Η νέα στυγερή δολοφονία μιας μητέρας δύο ανηλίκων παιδιών, η οποία έχασε τη ζωή της από τα χέρια του συζύγου της, προκάλεσε την άμεση και έντονη πολιτική αντίδραση της αντιπολίτευσης. Με αφορμή το τραγικό αυτό συμβάν που συγκλόνισε την Καλαμάτα, η Τομεάρχης Ισότητας και Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και Βουλευτής Επικρατείας, Έλενα Ακρίτα, προχώρησε σε μια γραπτή παρέμβαση-καταπέλτη, θέτοντας στο επίκεντρο τις δομικές αποτυχίες του κρατικού μηχανισμού.
Η βουλευτής υπογράμμισε ότι η βία κατά των γυναικών και των νεαρών κοριτσιών δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά μια σοβαρότατη παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μια διαχρονική, βαθιά ριζωμένη έκφραση έμφυλης ανισότητας. Η κ. Ακρίτα επεσήμανε με ανησυχία ότι η ραγδαία αύξηση των γυναικοκτονιών στη χώρα, σε συνδυασμό με τη συστηματική υποκαταγραφή των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, φέρνει στο φως τις τεράστιες αδυναμίες και τα κενά που παρουσιάζει το υφιστάμενο πλαίσιο νομικής και αστυνομικής προστασίας.
Το νομικό «μπλόκο» του Αστικού Κώδικα στις κακοποιημένες μητέρες
Η Τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εστίασε σε μια πολύ συγκεκριμένη, αλλά κρίσιμη νομική λεπτομέρεια, η οποία, όπως καταγγέλλει, λειτουργεί ως παγίδα για τα θύματα. Πιο συγκεκριμένα, έβαλε στο στόχαστρο την εφαρμογή του άρθρου 1519 του Αστικού Κώδικα, το οποίο ρυθμίζει τα ζητήματα που αφορούν τη μεταβολή του τόπου διαμονής του ανήκειου τέκνου.
Η ισχύουσα νομοθεσία δημιουργεί πρόσθετες και συχνά ανυπέρβλητες δυσχέρειες για τις μητέρες εκείνες που επιχειρούν απεγνωσμένα να απομακρυνθούν μαζί με τα παιδιά τους από ένα κακοποιητικό σπιτικό.
Η ανάγκη για λήψη της γραπτής συναίνεσης του θύτη ή, εναλλακτικά, η αναμονή για μια δικαστική έγκριση προκειμένου να γίνει η μετοίκηση, προκαλεί τεράστιες καθυστερήσεις. Αυτός ο χαμένος χρόνος αποβαίνει μοιραίος για τις κρίσιμες αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν άμεσα και αφορούν την προσωπική ασφάλεια της γυναίκας, την εξεύρεση εργασίας σε άλλη πόλη ή την οικονομική της αυτοτέλεια.
Εγκλωβισμένες σε καθεστώς απόλυτης εξάρτησης
Το αποτέλεσμα αυτών των γραφειοκρατικών και δικαστικών προσκομμάτων είναι απολύτως δραματικό για την κοινωνία. Όπως τονίζει η Έλενα Ακρίτα, εξαιτίας αυτών των ρυθμίσεων, πάρα πολλές γυναίκες στην Καλαμάτα και σε ολόκληρη την Ελλάδα καταλήγουν να παραμένουν αναγκαστικά εγκλωβισμένες σε συνθήκες απόλυτης οικονομικής και ψυχολογικής εξάρτησης από τους κακοποιητές τους.
Οι δυνατότητες για αποτελεσματική προστασία των θυμάτων περιορίζονται στο ελάχιστο, ενώ καθίσταται σχεδόν αδύνατη η ουσιαστική κοινωνική και επαγγελματική τους επανένταξη σε ένα πραγματικά ασφαλές περιβάλλον. Το κόμμα, μέσω της Τομεάρχη του, ξεκαθάρισε ότι η πολιτεία οφείλει να προχωρήσει χωρίς άλλη καθυστέρηση σε γενναίες νομοθετικές τροποποιήσεις, ώστε κανένα νομικό παράθυρο ή διάταξη να μην λειτουργεί ως άλλοθι ή ως εμπόδιο για τη σωτηρία μιας ανθρώπινης ζωής.