Στην πολιτική, όπως και στα κυκλαδίτικα πανηγύρια, τίποτε δεν χάνεται. Απλώς αλλάζει πιάτο.
Η ιστορία συνέβη πριν από χρόνια, σε πανηγύρι νησιού των Κυκλάδων. Από εκείνα τα αυθεντικά: πλατεία γεμάτη, τραπέζια κολλημένα το ένα δίπλα στο άλλο, τοπικοί παράγοντες, βουλευτές, υποψήφιοι βουλευτές, πολιτευτές, δήμαρχοι και άνθρωποι που δεν ήξερες ακριβώς τι ιδιότητα είχαν, αλλά χαιρετούσαν τους πάντες.
Η ορχήστρα έπαιζε σε sotto voce, οι συζητήσεις είχαν ανάψει και το φαγητό είχε ήδη σερβιριστεί.
Κυρίως πιάτο: μπιφτέκι.
Και κάπου εκεί ξεκινά το πολιτικό θρίλερ.
Σύζυγος βουλευτή στρέφεται κάποια στιγμή προς το πιάτο της και παγώνει.
Το μπιφτέκι είχε εξαφανιστεί!
Όχι μισό. Όχι μια μπουκιά.
Ολόκληρο.
Ακολούθησε η πρώτη άτυπη εξεταστική επιτροπή στην ιστορία των Κυκλάδων.
«Ποιος μου πήρε το μπιφτέκι;»
Σιωπή.
Κανείς δεν είχε δει. Κανείς δεν είχε ακούσει. Κανείς δεν γνώριζε τίποτε.
Η γνωστή ελληνική αρχή της πολιτικής ευθύνης είχε ήδη εφαρμοστεί και στο τραπέζι.
Η κυρία άρχισε να εξετάζει έναν έναν τους συνδαιτυμόνες. Ώσπου το βλέμμα της σταμάτησε σε έναν βουλευτή, ο οποίος σήμερα είναι υπουργός και ο οποίος —πώς να το πούμε κομψά— διέθετε και διαθέτει μια εξόχως πληθωρική σωματική παρουσία.
Τον κοίταξε πονηρά.
Εκείνος κατάλαβε αμέσως την κατηγορία.
«Μη με ενοχοποιείς!» της είπε. «Είμαι αρκετά μακριά για να φτάσω μέχρι το πιάτο σου και να σου πάρω το μπιφτέκι. Κοίτα καλύτερα κοντά σου!»
Η έρευνα πήρε νέα τροπή.
Η κυρία κοίταξε απέναντι.
Και απέναντί της καθόταν ο τοπικός βουλευτής.
Ο οποίος, κατά μια εξαιρετική σύμπτωση της πολιτικής Ιστορίας, είναι και αυτός σήμερα υπουργός.
Δεν γνωρίζουμε εάν βρέθηκαν ποτέ αδιάσειστα στοιχεία. Δεν υπήρξαν κάμερες, δακτυλικά αποτυπώματα, πραγματογνωμοσύνη στο πιάτο ή άρση του απορρήτου των μαχαιροπίρουνων.
Το βέβαιο είναι ένα:
Η κυρία θεωρεί ότι βρήκε τον δράστη.
Και, όπως λένε άνθρωποι που γνωρίζουν καλά την ιστορία, του το κρατάει ακόμη και σήμερα.
Διότι στην Ελλάδα μπορεί να ξεχαστούν πολιτικές διαφωνίες, κομματικές μεταγραφές, παλιές δηλώσεις, ακόμη και προεκλογικές υποσχέσεις.
Ένα πράγμα όμως δύσκολα συγχωρείται:
Να απλώσεις χέρι στο μπιφτέκι του άλλου.
Και το εντυπωσιακότερο;
Χρόνια αργότερα, δύο από τους βασικούς πρωταγωνιστές εκείνης της βραδιάς βρίσκονται στο Υπουργικό Συμβούλιο.
Το μπιφτέκι, δυστυχώς, δεν έζησε για να δει την πολιτική τους δικαίωση.