Στην πολιτική, το μικροκλίμα δεν είναι ποτέ… λεπτομέρεια. Είναι προειδοποίηση. Και στη Νέα Δημοκρατία, η παρατεταμένη «άνοιξη» των προηγούμενων ετών έχει δώσει τη θέση της σε έναν βαρύ, πολιτικό χειμώνα – με παγετό που δεν κρύβεται.
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ λειτούργησε ως καταλύτης. Όχι γιατί ήταν το μοναδικό πρόβλημα, αλλά γιατί ήρθε να ξεκλειδώσει μια σειρά από συσσωρευμένες εντάσεις, παράπονα και καχυποψίες. Η διαχείριση από το Μέγαρο Μαξίμου κρίθηκε από πολλούς στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ως «λάθος από την αρχή μέχρι το τέλος» – μια φράση που ακούγεται όλο και πιο συχνά στους διαδρόμους της Βουλής.
Το δόγμα των «αυτόματων παραιτήσεων» χωρίς διαβάθμιση ευθυνών άφησε πίσω του περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις. Βουλευτές που θεωρούν ότι εμπλέκονται αδίκως βλέπουν το πολιτικό κόστος να επιμερίζεται οριζόντια, χωρίς φίλτρα. Και κάπου εκεί, η συνοχή αρχίζει να δοκιμάζεται. Όχι θεαματικά – ακόμα – αλλά υπόγεια και διαβρωτικά.
Οι διαφοροποιήσεις για τις άρσεις ασυλίας είναι το πρώτο καμπανάκι. Οι δεύτερες σκέψεις, οι αποχές, τα «ναι με αστερίσκους» δείχνουν ότι το άλλοτε «μπετόν αρμέ» έχει αρχίσει να αποκτά… ρωγμές. Και οι ρωγμές, στην πολιτική, δεν θέλουν πολύ για να γίνουν ρήγματα.
Πίσω από τα πολιτικά, υπάρχει και το ανθρώπινο στοιχείο. Η περιπέτεια υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη επιβάρυνε το ήδη φορτισμένο περιβάλλον. Όπως παραδέχονται συνομιλητές του πρωθυπουργού, η πίεση είναι πολυεπίπεδη – πολιτική, θεσμική, αλλά και προσωπική.
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, δεν είναι η κριτική προς τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι η «ψυχική απόσταση» που, όπως περιγράφεται, μεγαλώνει ανάμεσα στους βουλευτές και τον στενό πυρήνα του Μαξίμου. «Δεν τα έχουν μαζί του, αλλά με αυτούς γύρω του», λένε χαρακτηριστικά. Μεταφρασμένο: το πρόβλημα αρχίζει να προσωποποιείται αλλού.
Η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στο τέλος του μήνα θα είναι το πρώτο πραγματικό crash test. Εκεί θα φανεί αν η δυσαρέσκεια θα εκτονωθεί ή αν απλώς θα ειπωθεί πιο καθαρά και πιο δυνατά.
Γιατί στην πολιτική, όπως και στη φύση, το μικροκλίμα δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλά όταν αλλάξει, δύσκολα επιστρέφει εκεί που ήταν.
Ανδρουλάκης σε φάση restart: Βουλή, σκιώδης κυβέρνηση και πίεση σε Μητσοτάκη με φόντο εκλογές
Κάτι αλλάζει – και δεν το λένε μόνο στη Χαριλάου Τρικούπη. Οι δύο τελευταίες εμφανίσεις του Νίκου Ανδρουλάκη στη Βουλή δεν πέρασαν απαρατήρητες ούτε από φίλους ούτε από αντιπάλους. Για πρώτη φορά μετά από καιρό, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται με καθαρό αφήγημα, επεξεργασμένη επιχειρηματολογία και – κυρίως – αυτοπεποίθηση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Στο εσωτερικό του κόμματος, αυτό μεταφράζεται σε κάτι πιο ουσιαστικό: προσδοκία. Όχι απλώς για βελτίωση ποσοστών, αλλά για συγκρότηση εναλλακτικού πόλου εξουσίας. Και αυτό, στην πολιτική, είναι ποιοτικό άλμα.
Το συνέδριο έκλεισε λογαριασμούς. Οι εσωτερικές εκκρεμότητες μπήκαν στο συρτάρι και το αίτημα για εκλογές λειτουργεί – τουλάχιστον προς το παρόν – ως συνεκτική κόλλα. Χωρίς γκρίνιες, χωρίς δημόσιες διαφοροποιήσεις. Σπάνιο φαινόμενο για το ΠΑΣΟΚ των τελευταίων ετών.
