
Η πολιτική συγχωρεί πολλά. Το διαδίκτυο όμως όχι πάντα. Και στην περίπτωση του Νίκου Νυφούδη, του νέου αναπληρωτή εκπροσώπου της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, τα παλιά posts επιστρέφουν με ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον.
Ο πρώην βουλευτής του Ποταμιού και στέλεχος που πλέον βρίσκεται στον στενό επικοινωνιακό κύκλο του Αλέξη Τσίπρα, δεν υπήρξε απλώς επικριτής του πρώην πρωθυπουργού. Υπήρξε δημόσια και ιδιαίτερα σκληρός απέναντί του, με χαρακτηρισμούς που σήμερα δημιουργούν αμηχανία και τροφοδοτούν την πολιτική συζήτηση.

Η πιο βαριά ίσως δημόσια αναφορά του ήταν εκείνη όπου χαρακτήριζε τον Αλέξη Τσίπρα «τον πιο ανεπανάληπτο ψεύτη πολιτικό σε ολόκληρη την Ελληνική Ιστορία», συνοδεύοντας μάλιστα την ανάρτηση με βίντεο της «Ομάδας Αλήθειας».
Και δεν ήταν η μόνη.
Το 2016, σε ανάρτηση με αφορμή επεισόδιο στα θεωρεία της Βουλής, ο Νυφούδης εξαπέλυε επίθεση κατά της τότε κυβέρνησης και προσωπικά κατά του Αλέξη Τσίπρα, γράφοντας:
«Αυτό το τέρας που δημιουργήσατε… θα αναφέρεστε ως μαύρη σελίδα στην Ιστορία. Όχι παρένθεση. Μαύρη σελίδα. Είστε η ντροπή του Κοινοβουλίου από τη μεταπολίτευση και εντεύθεν».

Το 2017 η γλώσσα γινόταν ακόμη πιο σκληρή. Αναδημοσιεύοντας δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα από την Κρήτη, ο σημερινός εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ σχολίαζε:
«Καραγκιόζηδες έχω δει πολλούς, αλλά σαν τους δικούς μας, πουθενά. Όλα κι όλα!».

Έναν χρόνο αργότερα, το 2018, συνέχιζε στο ίδιο μοτίβο, χαρακτηρίζοντας «αποκορύφωση της κατάντιας» το γεγονός ότι ο τότε πρωθυπουργός «τολμά ακόμα να μιλά».
«Ο “δεν πληρώνω” τολμά ακόμα να μιλά», έγραφε χαρακτηριστικά.
Και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την εξουσία το 2023, ο Νυφούδης πανηγύριζε διαδικτυακά γράφοντας: «Το τέλος της τοξικότητας».
Το πολιτικό παράδοξο είναι ότι ο ίδιος άνθρωπος σήμερα εμφανίζεται ως ένας από τους δημόσιους υπερασπιστές και εκπροσώπους του νέου εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα, μιλώντας πλέον για «ηγέτη που έρχεται να ενώσει τον αριστερό χώρο» και για πολιτική ωρίμανση του πρώην πρωθυπουργού.
Οι υποστηρικτές του μιλούν για πολιτική εξέλιξη και αλλαγή οπτικής. Οι επικριτές του, όμως, βλέπουν μια θεαματική πολιτική μεταστροφή που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Γιατί στην πολιτική μπορεί να αλλάζουν οι συμμαχίες, αλλά τα screenshots σπάνια αλλάζουν στρατόπεδο.

