον κύκλο. Το ερμηνευτικό σχήμα των αποχωρούντων, ότι ένα κίνημα πολιτών λειτούργησε με όρους κλειστού πυρήνα, είχε ήδη διατυπωθεί έναν μήνα πριν από τον Βασίλη Κοκοτσάκη. Ο τεχνικός σύμβουλος των οικογενειών των θυμάτων των Τεμπών είχε καταγγείλει απουσία συλλογικών διαδικασιών και λήψη αποφάσεων από ελάχιστα πρόσωπα, με λειτουργία «αυλής». Όσο τα γκάλοπ έπεφταν, τόσο η κριτική αυτή αποκτούσε ακροατήριο εντός. Και όσο πλήθαιναν οι αποχωρήσεις, τόσο επιβεβαιωνόταν στο εκλογικό σώμα η εικόνα ενός σχηματισμού που δεν έχει βρει ακόμη δομή.
Το στοίχημα της επανεκκίνησης πριν από τη ΔΕΘ
Στο επιτελείο πιστεύουν ότι το ζήτημα λύνεται με ταχύτητα, νέο Γραφείο Τύπου, ενισχυμένο επικοινωνιακό μηχανισμό και παρουσία της προέδρου στην περιφέρεια. Η ίδια υποστήριξε στο Πολιτικό Συμβούλιο ότι πρέπει να επιταχυνθεί η προετοιμασία της προεκλογικής εκστρατείας και να αρχίσει η συγκρότηση των ψηφοδελτίων ανά περιφέρεια, παρότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιμένει ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027.
Ο χρόνος, θεωρητικά, υπάρχει. Το πολιτικό ρολόι όμως δείχνει ΔΕΘ, και η πρώτη δοκιμασία του Σεπτεμβρίου θα κριθεί με βάση το αν η «Ελπίδα» θα έχει μέχρι τότε σταματήσει να φυλλορροεί ή αν θα εξακολουθεί να συζητά ποιος μιλά εξ ονόματός της.
Από το πολιτικό φαινόμενο στη δοκιμασία της διάρκειας
Σε κάθε περίπτωση καθοδική πορεία που έχει πάρει το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού είναι εντυπωσιακή. Πριν λίγους μήνες ίδια είχε δημοτικότητα πάνω από 50% και το κόμμα της πριν καν ακόμα δημιουργηθεί συγκέντρωνε σε δημοσκοπήσεις ποσοστά κοντά στο 30%. Όλα αυτά πια ανήκουν σε ένα μακρινό παρελθόν και επιβεβαιώνουν για ακόμη μια φορά ότι το ζητούμενο στην πολιτική είναι η διάρκεια και όχι τα πυροτεχνήματα που μπορεί να φωτίζουν εντυπωσιακά τον ουρανό, σβήνουν όμως σε λίγα δευτερόλεπτα.