Το επόμενο βήμα είναι το πιο κρίσιμο: η ομάδα. Η «σκιώδης κυβέρνηση» δεν είναι πια θεωρία, αλλά υπό διαμόρφωση μηχανισμός πίεσης. Ονόματα υπάρχουν, ρόλοι μοιράζονται, και η λογική είναι ξεκάθαρη: κάθε υπουργός της κυβέρνησης να έχει απέναντί του έναν «καθρέφτη» από την αντιπολίτευση.
Στο παρασκήνιο, συζητείται ήδη ένας εσωτερικός ανασχηματισμός. Όχι εκρηκτικός, αλλά λειτουργικός. Το κενό από τη μετακίνηση Κουκουλόπουλου και οι ανάγκες της κοινοβουλευτικής καθημερινότητας επιταχύνουν τις αποφάσεις. Ο Ανδρουλάκης ξέρει ότι χωρίς «μπροστινή γραμμή» στελεχών, το αφήγημα δεν φτάνει μέχρι τον ψηφοφόρο.
Η στρατηγική είναι διπλή: οργανωτική ταχύτητα και πολιτική επιθετικότητα. Περιοδείες, νομοθετικές πρωτοβουλίες, στοχευμένες παρεμβάσεις. Το μήνυμα που θέλουν να περάσουν είναι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μονοθεματικό και δεν περιμένει απλώς τη φθορά της κυβέρνησης – την επιδιώκει ενεργά.
Ταυτόχρονα, ανεβαίνει και ο τόνος απέναντι στον πρωθυπουργό. Η προσωπική στόχευση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι τυχαία επιλογή, αλλά στρατηγική: αποδόμηση του «μεταρρυθμιστή» και μεταφορά της σύγκρουσης στο επίπεδο αξιοπιστίας και θεσμών.
Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει ανοιχτό: μπορεί αυτό το restart να γίνει ρεύμα; Γιατί στην πολιτική, η καλή εμφάνιση είναι η αρχή. Η διάρκεια είναι το στοίχημα.
Αποστολάκης δείχνει ΠΑΣΟΚ: «Η καλύτερη εμφάνιση Ανδρουλάκη»
Μόνο καλά λόγια είχε να πει για τον Νίκο Ανδρουλάκη και την παρουσία του χθες στη Βουλή ο ανεξάρτητος βουλευτής και πρώην υπουργός ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης. «Ήταν η καλύτερη εμφάνιση του Ανδρουλάκη τα τελευταία δύο χρόνια» είπε συνομιλώντας με άλλους βουλευτές και δημοσιογράφους οι οποίοι τον ρώτησαν αν έχει αποφασίσει με ποιο κόμμα θα κατέβει στις επόμενες εκλογές. «Θέλω να πάω εκεί που θα ξέρω ότι είμαι χρήσιμος» απάντησε εκείνος και προσέθεσε με νόημα «δεν θέλω να ξαναμπλέξω πάλι σε περιπέτειες». Από τους παριστάμενους αυτό ερμηνεύτηκε ως σήμα του κ.Αποστολάκη ότι βρίσκεται πιο κοντά στην ένταξή του στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. καθώς οι προηγούμενες περιπέτειες του αφορούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ και την εμπλοκή του με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Όταν ο κ.Αποστολάκης ρωτήθηκε αν επιθυμεί να κατέβει με σταυρό ή να βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο επικρατείας απάντησε ότι δεν αφορά μόνο εκείνον αυτό το θέμα ωστόσο πρόσθεσε πως αν οι εκλογές γίνουν νωρίτερα από την άνοιξη του 27 θα πρέπει και εκείνος να βιαστεί για το τι θα αποφασίσει καθώς το κυνήγι του σταυρού απαιτεί προετοιμασία και γρήγορα αντανακλαστικά. Με λίγα λόγια ο κ.Αποστολάκης είναι πολύ κοντά πια στο να πάρει τις τελικές του αποφάσεις που όπως όλα δείχνουν θα έχουν πράσινο χρώμα.
Άμφισσα, Παπαλουκάς, αρνάκι και ένας Αμερικανός με φουστανέλα: το παρασκήνιο της επίσκεψης Τασούλα στα Σάλωνα
Θησαυροί κρύβονται στα πιο απίθανα μέρη. Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Άμφισσα, λίγοι γνωρίζουν ότι εκεί φυλάσσονται μοναδικές αγιογραφίες δια χειρός Σπύρου Παπαλουκά ένα καλλιτεχνικό κεφάλαιο της νεότερης Ελλάδας που στέκει σιωπηλό ανάμεσα στα τοπικά μνημεία. Σε αυτή τη μικρή, πυκνή σε ιστορία πόλη βρέθηκε την Κυριακή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κώστας Τασούλας, για την 205η επέτειο της Απελευθέρωσης του Κάστρου των Σαλώνων.
