Αμετακίνητη στάση κράτησε η κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής, η οποία, κατά τη διάρκεια κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίασης, εισηγήθηκε να μην αρθεί η βουλευτική ασυλία των Λευτέρη Αυγενάκη και Μακάριου Λαζαρίδη. Η Νέα Δημοκρατία καταψήφισε τα αιτήματα άρσης για τους δύο βουλευτές της, ενώ η αντιπολίτευση συντάχθηκε υπέρ της διαλεύκανσης των υποθέσεων, ζητώντας την παράδοση των φακέλων στη Δικαιοσύνη.
Η υπόθεση Λευτέρη Αυγενάκη και η «πόρτα» από Κασσελάκη
Ο Λευτέρης Αυγενάκης βρέθηκε στο επίκεντρο εισαγγελικού αιτήματος, το οποίο σχηματίστηκε έπειτα από αναφορά του Στέφανου Κασσελάκη σχετικά με ζητήματα ανακριβούς δήλωσης περιουσιακής κατάστασης (Πόθεν Έσχες). Με γραπτό υπόμνημά του προς τα μέλη της Επιτροπής, ο κ. Αυγενάκης χαρακτήρισε τη μη άρση της ασυλίας του «δίκαιη», κάνοντας λόγο για κατηγορίες εντελώς αβάσιμες. Υποστήριξε ότι οι καταγγελίες «έχουν υπαγορευτεί από πολιτική σκοπιμότητα» και βασίζονται σε «εσφαλμένη και αποσπασματική αξιολόγηση» των περιουσιακών του στοιχείων.
Η υπόθεση Μακάριου Λαζαρίδη και η… σκιά του Σώρρα
Στο «μικροσκόπιο» της Επιτροπής βρέθηκε παράλληλα και η μήνυση που κατέθεσε δικηγόρος εναντίον του Μακάριου Λαζαρίδη, με αφορμή την πολύκροτη υπόθεση γύρω από το πτυχίο του. Ο μηνυτής του καταλογίζει απάτη σε βάρος νομικού προσώπου του ελληνικού δημοσίου, με την προκληθείσα ζημία να υπολογίζεται ότι υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ.
Ο κ. Λαζαρίδης υπερασπίστηκε ο ίδιος τη θέση του ενώπιον της Επιτροπής, ζητώντας να παραμείνει θωρακισμένος πίσω από την ασυλία του. Χαρακτήρισε τη νομική κίνηση εναντίον του «καθαρά πολιτική δίωξη», αποδίδοντας μάλιστα στον μηνυτή του την ιδιότητα του πρώην πολιτευτή του Αρτέμη Σώρρα.
Οι πολιτικές προεκτάσεις
Η απόφαση αυτή της Επιτροπής Δεοντολογίας αναμένεται να μεταφερθεί στην Ολομέλεια της Βουλής για την τυπική επικύρωση. Η στάση της κυβερνητικής πλειοψηφίας επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από τα όρια της βουλευτικής ασυλίας, με την αντιπολίτευση να καταγγέλλει προσπάθεια συγκάλυψης και τη ΝΔ να προτάσσει την ανάγκη προστασίας των βουλευτών από «κακόβουλες ή πολιτικά υποκινούμενες διώξεις».