Η νέα πανελλαδική δημοσκόπηση της Metron Analysis που παρουσίασε ο Στράτος Φαναράς το βράδυ της Πέμπτης στο κεντρικό δελτίο του MEGA συνθέτει, σε σύγκριση με τη μέτρηση του Ιουνίου, την πιο ευνοϊκή εικόνα για το Μέγαρο Μαξίμου από την αρχή της χρονιάς. Η Νέα Δημοκρατία επιστρέφει πάνω από το ψυχολογικό όριο του 30% στην εκτίμηση ψήφου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται ξανά μετά από δύο χρόνια στην κορυφή της δημοτικότητας των πολιτικών αρχηγών και το γενικότερο κλίμα δείχνει μια μικρή αλλά μετρήσιμη αποφόρτιση.
Την ίδια στιγμή η μέτρηση επιβεβαιώνει ότι το πολιτικό σκηνικό αποκρυσταλλώνεται σε ένα νέο δίπολο, καθώς η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα τρέχει με τον ίδιο ακριβώς ρυθμό ανόδου με την Πειραιώς, ενώ η μεγάλη χαμένη του μήνα είναι αναμφισβήτητα η Μαρία Καρυστιανού, της οποίας τόσο το κόμμα όσο και η προσωπική εικόνα καταγράφουν τη δεύτερη συνεχόμενη και πλέον απότομη κάμψη.
Εκτίμηση ψήφου: ΝΔ και ΕΛ.Α.Σ. ανεβαίνουν μαζί – Η Καρυστιανού χάνει έδαφος
Στην εκτίμηση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία ανεβαίνει στο 30,4% από το 28,5% του Ιουνίου, με κέρδος 1,9 μονάδων. Η ΕΛ.Α.Σ. ενισχύεται με το ίδιο ακριβώς ποσοστό, ανεβαίνοντας στο 17,1% από 15,2%, με αποτέλεσμα το προβάδισμα της ΝΔ να μένει κλειδωμένο στις 13,3 μονάδες για δεύτερο συνεχόμενο μήνα.
Το εύρημα αυτό έχει διπλή ανάγνωση. Το κόμμα του Τσίπρα σπάει για πρώτη φορά το φράγμα του 17% σε μέτρηση της Metron και εδραιώνεται ως αδιαμφισβήτητο δεύτερο κόμμα, όμως ταυτόχρονα αποδεικνύεται ότι η άνοδός του δεν γίνεται εις βάρος της ΝΔ αλλά τροφοδοτείται από τη συρρίκνωση των ενδιάμεσων σχηματισμών.
Το ΠΑΣΟΚ, που τον Ιούνιο είχε μετρήσει τη βαριά απώλεια 3,8 μονάδων, τον Ιούλιο σταθεροποιείται οριακά στο 11,4% από 11,2%, ωστόσο βλέπει την ΕΛ.Α.Σ. να ξεμακραίνει στις 5,7 μονάδες από 4 και τη μάχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης να απομακρύνεται.
Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία καταγράφει τη μεγαλύτερη μεταβολή του πίνακα, με απώλειες 2,9 μονάδων και πτώση στο 7,5% από το 10,4% του Ιουνίου. Τον περασμένο μήνα το κόμμα της Καρυστιανού απειλούσε το ΠΑΣΟΚ σε απόσταση μόλις 0,8 μονάδων, ενώ τώρα η διαφορά από την τρίτη θέση ανοίγει στις 3,9 μονάδες.
Στα μικρότερα κόμματα, το ΚΚΕ ανεβαίνει στο 6,2% από 5,8% και περνά για πρώτη φορά στη σειρά μπροστά από την Ελληνική Λύση, που υποχωρεί οριακά στο 5,7% από 6%, και από την Πλεύση Ελευθερίας, που χάνει 1,2 μονάδες και προσγειώνεται περίπου στο 5,6% από 6,8%. Η Φωνή Λογικής ενισχύεται στο 3,8% από 3,3%, το ΜέΡΑ25 μένει καθηλωμένο στο 3,1% ακριβώς στο όριο εισόδου, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ βυθίζεται περαιτέρω στο 1,4% από 2,3%, με τη Νίκη στο 1,2% και το κόμμα Κασσελάκη στο 1%.
