Σήμερα κληρώνει για τους πράσινους!
Σήμερα το βράδυ διαδραματίζεται στον δίαυλο της κρατικής (συγγνώμη, της δημόσιας) τηλεόρασης το ντημπέητ ανάμεσα στους υποψήφιους και στις υποψήφιες για την προεδρία του κόμματος (συγγνώμη, του κινήματος) που θα παίξει κι αυτό το ρόλο του στην υπόθεση πρωτιά.
Έναν ρόλο τέλος πάντων, μιας και όλοι ονειρεύονται ότι θα γίνουν Κένεντυ στην τηλεμαχία με τον Νίξον, αλλά η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν πρόκειται πιαστεί τόσο κορόιδο όσο ο αλήστου μνήμης Τρίκυ Ντίκ. Εκείνος την πάτησε γιατί δεν υπολόγισε τη δύναμη της εικόνας, τα σημερινά τσακαλάκια αποκλείεται να αγνοήσουν τους κανόνες του γκρούμινγκ. Δεν το πολυβλέπω δηλαδή ν’ αντικρίσουμε αχτένιστη τη Διαμαντοπούλου και αξύριστο τον Κατρίνη και όσο για τον Παύλο Γερουλάνο κάτι τέτοια κόλπα τα ξέρει από τη γέννησή του ως ανακτορικό πουλέν!
Οπότε ξεχνάω το κάλλος και πάμε στο λάθος. Στο ντελαπάρισμα κάποιου υποψηφίου ή κάποιας υποψήφιας, να χάσουν τα λόγια τους, να μπερδευτεί η γλώσσα τους, να πάει περίπατο ο ειρμός τους, σαρδάμ τέλος πάντων. Κι αυτό δεν το πολυποντάρω για να λέμε την αλήθεια, είμαι απολύτως σίγουρος ότι έχει πέσει κοουτσάρισμα ως και την τελευταία λεπτομέρεια και πως δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση να σκάσουν μύτη στο γυαλί τα πράσινα καϊνάρια αγουροξυπνημένα από μια τρελή βραδιά στο Περιβόλι τ’ Ουρανού. Άλλες εποχές, άλλοι άνθρωποι, άλλα γούστα…
“Και οι ιδεολογικές διαφορές”, θα ρωτήσει ο συμμαθητής εκείνος που πάντοτε πίστευε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι κάτι παραπάνω από άθροισμα συμφερόντων. Μειδιώ, αδύνατον να κρατηθώ, αλλά απαντώ ότι εξ όσων έχουμε δει ως τώρα, ο μόνος που διαφοροποιείται από το “προσοχή, προσοχή μην τρομάξουμε τους νοικοκυραίους” είναι ο Χάρης Δούκας. Από τα φαβορί τουλάχιστον, γιατί νταξ, μπορεί να έχει πει κάτι εμπρηστικό και η Γιαννακοπούλου, θέλω αύξηση όμως θείε Τάκη άμα είναι να παρακολουθώ στενά και τα λεγόμενα της Νάντιας. Και θέλω και “βαρέα”…
Τέλος πάντων, όπως όλες και όλοι έχουμε προσέξει τις τελευταίες ημέρες, το έχει τσιτώσει ο Χάρης το σκοινί και παίζει το χαρτί της αριστερής προσέγγισης στην κρίση. Δεν γνωρίζω αν κάτι έχουν δει ο ίδιος και οι σύμβουλοί του, υπάρχουν και πριβέ μετρήσεις ξέρετε που δεν είναι για εμάς τους κοινούς θνητούς, ή αν μιλάμε για απλά πυροτεχνήματα της στιγμής και της ώρας, αλλά πήρε θέση ο δήμαρχος όταν οι άλλοι και οι άλλες φυσάγανε και το γιαούρτι ακόμη. Για να δούμε αν σήμερα θα εξακολουθήσει να παίζει επίθεση ή θα το γυρίσει στο τσούκου τσούκου μπολ…
Εν τω μεταξύ, ενώ ήταν ήπιο και πολιτισμένο το κλίμα ως τώρα, αποφάσισαν οι δημογέροντες που στηρίζουν την Άννα Διαμαντοπούλου να την πέσουν στον Γερουλάνο. Υποθέτω ότι υπάρχει εξήγηση, ίσως έχει να κάνει με την κατάκτηση της τρίτης θέσης, μιας και για πιο ψηλά δεν τους βλέπω, ενδέχεται να αφορά στα ντίλια για την δεύτερη Κυριακή των εσωκομματικών εκλογών, και ξέρω ότι μπορώ να μάθω τα πάντα μ’ ένα τηλέφωνο, ίσως και μ’ ένα SMS, αλλά πραγματικά βαριέμαι να ασχοληθώ με τις ίντριγκες της Χαριλάου Τρικούπη. Λυπηθείτε με παρακαλώ, βασανισμένο παιδί είμαι κι εγώ, στα Προσφυγικά των Τρικάλων γεννήθηκα, δίπλα στα Εργατικά και στα Γύφτικα, στην κρεβατοκάμαρα των γονιών μου με μαμή, σε σπίτι με εξωτερική τουαλέτα, δίχως κεντρική θέρμανση και τρεχούμενο νερό. Και μην πω για τα μπαλωμένα ρούχα του αδερφού μου και τα τριπλοσολιασμένα παπούτσια του, που φόραγα εξ ανάγκης. Μπορεί να μη δικαιούμαι αύξηση από το θείο Τάκη, αλλά ένα μπρέηκ από το νταλαβεράκι της υπονόμευσης πιστεύω ότι μου αξίζει!
Υ.Γ.: Μην ακούσω πάλι καμιά χαζομάρα του τύπου “το ντιμπέητ με τον Μπακογιάννη έδωσε στον Δούκα τη δημαρχία της Αθήνας”, γιατί μόνο τα ποντίκια του Συντάγματος δεν έχουν καταλάβει τι συνέβη στις εκλογές. Κι αυτό παίζεται…
The post ΠΑΣΟΚ 2.0: η ώρα του ντημπέητ appeared first on Newpost.gr.