Το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 21ης Οκτωβρίου στην Αθήνα ολοκληρώθηκε χωρίς καμία από τις εικόνες φωτιάς και καταστροφής που έφταναν τις προηγούμενες ημέρες από το Παρίσι. Χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί πορεύτηκαν από τα Προπύλαια στο Σύνταγμα και επέστρεψαν, και η ημέρα κρίθηκε πρώτα απ’ όλα από όσα δεν συνέβησαν: δεν γίναμε Γαλλία.
Τα «στα δικά μας υποχώρησε» και «κάν’ το όπως στο Παρίσι» έμειναν απλώς συνθήματα. Η κυβέρνηση και τα κόμματα εξουσίας της αντιπολίτευσης, με διαφορετική αφετηρία και διαφορετικά κίνητρα, είχαν χαράξει εκ των προτέρων την ίδια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη διαμαρτυρία και στη βία. Και αυτή η γραμμή άντεξε.
Οι αριθμοί της πορείας και η μοναδική ένταση
Σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία, στην πορεία συμμετείχαν περίπου 12.000 διαδηλωτές, ενώ οι διοργανωτές έκαναν λόγο για 30.000. Επί ποδός βρίσκονταν περίπου 3.000 αστυνομικοί, με προληπτικούς ελέγχους και περισσότερες από 20 προσαγωγές. Η πορεία ολοκληρώθηκε λίγο πριν από τις 14:00 και οι δρόμοι, μαζί με τους σταθμούς του Μετρό, άνοιξαν σταδιακά.
Η μόνη παραφωνία ήταν μια σύντομη ένταση στην Ομόνοια μετά τη λήξη της πορείας, η οποία δεν άλλαξε τη συνολική εικόνα. Πηγές του υπουργείου Παιδείας σημείωναν, μάλιστα, ότι τα περισσότερα σχολεία λειτούργησαν κανονικά.
Μαξίμου και αντιπολίτευση: Η κοινή γραμμή απέναντι στη βία
Το έδαφος το είχε προετοιμάσει το Μέγαρο Μαξίμου, με κεντρικό μήνυμα το «η Ελλάδα δεν είναι Γαλλία». Ο πρωθυπουργός είχε ήδη μιλήσει από το Λαύριο για μια χώρα «πυλώνα σταθερότητας». Τον τόνο έδωσε η σύσκεψη του κ. Μητσοτάκη την προηγούμενη ημέρα με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, με την κυβερνητική γραμμή να είναι «δεν αγγίζουμε παιδιά».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης είχε καλέσει όλα τα κόμματα να απομονώσουν τις ακραίες φωνές. Διαχώρισε τη διαμαρτυρία, την οποία η κυβέρνηση δηλώνει ότι σέβεται, από τα επεισόδια, απέρριψε την κατηγορία ότι καλλιεργείται η λογική ενός εσωτερικού εχθρού και υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν βρίσκεται στην κατάσταση άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, ο Νίκος Ανδρουλάκης δήλωσε ότι το κόμμα στηρίζει τις ειρηνικές διαδηλώσεις με κοινωνικές διεκδικήσεις και καταδίκασε τις λεηλασίες και τις καταστροφές περιουσιών. Κατηγόρησε, ταυτόχρονα, τη Νέα Δημοκρατία ότι αξιοποιεί τις εξελίξεις στη Γαλλία για να κατασκευάσει αφήγημα εγχώριου κινδύνου. Η θέση του έλεγε ναι στις κοινωνικές διεκδικήσεις και όχι στη βία και στον κυβερνητικό «μπαμπούλα»: στήριξη των κοινωνικών αιτημάτων, απόρριψη των βίαιων ενεργειών και αντίθεση στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση έθετε τη συζήτηση.