Η Βουλή παραμένει και στις δύο μετρήσεις εννεακομματική, με τον ΣΥΡΙΖΑ σταθερά εκτός και το ΜέΡΑ25 πλέον σε τροχιά οριακής εισόδου.
Πρόθεση ψήφου: Διευρύνεται η κυριαρχία των δύο πόλων
Η ίδια ακριβώς δυναμική αποτυπώνεται και στην πρόθεση ψήφου. Η ΝΔ σημειώνει το μεγαλύτερο κέρδος του πίνακα, ανεβαίνοντας στο 25% από το 22,7% του Ιουνίου, δηλαδή 2,3 μονάδες, με την ΕΛ.Α.Σ. να ακολουθεί βήμα προς βήμα στο 14,1% από 12,1% και τη μεταξύ τους διαφορά να ανεβαίνει στις 10,9 μονάδες από τις 10,6.
Το ΠΑΣΟΚ ανακάμπτει οριακά στο 9,4% από 9%, παραμένοντας όμως σε μονοψήφια ποσοστά, ενώ η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού χάνει και εδώ 2,1 μονάδες, υποχωρώντας στο 6,2% από 8,3%, μεταβολή απολύτως συμβατή με την εικόνα της εκτίμησης.
Το ΚΚΕ ενισχύεται στο 5,1% από 4,7%, η Ελληνική Λύση μένει στάσιμη στο 4,7% από 4,8% και η Πλεύση Ελευθερίας υποχωρεί στο 4,7% από 5,4%, χάνοντας την πρωτοκαθεδρία του μικρομεσαίου χώρου που κατείχε τον Ιούνιο.
Η Φωνή Λογικής ανεβαίνει στο 3,1% από 2,6%, το ΜέΡΑ25 μετακινείται οριακά στο 2,6% από 2,5% και ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει στο 1,2% από 1,8%, με τη Νίκη σταθερή στο 1%.
Λιγότεροι αναποφάσιστοι, μεγαλύτερη συσπείρωση
Ιδιαίτερη σημασία έχει η αποκλιμάκωση της αδιευκρίνιστης ψήφου στο 12,3% από 13,1%, με τους αναποφάσιστους να περιορίζονται στο 9,3% από 10,3% και όσους δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν να πέφτουν στο 2,8% από 4,7%.
Το εκλογικό σώμα δείχνει δηλαδή να αρχίζει να αποκρυσταλλώνει επιλογές και οι βασικοί αποδέκτες αυτής της αποκρυστάλλωσης είναι τα δύο κόμματα του νέου δίπολου.
Σύμφωνα με την ακτινογραφία της Metron, από τους εναπομείναντες αναποφάσιστους το 18% είχε ψηφίσει ΝΔ το 2023, το 8% ΣΥΡΙΖΑ και το 4% ΚΚΕ, ενώ η πλειονότητα, το 58%, προέρχεται από την αποχή και το άκυρο ή λευκό. Για την Πειραιώς αυτό σημαίνει ότι εξακολουθεί να υπάρχει γαλάζια δεξαμενή προς επαναπατρισμό, στοιχείο που εξηγεί και τη στρατηγική επιμονή του Μαξίμου στο αφήγημα της σταθερότητας.
Οι πολιτικοί αρχηγοί: Επιστροφή Μητσοτάκη στην κορυφή
Στο πεδίο των προσώπων, η ανατροπή είναι θεαματική. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναδεικνύεται για πρώτη φορά στη σειρά μετρήσεων ο δημοφιλέστερος πολιτικός αρχηγός με 36%, έχοντας κερδίσει 6 μονάδες από τον Φεβρουάριο και 4 σε σχέση με τον Ιούνιο, όταν ισοβαθμούσε με τον Δημήτρη Κουτσούμπα στο 32% πίσω από Καρυστιανού και Κωνσταντοπούλου.
