Αναλύοντας κάποιος τα ποιοτικά στοιχεία της τελευταίας μέτρηση της Opinion Poll για το Action 24 βλέπει να καταγράφονται τρεις δεξαμενές των υπό ίδρυση νέων κομμάτων που μπορεί να εμφανιστούν στο πολιτικό σκηνικό το επόμενο διάστημα. Στα στοιχεία αυτά αποτυπώνονται τρεις εντελώς διαφορετικές πολιτικές γεωγραφίες και, ταυτόχρονα, μια κρίσιμη μεταβολή στο πεδίο της ηγεσίας. H επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα ως υπαρκτού πόλου στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός. Αυτό είναι και το στοιχείο με το μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον
Η σύγκριση των τριών εν δυνάμει εξωκοινοβουλευτικών σχηματισμών αποκαλύπτει μια αγορά που κινείται, αλλά όχι όπως αρχικά φαινόταν. Ο Αλέξης Τσίπρας ανέκαμψε δυναμικά μέσα σε έναν μήνα, η Μαρία Καρυστιάνου σταθεροποίησε μια μεγάλη αλλά κατακερματισμένη δεξαμενή, και ο Αντώνης Σαμαράς παραμένει εγκλωβισμένος σε μια στενή πτέρυγα.
Η δεξαμενή πιθανής ψήφου σε νέο κόμμα Τσίπρα φτάνει στο 19,1% (πολύ και αρκετά), από 14,8% τον Μάρτιο, ανακάμπτοντας στα επίπεδα Δεκεμβρίου-Ιανουαρίου. Η γεωγραφία της είναι ξεκάθαρα κεντροαριστερή: 60,5% από τον ΣΥΡΙΖΑ, 24,4% από το ΠΑΣΟΚ, 18,5% από την Πλεύση Ελευθερίας, 16,1% από το ΚΚΕ. Η διείσδυση στη ΝΔ μένει μόλις στο 8,0% και στην Ελληνική Λύση στο 5,0%, στοιχείο που δείχνει ότι ο κ.Τσίπρας λειτουργεί ως πόλος ανασυγκρότησης του αριστερού και κεντροαριστερού χώρου παρά ως διεκδικητής της κυβερνητικής βάσης. Ιδεολογικά, η κεντροαριστερά του δίνει 41,8%, η αριστερά 26,9%, το κέντρο 22,2%, η δεξιά μόλις 6,1%. Σημασία έχει ότι το κέντρο εξακολουθεί να τον αντιμετωπίζει με επιφύλαξη. Μόνο ένας στους πέντε κεντρώους θεωρεί πιθανό να τον ψηφίσει.
Η Μαρία Καρυστιάνου καταγράφει 21,1% δεξαμενή, σε σταθεροποίηση μετά την κατακόρυφη πτώση από το 29,3% του Ιανουαρίου. Η σύνθεση όμως αποκαλύπτει σχηματισμό αντισυστημικού χαρακτήρα. Οι ψηφοφόροι που φαίνεται να τη στηρίζουν προέρχονται κατά 50,0% από τη ΝΙΚΗ, 46,2% από την Πλεύση Ελευθερίας, 35,0% από την Ελληνική Λύση, 30,4% από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στη ΝΔ η διείσδυση μένει μόλις στο 12,9%, στο ΠΑΣΟΚ στο 13,7%. Ιδεολογικά, η ισχύς της είναι μοιρασμένη: 25,5% στο κέντρο, 25,4% στην κεντροαριστερά, 17,5% στην κεντροδεξιά, 13,4% στην αριστερά, 13,1% στη δεξιά. Το πιο αποκαλυπτικό εύρημα είναι το 30,2% που παίρνει στη διαπίστωση των ψηφοφόρων που λένε «δεν πιστεύω σε διαχωριστικές γραμμές», που φωτογραφίζει το πραγματικό αποτύπωμα ενός κόμματος «πέρα από το δίπολο». Η κ.Καρυστιάνου δεν πλήττει το Μαξίμου, κανιβαλίζει τους χώρους της Πλεύσης Ελευθερίας και της ΝΙΚΗΣ.
Ο Αντώνης Σαμαράς παραμένει σε μονοψήφια δεξαμενή 9,1%, με ελαφρά πτωτική τροχιά από το 10,5% του Δεκεμβρίου. Η εκλογική του γεωγραφία είναι ξεκάθαρα δεξιά. Λαμβάνει 26,4% από τη ΝΙΚΗ, 14,6% από την Ελληνική Λύση, 11,8% από τη ΝΔ. Ιδεολογικά, η δεξιά δίνει 16,2%, η κεντροδεξιά 12,2%, το κέντρο 10,0%. Πρόκειται για ένα ξεκάθαρο δεξιό υπό-σύνολο που στοχεύει τη συντηρητική ακροδεξιά πτέρυγα της ΝΔ, χωρίς να απειλεί τον σκληρό πυρήνα της κυβέρνησης σε επικίνδυνο βαθμό.
Κερδισμένος αναμφισβήτητα ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι ο μόνος των τριών που εμφανίζει ανοδική τροχιά από 14,8% σε 19,1% σε έναν μήνα, εισέρχεται για πρώτη φορά στην αυθόρμητη ερώτηση του καταλληλότερου πρωθυπουργού με 9,9% και απορροφά μέρος του «κανέναν» που υποχωρεί κατά έξι μονάδες. Διαθέτει σαφή αριστερή και κεντροαριστερή ταυτότητα, που του δίνει στρατηγική κατεύθυνση τη στιγμή που ο Νίκος Ανδρουλάκης αποτυγχάνει να καρπωθεί τη δυσαρέσκεια.
Χαμένος ο Αντώνης Σαμαράς. Η δεξαμενή του υποχωρεί συστηματικά από 10,5% σε 9,1%, η γεωγραφία του είναι περιορισμένη και η εξάρτησή του από ΝΙΚΗ και την Ελληνική Λύση δείχνει ότι λειτουργεί περισσότερο ως διαμαρτυρόμενος συντηρητικός πόλος παρά ως πραγματική απειλή στο Μαξίμου.
Σε ενδιάμεση θέση η Μαρία Καρυστιάνου. Διατηρεί τη μεγαλύτερη δεξαμενή των τριών, αλλά έχει χάσει 8,2 μονάδες από τον Ιανουάριο και η σύνθεσή της δείχνει σχηματισμό που δύσκολα μετατρέπει το διάχυτο κοινό του «πέρα από το δίπολο» σε σταθερό εκλογικό κορμό. Είναι το πιο εν δυνάμει εκλογικό φαινόμενο εκτός Βουλής, αλλά χάνει συνεχώς την αρχική της ορμή.