Την ανάγκη διατήρησης μιας ισχυρής, ενιαίας και πραγματικά κοινής ΚΑΠ μετά το 2028 ανέδειξε με έμφαση ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς. Κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεών του στο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας και Αλιείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο, ο Έλληνας υπουργός έθεσε τα δομικά ζητήματα που θα καθορίσουν την αγροτική παραγωγή για τις επόμενες δεκαετίες.
Το κρίσιμο διακύβευμα της συνεδρίασης αφορούσε το αν η πολιτική που αποτελεί θεμέλιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης επί 60 έτη θα παραμείνει κοινοτική ή αν θα διασπαστεί σε ένα άθροισμα εθνικών στρατηγικών.
Η ελληνική πλευρά τάχθηκε υπέρ της απλούστευσης και της προσαρμογής στις ιδιαιτερότητες κάθε κράτους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η αυξημένη επικουρικότητα απαιτεί έναν ακλόνητο κεντρικό πυρήνα με ενιαίους κανόνες εφαρμογής.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο κομμάτι των κονδυλίων.
Ο κ. Σχοινάς υπογράμμισε ότι είναι αδύνατον η ΕΕ να απαιτεί υψηλότερη ανθεκτικότητα και αυξημένες περιβαλλοντικές φιλοδοξίες, προσφέροντας ταυτόχρονα λιγότερους πόρους.
Η νέα δομή οφείλει να διασφαλίζει το αγροτικό εισόδημα, να προωθεί τις επενδύσεις και να δίνει κίνητρα για την ανανέωση των γενεών, ώστε να προσελκυστούν νέοι άνθρωποι στην ύπαιθρο.
Η εικόνα της αγοράς και οι πιέσεις στην αλιεία
Αναφερόμενος στην εγχώρια παραγωγή, ο υπουργός παρουσίασε μια μεικτή εικόνα για την ελληνική αγροδιατροφή.
Από τη μία πλευρά, η φέτα, τα εσπεριδοειδή και το ελληνικό κρασί καταγράφουν υψηλές εξαγωγικές επιδόσεις και αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα στις διεθνείς αγορές.
Από την άλλη, τομείς όπως το ρύζι και η κτηνοτροφία δέχονται ισχυρά πλήγματα από το αυξημένο ενεργειακό κόστος, τις τιμές των ζωοτροθών, τις μεταφορές και τις επιζωοτίες.
Στο πλαίσιο αυτό, η Αθήνα χαιρέτισε τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη στήριξη της αγοράς λιπασμάτων.
Στο πεδίο της αλιείας, ο κ. Σχοινάς έδωσε μάχη στο Λουξεμβούργο για τη μικρή παράκτια αλιεία, η οποία έχει στρατηγική σημασία για τη βιωσιμότητα των ελληνικών νησιωτικών κοινοτήτων.
Ζήτησε τη μείωση των διοικητικών βαρών, τονίζοντας ότι η αξιολόγηση της βιωσιμότητας πρέπει να περιλαμβάνει κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια και όχι μόνο βιολογικούς δείκτες.
Κλείνοντας, επανέλαβε τη δέσμευση της χώρας στη Διακήρυξη MedFish4Ever για την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, ζητώντας παράλληλα αυστηρή τήρηση των ίσων όρων ανταγωνισμού.