Η Μαρία Καρυστιανού, που τον Ιανουάριο άγγιζε το 50% και τον Ιούνιο είχε ήδη υποχωρήσει στο 39%, χάνει άλλες 5 μονάδες μέσα σε έναν μήνα και πέφτει στη δεύτερη θέση, περίπου στο 34% με βάση την αναφερόμενη μεταβολή.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με σωρευτικές απώλειες 9 μονάδων από τον Φεβρουάριο, συνεχίζει την καθοδική της πορεία και μοιράζεται την τρίτη θέση με τον Κουτσούμπα, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας βελτιώνεται στο 31% από 29%.
Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, ο Μητσοτάκης διευρύνει οριακά το προβάδισμά του στο 29% από 28%, με τον Τσίπρα στάσιμο στο 14% και τον Νίκο Ανδρουλάκη να υποχωρεί στο 5% από 6%, εκεί όπου τον Ιούνιο ισοβαθμούσε με την Καρυστιανού.
Η ψαλίδα των 14 και πλέον μονάδων μεταξύ Μητσοτάκη και Τσίπρα παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητη, εύρημα με σαφή πολιτική σημασία, καθώς δείχνει ότι η εκλογική άνοδος της ΕΛ.Α.Σ. δεν μεταφράζεται ακόμη σε πρωθυπουργική αξιοπιστία για τον πρώην πρωθυπουργό.
Κυβέρνηση, κοινωνικό κλίμα και ακρίβεια
Βελτιωμένη είναι και η συνολική εικόνα της κυβέρνησης, με τις θετικές γνώμες να ανεβαίνουν στο 28% από 25% και την προσωπική αξιολόγηση Μητσοτάκη στο 31% από 30%, δεύτερη συνεχόμενη μηνιαία άνοδος.
Στον αντίποδα, το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρουλάκης χάνουν από μία μονάδα ο καθένας και συγκεντρώνουν αρνητικές γνώμες που ξεπερνούν το 80%, επιδεινώνοντας οριακά την ήδη βαριά εικόνα του Ιουνίου, όταν οι αρνητικές κρίσεις για το κόμμα έφταναν το 80% έναντι μόλις 12% θετικών.
Το γενικότερο κλίμα καταγράφει μικρή αλλά υπαρκτή αποφόρτιση. Στον κλασικό δείκτη για την πορεία της χώρας, το 67% εκτιμά ότι η Ελλάδα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση και το 30% προς τη σωστή, έναντι 69% και 26% αντίστοιχα τον Ιούνιο.
Η σωστή κατεύθυνση επιστρέφει μάλιστα στο υψηλότερο σημείο του 2026, ξεπερνώντας και το 31% του Μαρτίου, αν και το διαχρονικό της Metron δείχνει ότι ο δείκτης κινείται όλη τη χρονιά σε στενό εύρος, από 64 έως 69 μονάδες αρνητικών εκτιμήσεων, οπότε μιλάμε για διόρθωση εντός ενός σταθερά βαρύ πλαισίου και όχι για αναστροφή κλίματος.
Στην ατζέντα των προβλημάτων, η ακρίβεια όχι μόνο παραμένει μακράν πρώτη αλλά ενισχύεται κιόλας, στο 50% των αυθόρμητων αναφορών από 47% τον Ιούνιο, την ώρα που η οικονομία υποχωρεί στο 31% από 33% και η κρίση θεσμών αποκλιμακώνεται στο 21% από 23%. Η διαφθορά μένει σταθερή στο 14% και η εξωτερική πολιτική με τους πολέμους υποχωρεί στο 10% από 12%.
Η ανάγνωση εδώ έχει διπλή αιχμή για το Μαξίμου. Η υποχώρηση της κρίσης θεσμών δείχνει ότι η φθορά από τα σκάνδαλα του πρώτου εξαμήνου χάνει κάτι από την οξύτητά της, όμως η άνοδος της ακρίβειας στο 50% υπενθυμίζει ότι το πραγματικό μέτωπο της κυβέρνησης παραμένει το ράφι του σούπερ μάρκετ και όχι οι θεσμικές αντιπαραθέσεις.
Οι δεξαμενές της ΕΛ.Α.Σ. και της Ελπίδας για τη Δημοκρατία
Ενδιαφέρουσες μετατοπίσεις καταγράφονται και στη φυσιογνωμία των δύο νέων κομμάτων.
