Στο Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθούν με ψυχραιμία αλλά και με σαφή επίγνωση της δυσκολίας τη ραγδαία αναδιάταξη που συντελείται στο πολιτικό σκηνικό, με την παρουσίαση της «ΕΛ.Α.Σ.» από τον Αλέξη Τσίπρα, την ίδρυση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού «Ελπίδα για Δημοκρατία», αλλά και τις προετοιμασίες του Αντώνη Σαμαρά για τον δικό του κομματικό σχηματισμό. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφασίσει, σύμφωνα με συνεργάτες του, να μην ακολουθήσει την αντιπολίτευση σε αυτό που χαρακτηρίζει «τοξικό λόγο» και να επενδύσει στη γραμμή «το είπαμε, το κάναμε και θα κάνουμε ακόμη περισσότερα», συνεχίζοντας τις περιοδείες του σε όλη τη χώρα και ξεδιπλώνοντας το σχέδιο της κυβέρνησης για την επόμενη μέρα. Άλλωστε, η χθεσινή δημοσκόπηση της Real Polls έδειξε πως όταν η επικαιρότητα δεν κυριαρχείται από σκανδαλολογία και δικαστικές υποθέσεις, η Ν.Δ. επανακτά τις δυνάμεις της. Στη χθεσινή δημοσκόπηση στην πρόθεση ψήφου, από 24,6% που ήταν τον Απρίλιο δύσκολο μήνα για την κυβερνητική παράταξη, λόγω της δικογραφίας του ΟΠΕΚΕΠΕ και της υπόθεσης Λαζαρίδη, το Μάιο η Ν.Δ. στην πρόθεση ψήφου ανέκτησε σχεδόν τρεις μονάδες φτάνοντας στο 27,5%.
Η «ανάγνωση» του Μαξίμου για την Καρυστιανού
Σε αυτό, λοιπόν, το νέο πολιτικό σκηνικό που δημιουργείται και στο οποίο η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να κυριαρχεί, η Πειραιώς διαβάζει διαφορετικά κάθε έναν από τους τρεις νέους πόλους και έχει χαράξει χωριστή στρατηγική αντιμετώπισης. Για το εγχείρημα Καρυστιανού, οι γαλάζιες αναλύσεις δείχνουν ότι η κύρια «δεξαμενή» της εντοπίζεται δεξιότερα της ΝΔ, στους ψηφοφόρους της Ελληνικής Λύσης και της Νίκης, με ερείσματα και σε δυσαρεστημένους της κεντροαριστεράς αλλά και σε εκείνο το τμήμα του εκλογικού σώματος που αναζητεί την αντισυστημική ψήφο. Συνεργάτες του πρωθυπουργού θεωρούν ότι η κ. Καρυστιανού είναι ένα πρόσωπο που αναδείχθηκε συναισθηματικά μέσα από μια εθνική τραγωδία και ότι, εφόσον μπαίνει πλέον στην πολιτική αρένα, θα πρέπει να κριθεί για τις θέσεις της, ιδίως για το πρόγραμμα, τα οικονομικά, τους συνεργάτες της και για τις καταγγελίες που ήδη ακούγονται γύρω από επαφές με τη Μόσχα. Η εκτίμηση είναι ότι ο χρόνος, με ορίζοντα κάλπες το 2027, θα λειτουργήσει ως κριτής.
Η γαλάζια αποτίμηση για την «ΕΛ.Α.Σ.» και τον Τσίπρα
Διαφορετική είναι η ανάγνωση για τον Αλέξη Τσίπρα. Στο Μαξίμου θεωρούν ότι η εμφάνισή του ήταν μια «βουτιά στο παρελθόν» παρά μια συζήτηση για το μέλλον, ένα rebranding που άλλαξε το περιτύλιγμα διατηρώντας την ίδια, ίσως και πιο έντονη τη ρητορική των διχαστικών συνθημάτων του χθες. Ο πρωθυπουργός σχολίασε σκωπτικά το όνομα ΕΛΑΣ λέγοντας ότι «το ΕΑΜ φαντάζομαι το άφησε στον κ. Πολάκη», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι σέβεται όλους τους αντιπάλους του. Στη γαλάζια πλευρά εκτιμούν ότι ο κ. Τσίπρας έχει ήδη κριθεί ως πρωθυπουργός και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης το 2023, και ότι ο «αλληλοσπαραγμός» που προκαλεί στον χώρο της Αριστεράς λειτουργεί ευεργετικά για τη ΝΔ, αφού κατακερματίζει περαιτέρω μια αντιπολίτευση που ήδη ανακυκλώνει τα εσωτερικά της ζητήματα.
Η πίεση προς το ΠΑΣΟΚ και το σενάριο της δεύτερης θέσης
Στη γραμμή της Πειραιώς απέναντι στο ΠΑΣΟΚ ξεχωρίζει η προσπάθεια μιας διπλής ανάγνωσης. Από τη μία αναγνωρίζεται ότι επί Βαγγέλη Βενιζέλου και της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά το ΠΑΣΟΚ στάθηκε «στη σωστή πλευρά της ιστορίας» όταν η χώρα χρειάστηκε σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Από την άλλη, καταλογίζεται στη σημερινή του ηγεσία ότι, ελλείψει προγραμματικού λόγου και κοστολογημένων προτάσεων, υιοθετεί μέρος της ρητορικής περί συγκάλυψης και «ξυλολίων», συνυπογράφει προτάσεις δυσπιστίας μαζί με την Πλεύση Ελευθερίας και αρνείται να ψηφίσει τον Γιάννη Στουρνάρα, τον υπουργό Οικονομικών της περιόδου που η Ελλάδα στάθηκε όρθια. Η εκτίμηση των γαλάζιων είναι ότι, αν ο κ. Ανδρουλάκης χάσει τη δεύτερη θέση από κάποιον εκ των δύο νέων σχηματισμών, το ΠΑΣΟΚ θα εισέλθει σε περιδίνηση με φυγόκεντρες τάσεις, σενάριο που στη λογική κυβερνητικών στελεχών δεν θεωρείται καθόλου απίθανο.
Αυτοδυναμία χωρίς σενάρια συνεργασιών
Πάνω σε αυτόν τον καμβά εδράζεται και η κεντρική στρατηγική επιλογή. Η αυτοδυναμία παραμένει ο μοναδικός στόχος, χωρίς συζήτηση για συνεργασία ούτε φυσικά με τον κ. Τσίπρα ούτε με όσους υιοθέτησαν τη λογική της «πάνω και κάτω πλατείας». Στο Μαξίμου υπενθυμίζουν ότι και το 2023 η απόσταση στις δημοσκοπήσεις ήταν μεγάλη, όμως ο στόχος επιτεύχθηκε. Σε ταραγμένους καιρούς, εκτιμούν, ότι οι πολίτες θα αναζητήσουν δύο πράγματα. Τη σταθερότητα και την προοπτική. Και εκεί ακριβώς θέλει ο πρωθυπουργός να δοθεί η μάχη του 2027 εκτιμώντας ότι έχει πλεονέκτημα και στα δύο αιτήματα ενός σημαντικού μέρους του κοινωνικού σώματος.