Το πρόγραμμα δεν κρατήθηκε μόνο στα τυπικά της επίσκεψης. Πέρα από την παρέλαση, ο κ. Τασούλας τέλεσε τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Πεσόντων Αεροπόρων Νομού Φωκίδας μαζί με τον Αρχηγό ΓΕΑ, Αντιπτέραρχο Δημοσθένη Γρηγοριάδη, και τον Δήμαρχο Δελφών Παναγιώτη Ταγκαλή. Μια τελετή με βαρύ συμβολισμό για μια περιοχή που έδωσε πολλούς από τους δικούς της στα φτερά της Πολεμικής Αεροπορίας.
Το πολιτικό και επιστημονικό στίγμα της ημέρας δόθηκε στο Πνευματικό Κέντρο, με αφορμή την έκδοση σε βιβλίο των Πρακτικών του συνεδρίου του Ιδρύματος της Βουλής με τίτλο «Η Νομική Διάταξις της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος, 1821». Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν ο Υφυπουργός Δικαιοσύνης Γιάννης Μπούγας, αλλά και ο καθηγητής Ευάνθης Χατζηβασιλείου, Γενικός Γραμματέας του Ιδρύματος της Βουλής και επιστημονικός υπεύθυνος του έργου, συνεργάτης και συνομιλητής του Προέδρου ήδη από το 2019, τότε που ο κ. Τασούλας εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής και θεμελίωσε μια συστηματική σχέση με το Ίδρυμα γύρω από τα κείμενα και τους θεσμούς του ’21.
Το πιο ξεχωριστό στιγμιότυπο της ημέρας, όμως, ήρθε από την παρέλαση. Ο Θεόδωρος Γουόρθ, Αμερικανός που το 1974 επισκέφτηκε την Ιτέα και, σαγηνευμένος, είπε το περίφημο «εδώ θα μείνω», πέρασε μπροστά από τις αρχές ντυμένος με την τοπική παραδοσιακή ενδυμασία. Δεν έμεινε απλώς. Πολιτογραφήθηκε Έλληνας και, σε κάποια φάση, εξελέγη και Πρόεδρος της Ιτέας. Λίγο αργότερα, συνομίλησε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μια υπενθύμιση ότι οι φιλέλληνες «πιο Έλληνες κι από τους Έλληνες» δεν ανήκουν μόνο στη δεκαετία του 1820 περπατούν ανάμεσά μας και στη δεκαετία του 2020.
Η ημέρα έκλεισε στο τραπέζι που παρέθεσε ο Δήμαρχος Δελφών στον Πρόεδρο με ένα θεσπέσιο αρνάκι στο μενού, που συζητήθηκε πολύ. Γιατί στις επετειακές επισκέψεις των Προέδρων στην επαρχία, η πολιτική κουβέντα κυλά συχνά πιο ελεύθερα πάνω από ένα καλό πιάτο παρά από ένα βήμα. Κι αυτό είναι, εν τέλει, μια από τις εμπειρίες που αποκομίζει όποιος παρακολουθεί τέτοιες συγκινητικές επετειακές εκδηλώσεις απελευθέρωσης πόλεων από τον τουρκικό ζυγό. Οτι η Ιστορία δεν κατοικεί μόνο στα μνημεία και στα βιβλία, αλλά και στα πρόσωπα, στα τοπικά έθιμα και, ενίοτε, σε έναν Αμερικανό με φουστανέλα που παρελαύνει στην Άμφισσα.
Κοβέσι στην Αθήνα εν μέσω «πυρών»: Τετ α τετ στο Υπουργείο Δικαιοσύνης με φόντο ΟΠΕΚΕΠΕ και αιχμές κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας
Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία βρίσκεται στο στόχαστρο κυβερνητικών στελεχών – με χαρακτηριστική τη δήλωση περί «μη σοβαρού θεσμού» – η ίδια η επικεφαλής της, Λάουρα Κοβέσι, ετοιμάζεται να περάσει την πόρτα του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Σύμφωνα με πληροφορίες από κύκλους που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στη Δικαιοσύνη, η Κοβέσι θα βρίσκεται στην Αθήνα την Τετάρτη 22 Απριλίου, με αφορμή τη συμμετοχή της στο Φόρουμ των Δελφών. Ωστόσο, πριν από τις δημόσιες εμφανίσεις, έχει ήδη «κλειδώσει» συνάντηση με τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη – μια συνάντηση με σαφές πολιτικό και θεσμικό βάρος.