Η ΕΛ.Α.Σ. βαθαίνει τη συριζογενή της ταυτότητα, καθώς το 54% των ψηφοφόρων της προέρχεται πλέον από τον ΣΥΡΙΖΑ, έναντι 50,5% τον Ιούνιο, με 6% από το ΚΚΕ, 6% από το ΠΑΣΟΚ και 5% από τη ΝΔ, ενώ σχεδόν ένας στους τρεις προέρχεται από πολύ μικρά κόμματα ή την αποχή.
Η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού, αντίθετα, εμφανίζει ακόμη πιο έντονο το αντισυστημικό της προφίλ, αφού σχεδόν δύο στους τρεις ψηφοφόρους της προέρχονται από μικρά κόμματα, την αποχή ή το άκυρο και λευκό, με το 21% από τη ΝΔ, 6% από τον ΣΥΡΙΖΑ, 6% από το ΠΑΣΟΚ, 5% από την Ελληνική Λύση και 4% από το ΚΚΕ.
Σε σχέση με τον Ιούνιο, η εισροή από τη ΝΔ μένει πρακτικά σταθερή, όμως το αντισυστημικό κομμάτι της δεξαμενής διογκώνεται την ώρα που το συνολικό ποσοστό συρρικνώνεται, ένδειξη ότι το κόμμα χάνει πρωτίστως τους πιο «πολιτικούς» ψηφοφόρους του και μένει με τον σκληρό πυρήνα της διαμαρτυρίας.
Το νέο στοιχείο: Η δυναμική ενός πιθανού κόμματος Σαμαρά
Νέο στοιχείο της μέτρησης του Ιουλίου είναι το ερώτημα για το ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά, που δεν υπήρχε στη δημοσίευση του Ιουνίου.
Το 5% δηλώνει πολύ πιθανό και το 8% αρκετά πιθανό να το ψηφίσει, με τη δυνητική απήχηση να φτάνει το 24% στους αυτοπροσδιοριζόμενους δεξιούς ψηφοφόρους, το 17% στους κεντροδεξιούς, το 14% στους κεντρώους, το 12% στους κεντροαριστερούς και μόλις το 3% στους αριστερούς.
Το συνολικό δυνητικό 13% δεν είναι αμελητέο μέγεθος και η συγκέντρωσή του στον δεξιό και κεντροδεξιό χώρο δείχνει με σαφήνεια από πού θα έκοβε ένα τέτοιο εγχείρημα, τη στιγμή ακριβώς που η ΝΔ μόλις ανέκτησε το 30% χάρη εν μέρει στην επιστροφή δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της.
Τα τρία πολιτικά συμπεράσματα της μέτρησης
Η συνολική ανάγνωση του διμήνου συμπυκνώνεται σε τρεις τάσεις.
Πρώτον, ΝΔ και ΕΛ.Α.Σ. απορροφούν παράλληλα και με τον ίδιο ρυθμό τη φθορά των ενδιάμεσων σχηματισμών, με τη μεταξύ τους διαφορά κλειδωμένη στις 13,3 μονάδες, στοιχείο που βολεύει προς το παρόν και τους δύο, καθώς ο κ. Τσίπρας παγιώνει τον ρόλο του αντίπαλου δέους και ο κ. Μητσοτάκης βρίσκει τον αντίπαλο που επιθυμεί για το δίλημμα των επόμενων εκλογών.
Δεύτερον, η δυναμική της κ. Καρυστιανού, κομματική και προσωπική, δείχνει για δεύτερο συνεχόμενο μήνα σαφή σημάδια κόπωσης, με τη ΝΔ να αναδεικνύεται ο μεγάλος ωφελημένος της επανασυσπείρωσης και το ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά να καραδοκεί ως ο επόμενος διεκδικητής της ίδιας δεξαμενής.
Και τρίτον, το ΠΑΣΟΚ σταθεροποιείται μεν εκλογικά σε ιστορικά χαμηλή βάση, αλλά με εικόνα κόμματος και αρχηγού σε ελεύθερη πτώση, συνδυασμός που καθιστά το φθινόπωρο κρίσιμο για τη Χαριλάου Τρικούπη.