Στην ειρηνική διαμαρτυρία αναφέρθηκε και η εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ, Θεώνη Κουφονικολάκου, υπογραμμίζοντας το δικαίωμα των πολιτών στη συλλογική διεκδίκηση, χωρίς όμως βία και καταστροφές. Ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Παππάς, κάλεσε τη νεολαία στον δρόμο, αλλά «μακριά από τα περιστατικά βίας». Ο Πάνος Λαμπρινίδης, του οποίου το «άντε και στα δικά μας» είχε προκαλέσει αρχικά σφοδρή κυβερνητική αντίδραση και είχε φέρει σε δύσκολη θέση την ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα, έσπευσε να διευκρινίσει αρκετές φορές ότι αναφερόταν μόνο σε ειρηνικές διεκδικήσεις.
Στη Γαλλία, αντίθετα, ο κ. Μακρόν χρειάστηκε διάγγελμα για να καλέσει τα κόμματα να καταδικάσουν απερίφραστα τη βία, όταν η χώρα μετρούσε ήδη ακρωτηριασμένους νέους και εκατοντάδες συλλήψεις. Στην Αθήνα, η καταδίκη προηγήθηκε του γεγονότος. Εκεί βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα σε μια χώρα που έχει βιώσει τη βία και τις συνέπειές της την προηγούμενη δεκαετία και την έχει πληρώσει, και σε ένα πολιτικό σύστημα που τρέχει πίσω από τις εξελίξεις και κινδυνεύει σε λίγες μέρες να αξιολογηθεί αρνητικά από τις αγορές. Καλύτερα μια κόκκινη γραμμή την παραμονή, παρά μια κοινή καταδίκη πάνω στα αποκαΐδια.
Τα αιτήματα της εκπαιδευτικής κοινότητας μένουν στο τραπέζι
Στους δρόμους, η διαμαρτυρία αφορούσε συγκεκριμένες διεκδικήσεις: περισσότερη χρηματοδότηση για τη δημόσια εκπαίδευση, κάλυψη των εκπαιδευτικών κενών, ασφαλή σχολικά κτίρια και στήριξη της φοιτητικής στέγασης. Οι φοιτητές έθεσαν το κόστος των ενοικίων, την ενίσχυση του στεγαστικού επιδόματος και την ανάγκη για περισσότερες θέσεις στις εστίες. Οι εκπρόσωποι της εκπαιδευτικής κοινότητας παρουσίασαν τα αιτήματά τους από την εξέδρα των Προπυλαίων, προτού η πορεία κινηθεί προς το Σύνταγμα.
Η επόμενη μέρα διαβάζεται διαφορετικά από κάθε πλευρά. Για το Μαξίμου, η ήρεμη εικόνα δικαιώνει τη στρατηγική της πρόληψης και αφαιρεί από την ΕΛΑΣ και την Κουμουνδούρου το επιχείρημα ότι ο θυμός της νεολαίας αναζητά διέξοδο στον δρόμο. Για το ΠΑΣΟΚ, η απουσία επεισοδίων ακυρώνει το «ψευτοδίπολο» με τον κ. Τσίπρα που, όπως υποστηρίζει ο κ. Ανδρουλάκης, επιδιώκει η Πειραιώς. Στο ενδιάμεσο, τα αιτήματα για στέγη, σχολικές υποδομές και χρηματοδότηση της δημόσιας Παιδείας παραμένουν ανοιχτά, και κανείς δεν μπορεί πλέον να τα χρεώσει σε «μπαχαλάκηδες».
Οι μαθητές της Θεσσαλονίκης έχουν ήδη δώσει νέο ραντεβού για τις 30 Οκτωβρίου. Η κόκκινη γραμμή αποδείχθηκε αποτελεσματική στις 21 Οκτωβρίου. Το ερώτημα, προς το παρόν, είναι αν θα συνοδευτεί και από πολιτικές απαντήσεις, ώστε η επόμενη πορεία να κριθεί από όσα κερδήθηκαν ή θα κερδηθούν και όχι μόνο από όσα αποφεύχθηκαν.
Με πληροφορίες από newpost.gr
