
Στα ύψη ανέβηκε η πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, μετά τις αναφορές του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη για ακίνητο ιδιοκτησίας της οικογένειας του Νίκου Ανδρουλάκη, το οποίο είχε ενοικιαστεί στο Κτηματολόγιο λίγο πριν από την ένταξη της χώρας στο πρώτο μνημόνιο. Η υπόθεση προκάλεσε σφοδρή σύγκρουση με αιχμές περί «ηθικής τάξης», ενώ η Χαριλάου Τρικούπη απαντά ότι πρόκειται για στοχευμένη πολιτική επίθεση και προαναγγέλλει δικαστικές κινήσεις.
Πώς ξεκίνησε η πολιτική κόντρα για το ακίνητο του Νίκου Ανδρουλάκη
Η αφορμή δόθηκε από δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο το 2009, ύστερα από διαγωνιστική διαδικασία, αποφασίστηκε η μίσθωση ακινήτου στο Ηράκλειο Κρήτης για τη στέγαση υπηρεσιών του Κτηματολογίου.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, το ακίνητο ανήκε αρχικά στον πατέρα του Νίκου Ανδρουλάκη και στη συνέχεια πέρασε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ μέσω γονικής παροχής το 2011. Η σύμβαση φέρεται να υπεγράφη στις 20 Απριλίου 2010, ενώ το συμφωνηθέν μηνιαίο μίσθωμα ανερχόταν στις 10.000 ευρώ.
Το θέμα πήρε αμέσως πολιτικές διαστάσεις, καθώς κυβερνητικά στελέχη έθεσαν ζήτημα πολιτικής και ηθικής τάξης, συνδέοντας τα ποσά που καταβλήθηκαν από το Δημόσιο με τη σημερινή πολιτική παρουσία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Τι είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο ΕΡΤnews, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του Νίκου Ανδρουλάκη, δηλώνοντας πως «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό», ενώ έθεσε το ερώτημα: «Είσαι αρχηγός κόμματος και έχεις εισπράξει από το ελληνικό δημόσιο 1,5 εκατομμύριο ευρώ;».
Η αντιπαράθεση συνεχίστηκε και μέσα στη Βουλή, όπου ο υπουργός Υγείας ανέβασε ακόμη περισσότερο τους τόνους. Από το βήμα της Ολομέλειας υποστήριξε ότι «όταν οι Έλληνες μπαίναν σε κατάσταση πόνου, ένας άνθρωπος στην Ελλάδα πέρασε καλά. Ο κ. Ανδρουλάκης».
Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, το οποίο κατηγόρησε την κυβέρνηση για οργανωμένη προσπάθεια πολιτικής σπίλωσης.
Πώς απαντά το ΠΑΣΟΚ
Το Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ έκανε λόγο για «λασπολογία» και ανακοίνωσε ότι η υπόθεση θα πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης.
Σύμφωνα με την απάντηση της Χαριλάου Τρικούπη, το ακίνητο είχε μισθωθεί ήδη από το 2004 στην Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου, έπειτα από διαγωνισμό στον οποίο συμμετείχαν δέκα προσφορές, ενώ στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από την Αστυνομία.
Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ακόμη ότι το 2010 το ίδιο ακίνητο μισθώθηκε ξανά στο Κτηματολόγιο μέσω νέας διαγωνιστικής διαδικασίας με οκτώ προσφορές, επισημαίνοντας παράλληλα ότι «ουδέποτε πήρε ο κ. Ανδρουλάκης ένα ευρώ από το Δημόσιο για ανακαίνιση».
Σε δεύτερη ανακοίνωσή του, το κόμμα απάντησε στις κυβερνητικές αιχμές περί «ανηθικότητας», σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «αφού πήγαν κουβά η λάσπη και η συκοφαντία περί παρανομιών, τώρα ανακαλύπτουν δήθεν ηθικό ζήτημα».
Γιατί παρενέβη ο Παύλος Μαρινάκης
Στην υπόθεση παρενέβη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος υποστήριξε ότι προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα στο ηθικό σκέλος της υπόθεσης.
Όπως ανέφερε, «γεννώνται ερωτήματα στο ηθικό σκέλος… πώς είναι δυνατόν ο κύριος Ανδρουλάκης να εισπράττει αυτά τα ποσά από το Δημόσιο, πάνω από 1,2 εκατομμύρια ευρώ, και να είναι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να επιθυμεί να γίνει πρωθυπουργός της χώρας».
Η δήλωση Μαρινάκη έδειξε ότι η κυβέρνηση επιλέγει να διατηρήσει ψηλά το θέμα στην πολιτική ατζέντα, μετατρέποντάς το σε βασικό πεδίο αντιπαράθεσης με το ΠΑΣΟΚ.
Τι λένε ΣΥΡΙΖΑ και Ελληνική Λύση
Η υπόθεση προκάλεσε αντιδράσεις και από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Κώστας Μπάρκας δήλωσε στον ΣΚΑΪ ότι «όταν ασχολείσαι με την πολιτική, καλό θα είναι ό,τι έχεις ανοιχτό να το έχεις μαζεμένο για να μη μπαίνεις σε διαδικασία να απαντάς».
Από την πλευρά της Ελληνικής Λύσης, ο Κυριάκος Βελόπουλος άφησε αιχμές για τον χειρισμό της υπόθεσης, σημειώνοντας πως «αυτός που δεν μπορεί να διαλέξει σοβαρό λογιστή, θα διαλέξει σοβαρούς υπουργούς;».
Η νέα αυτή πολιτική σύγκρουση αναμένεται να συνεχιστεί με υψηλούς τόνους τις επόμενες ημέρες, καθώς κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση μεταφέρουν πλέον τη μάχη τόσο στη Βουλή όσο και στο πεδίο της δημόσιας εικόνας και της πολιτικής αξιοπιστίας.

