Ο κ. Φαραντούρης και η επιστροφή των Μαρμάρων!

Είδα ένα βίντεο του κ. Νικόλα Φαραντούρη και ομολογώ ότι στην αρχή νόμιζα πως επρόκειτο για κάποιο χιουμοριστικό στιγμιότυπο. Από αυτά που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και προσπαθούν να μας φτιάξουν τη διάθεση.

Ο ευρωβουλευτής, που εξελέγη με τον ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα βρίσκεται πολιτικά στο ΠΑΣΟΚ, διαφήμιζε με ιδιαίτερη υπερηφάνεια μια συνάντησή του με στέλεχος του Βρετανικού Μουσείου.

Μέχρι εδώ, όλα καλά. Οι συναντήσεις είναι χρήσιμες. Ιδίως όταν γίνονται σε ωραία γραφεία, με ευγενικούς συνομιλητές και καταλήγουν σε φωτογραφίες για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Μόνο που ο κ. Φαραντούρης δεν περιορίστηκε στην ενημέρωση για τη συνάντηση.

Μας έδωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, την εντύπωση ότι τα Γλυπτά του Παρθενώνα, τα οποία οι Βρετανοί κρατούν επί δύο αιώνες στο Λονδίνο, βρίσκονται πλέον στον δρόμο της επιστροφής. Και μάλιστα με έναν τρόπο που άφηνε να εννοηθεί ότι η προσωπική του παρέμβαση είχε παίξει καθοριστικό ρόλο.

Εδώ άρχισα να υποψιάζομαι ότι κάτι μου διαφεύγει.

Βρετανία: Νέο «όχι» σε αλλαγή του νόμου για επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδαnewpost.gr

Διότι, αν κατάλαβα καλά, ένα ζήτημα που απασχολεί την ελληνική διπλωματία, κυβερνήσεις, πρωθυπουργούς, υπουργούς Πολιτισμού και διεθνείς οργανισμούς επί δεκαετίες, φαίνεται πως βρήκε επιτέλους τον άνθρωπό του.

Τον κ. Φαραντούρη!

Και να σκεφτεί κανείς ότι τόσα χρόνια αναζητούσαμε σύνθετες διπλωματικές λύσεις, νομικά επιχειρήματα και διεθνείς συμμαχίες. Ενώ, όπως φαίνεται, αρκούσε μια επίσκεψη στο Βρετανικό Μουσείο και ένα βίντεο.

Προφανώς αστειεύομαι.

Αλλά το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Φαραντούρης, απ’ ό,τι κατάλαβα, δεν αστειευόταν καθόλου.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.

Κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα ενός ευρωβουλευτή να ασχολείται με την επιστροφή των Γλυπτών. Αντιθέτως, μακάρι να ασχολούνται όλοι. Ούτε είναι κακό να πραγματοποιεί συναντήσεις με στελέχη του Βρετανικού Μουσείου.

Άλλο όμως η συμβολή σε μια εθνική προσπάθεια και άλλο η δημιουργία της εντύπωσης ότι η εθνική προσπάθεια περιμένει τον προσωπικό της σωτήρα.

Διότι τα Γλυπτά του Παρθενώνα δεν είναι προεκλογικά φυλλάδια. Ούτε η επιστροφή τους αποτελεί υπόθεση προσωπικής προβολής.

Είναι μια σοβαρή εθνική διεκδίκηση που απαιτεί επιμονή, διαπραγματεύσεις και, κυρίως, αποτελέσματα.

Και επειδή ο κ. Φαραντούρης έχει ήδη διανύσει μια αξιοσημείωτη πολιτική απόσταση από τον ΣΥΡΙΖΑ προς το ΠΑΣΟΚ, θα του αναγνωρίσω ότι διαθέτει εμπειρία στις μετακινήσεις.

Η περίπτωση Φαραντούρη: Μπερδευτήκατε, κύριε ευρωβουλευτά!newpost.gr

Αλλά άλλο να μετακινείται ένας πολιτικός από κόμμα σε κόμμα και άλλο να μετακινούνται τα Γλυπτά από το Λονδίνο στην Αθήνα.

Το δεύτερο είναι κάπως δυσκολότερο.

Πάντως, αν τελικώς τα Γλυπτά επιστρέψουν χάρη στις ενέργειές του, θα είμαι ο πρώτος που θα τον συγχαρεί.

Μέχρι τότε, ας κρατήσουμε μια μικρή επιφύλαξη.

Γιατί στην πολιτική υπάρχει μια παλιά και δοκιμασμένη συνήθεια: πρώτα ανακοινώνουμε τον θρίαμβο και μετά αναζητούμε το αποτέλεσμα.

Και φοβάμαι ότι, αν συνεχίσουμε έτσι, τα Γλυπτά μπορεί να παραμείνουν στο Λονδίνο, αλλά οι πανηγυρισμοί για την επιστροφή τους θα έχουν ήδη φτάσει στην Ακρόπολη!