Και πριν ο αλέκτωρ λαλήσει, και ενώ οι πληγές είναι ακόμα ανοιχτές και οι μνήμες από την τελευταία χρεοκοπία της χώρας είναι ακόμα νωπές, οι πλειοδοσίες κάποιων πολιτικών εμφανίζονται ξεδιάντροπα και πάλι στο προσκήνιο.
Ένα πολιτικό σύστημα κατώτερο των περιστάσεων, μια καταθλιπτική και αξιοθρήνητη αντιπολίτευση, και μία κοινωνία που δεν θέλει να ξεχάσει τις παλιές θανατηφόρες παθογένειες της και που θέλει να πιστεύει στα ωραία και μεγάλα λόγια, είναι οι λόγοι των τελευταίων αντιπαραθέσεων ή πλειοδοσιών.
Ότι πιο παλαιοκομματικό, ότι πιο εξωφρενικό, ότι πιο κατάπτυστο, ότι πιο καταστροφικό και ότι πιο λαϊκίστικό ξαναεμφανίζεται στον πολιτικό λόγο του τόπου με πρωταγωνιστές τους διεκδικητές της 2ης θέσης των επόμενων εκλογών.
Μόλις 10 χρόνια μετά την ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας, οι πρακτικές που μας οδήγησαν ακριβώς εκεί είναι πάλι εδώ και η ιστορία επαναλαμβάνεται.
– Δωρεάν μεταφορές για κάτω των 24 ετών ο ένας,
– δωρεάν μεταφορές για όλους ο άλλος,
– ειδικές μειωμένες τιμές στο σουπερμάρκετ λέει ο ένας,
– εξαφάνιση του ΦΠΑ σε κάποια είδη λέει ο άλλος,
– τετραήμερη εργασία λέει ο ένας, υπέρογκες αυξήσεις μισθών και συντάξεων λέει ο άλλος.
Και για να είμαι πιο συγκεκριμένος, η ιστορία των προηγουμένων ετών, υπεύθυνη για την κατάληξη στην κρίση του 2010 και την χρεοκοπία, μπορεί να περιγραφεί σε λίγες μόνο γραμμές
- Τα κόμματα πλειοδοτούσαν τις παροχές
- Ο λαός ενέκρινε με την ψήφο του
- Οι συνδικαλιστές και οι λαϊκιστές κυβερνούσαν
- Η χώρα δανειζόταν και κατέρρεε.
Οι πλειοδοσίες καλά κρατούν, χωρίς καμία κοστολόγηση, η σκανδαλολογία επαναλαμβάνεται σε καθημερινή βάση, και η ακύρωση των θεσμών γίνεται σε κάθε ευκαιρία. Όλα στον βωμό της δημοτικότητας, όλα στον βωμό του πολιτικού ανταγωνισμού χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα.
Και συνάμα μία κοινωνία που αντέχει στην χλεύη, αναζητά την δόξα και αυτοσαρκάζεται σε κάθε ευκαιρία αποκαλύπτοντας έτσι ψήγματα της ευφυίας της, δείχνοντας ότι ένα μέρος κατά βάθος καταλαβαίνει, αλλά ξεχνιέται γιατι έτσι νομίζει ότι το συμφέρει.
Ένα μέρος της κοινωνίας και μία αντιπολίτευση υπόδουλη εμπαθειών και ιδεολογιών, ακούει και προτάσσει ότι δικαιολογεί το αφήγημά της και πέφτει από τα σύννεφα όταν ακούει πράγματα και καταστάσεις που θεωρητικά καταγγέλλει επι δεκαετίες.
Τα ρουσφέτια των βουλευτών, οι παράτυπες αγροτικές επιδοτήσεις, οι παράνομοι χρηματισμοί δημοσίων υπαλλήλων και λοιπές παράτυπες εξυπηρετήσεις, κατ αυτούς συμβαίνουν από το 2019 και μετά κατηγορώντας την κυβέρνηση για την ανοχή και συμμετοχή της, εντέχνως παραλείποντας το γεγονός ότι κυβερνητικές πρωτοβουλίες είναι αυτές που τα αναδεικνύουν.
Τα αναδεικνύουν καθυστερημένα? Ναι καθυστερημένα αλλά δεν παύουν να είναι ενέργειες προς την σωστή κατεύθυνση που διορθώνουν τα κακώς κείμενα του δημόσιου βίου επι σειρά δεκαετιών.
Προφανώς δεν μάθαμε αρκετά από την τελευταία κρίση και ελπίζω να μην χρειαστεί να ξαναμάθουμε. Τα τότε δικά μας δίδακτρα ήταν πολλά και θα τα πληρώσουν οι επόμενες γενεές και ας ελπίσουμε ότι δεν θα αυξηθούν κι άλλο, παρασυρόμενοι από
«τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» που «μας τα είπε με το πρώτο του το γάλα».
Γιατί από ότι φαίνεται και με το δεύτερο το γάλα του δεν φαίνεται να αλλάζει τίποτα. Πάλι μεγάλα και ψεύτικα είναι τα λόγια του. Καμία έκπληξη δεν μου κάνει.
Ο τίτλος του τραγουδιού είναι «Μάνα μου Ελλάς». Μάλλον σύμπτωση θα είναι.
*Κώστας Αγγελάκης