Στο παρασκήνιο, το ενδιαφέρον εστιάζεται στην ατζέντα: πληροφορίες αναφέρουν ότι θα τεθεί το ζήτημα της ανανέωσης της θητείας των Ελλήνων εντεταλμένων εισαγγελέων στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μεταξύ των οποίων και η Πόπη Παπανδρέου. Παράλληλα, η πλευρά της Κοβέσι φέρεται να επιμένει στην ανάγκη ενίσχυσης του ελληνικού κλιμακίου, καθώς – όπως υποστηρίζεται – ο όγκος των υποθέσεων που αφορούν τη χώρα μας έχει αυξηθεί σημαντικά.
Και κάπου εδώ, το timing αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ να παραμένει ανοιχτή και να παράγει πολιτικούς κραδασμούς, η παρουσία της Κοβέσι στην Αθήνα και το τετ α τετ με τον Φλωρίδη αποκτούν χαρακτήρα πολύ πιο ουσιαστικό από μια τυπική θεσμική συνάντηση.
Το μόνο βέβαιο; Αυτή η επίσκεψη δεν θα περάσει… χαμηλά. Και τα πραγματικά ενδιαφέροντα, πιθανότατα, θα ειπωθούν πίσω από κλειστές πόρτες.
Τσίπρας βάζει δίλημμα: έδρα ή restart – βουλευτές σε αναμονή και ο ΣΥΡΙΖΑ σε νευρική κρίση
Σκηνικό εσωτερικής αβεβαιότητας, με φόντο ένα νέο πολιτικό εγχείρημα, διαμορφώνεται στον χώρο της Κεντροαριστεράς, καθώς το όνομα του Αλέξη Τσίπρα επανέρχεται δυναμικά – αυτή τη φορά όχι ως επιστροφή, αλλά ως επανεκκίνηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν έντονα στα πολιτικά γραφεία, ένα άτυπο αλλά σαφές μήνυμα εκπέμπεται από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού: όποιος θέλει να τον ακολουθήσει, θα πρέπει να το κάνει «καθαρά». Με άλλα λόγια, να παραδώσει την έδρα του και να μην επιχειρήσει διπλό ταμπλό.
Το μήνυμα αυτό έχει ήδη αρχίσει να προκαλεί έντονο προβληματισμό στους βουλευτές που εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το δίλημμα είναι σκληρό και απολύτως πολιτικό: ρίσκο με ένα νέο κόμμα υπό τον Τσίπρα ή παραμονή στον ΣΥΡΙΖΑ με αβέβαιη προοπτική και φθίνουσα δυναμική;
Επισήμως, πάντως, δεν υπάρχει καμία οργανωμένη κινητικότητα. Ο ίδιος ο Τσίπρας, όπως λέγεται, κρατά αποστάσεις και δεν έχει ανοίξει δίαυλο με εν ενεργεία βουλευτές – με εξαίρεση τη σταθερή επικοινωνία με την Όλγα Γεροβασίλη. Ανεπισήμως, όμως, οι διεργασίες τρέχουν.
Το timing παίζει καθοριστικό ρόλο. Αν η χώρα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές, το δίλημμα απλοποιείται: επιλογή στρατοπέδου χωρίς ενδιάμεσες κινήσεις. Αν όχι, τότε το σενάριο των παραιτήσεων αποκτά πραγματική βαρύτητα.
Στην Κουμουνδούρου, ο Σωκράτης Φάμελλος παρακολουθεί τις εξελίξεις με εμφανή προβληματισμό. Η προοπτική ενός νέου κόμματος υπό τον Τσίπρα δημιουργεί συνθήκες πίεσης που δύσκολα μπορούν να απορροφηθούν πολιτικά και οργανωτικά.
Την ίδια ώρα, στο «ραντάρ» του υπό διαμόρφωση εγχειρήματος φαίνεται να μπαίνουν και στελέχη της Νέας Αριστεράς, που βλέπουν τα δημοσκοπικά δεδομένα να μην εξασφαλίζουν κοινοβουλευτική επιβίωση. Η αναζήτηση πολιτικής «στέγης» είναι ήδη σε εξέλιξη.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι το επόμενο διάστημα δεν θα είναι βαρετό. Και όπως σχολιάζει με νόημα έμπειρος συνομιλητής: «στην πολιτική, όταν ανοίγει νέο μαγαζί, όλοι κοιτάνε τη βιτρίνα – αλλά μετράνε και το ταμείο».