Η εβδομάδα που πέρασε άφησε δημοσκοπικά στην Πειραιώς πικρή γεύση. Η νέα δημοσκόπηση της GPO για τα «Παραπολιτικά» κατέγραψε τη Νέα Δημοκρατία στο 23,8% στην πρόθεση ψήφου, με πτώση 2,3 μονάδων από τον Μάρτιο και χαμηλότερο ποσοστό για το 2026, ενώ στην εκτίμηση το κόμμα συγκρατείται στο 29,6%. Σε αντίστοιχο μήκος κύματος και η RealPolls για το Protagon, που τοποθέτησε τη Νέα Δημοκρατία στο 30,6% στην εκτίμηση και στο 24,6% στην πρόθεση.
Το εύρος των απωλειών στις μετρήσεις της τελευταίας εβδομάδας κυμαίνεται από μιάμιση έως τρεις μονάδες, με την μείωση να αποδίδεται ευθέως στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ στην υπόθεση Λαζαρίδη και στον θόρυβο που προέκυψε γύρω από την ψηφοφορία για την άρσης ασυλίας των δεκατριών βουλευτών.
Λίγο όμως πριν ολοκληρωθεί η εβδομάδα το κλίμα στην κυβέρνηση βελτιώθηκε από δύο γεγονότα
Πρώτον, η επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα και η υπογραφή εννέα διμερών συμφωνιών στρατηγικής σημασίας, με κορυφαία την ανανέωση της συμφωνίας στρατηγικής εταιρικής σχέσης για ακόμη πέντε χρόνια και τη ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής που πλέον αποκτά μόνιμο χαρακτήρα. Το αφήγημα «Ελλάς, Γαλλία, Συμμαχία» που ανέσυρε ο Γάλλος πρόεδρος από την εποχή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, σε συνδυασμό με την προσωπική δέσμευσή του ότι η Γαλλία θα είναι παρούσα σε κάθε απειλή της ελληνικής κυριαρχίας, θεωρείται από τα γαλάζια στελέχη το ισχυρότερο εξωτερικό πλεονέκτημα της κυβέρνησης για το επόμενο εξάμηνο.
Δεύτερον, η δέσμη οικονομικών μέτρων ύψους περίπου 500 εκατομμυρίων ευρώ που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός μετά την επιβεβαίωση του πρωτογενούς υπερπλεονάσματος, με την έκτακτη ενίσχυση των 150 ευρώ ανά παιδί στα τέλη Ιουνίου σε περίπου 975.000 νοικοκυριά, την αύξηση της μόνιμης πια ενίσχυσης για τους συνταξιούχους από τα 250 στα 300 ευρώ κάθε Νοέμβριο και τη διεύρυνση της επιστροφής ενοικίου, ενώ διαθέσιμα παραμένουν άλλα 200 εκατομμύρια ως δημοσιονομικό μαξιλάρι για παρεμβάσεις εντός του 2026.
Αυτά τα δύο γεγονότα εκτιμούν στο Μαξίμου ότι θα διορθώσουν στις δημοσκοπήσεις που θα έρθουν αυτή τη βδομάδα τη φθορά και την απώλειες που καταγράφηκαν στην προηγούμενη, αν όχι ολοκληρωτικά τουλάχιστον κατά 50% αφού ήδη υπάρχουν κάποιες κυλιόμενες δημοσκοπήσεις που μειώνουν την πτώση της Νέας Δημοκρατίας από 3% που μετρήθηκε σε κάποιες δημοσκοπήσεις την προηγούμενη βδομάδα σε 1,5%
Πέρα όμως από αυτή τη διόρθωση τα μάτια στο μέγαρο Μαξίμου είναι στραμμένα και στην αριθμητική του στρατοπέδου της αντιπολίτευσης καθώς το κόμμα Καρυστιανού αναμένεται μέσα στις επόμενες μέρες να κάνει την επίσημη εμφάνισή του ενώ σύντομα φαίνεται πως ακολουθεί και το κόμμα Τσίπρα. Οι δυνητικοί ψηφοφόροι του Αλέξη Τσίπρα φτάνουν το 19,7% και της Μαρίας Καρυστιανού το 21,1%, με την Καρυστιανού να αντλεί ψηφοφόρους από την Ελληνική Λύση, το ΠΑΣΟΚ και την Πλεύσης Ελευθερίας, και τον Τσίπρα πέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ να απευθύνεται σε ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, άλλους αριστερούς σχηματισμούς αλλά και στην αδιευκρίνιστη ψήφο.
Κανείς από τους δύο δεν φαίνεται να αγγίζει και να πλήττει ουσιαστικά τη γαλάζια σκληρή βάση. Το πιο αποκαλυπτικό όμως στοιχείο προκύπτει από τα εναλλακτικά μοντέλα μέτρησης που τρέχουν πια οι περισσότερες εταιρείες δημοσκοπήσεων και στα οποία τα δύο υπό ίδρυση κόμματα συμπεριλαμβάνονται κανονικά στη μέτρηση της πρόθεσης ψήφου. Στις μετρήσεις αυτές με τα δύο νέα σχήματα ενσωματωμένα η εικόνα των κομμάτων της αντιπολίτευσης αλλάζει δραματικά καθώς τα δύο νέα σχήματα εμφανίζεται να παίρνουν τη μερίδα του λέοντος.
Και αυτό είναι κάτι που μετράει το Μαξίμου. Όσο περισσότερα κόμματα κατακερματίζουν τον αντι-ΝΔ χώρο, τόσο πιο διαχειρίσιμη γίνεται η εικόνα της επόμενης Βουλής. Η αριθμητική του εκλογικού νόμου πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα ενώ στην αντιπολίτευση ΠΑΣΟΚ, Καρυστιανού, Τσίπρας, Ελληνική Λύση Πλεύσης Ελευθερίας θα δώσουν μια σκληρή μάχη καθώς απευθύνονται σε κοινές δεξαμενές ψηφοφόρων.
Για την Χαριλάου Τρικούπη, αυτά τα μοντέλα δημοσκοπήσεων που κυκλοφορούν ήδη στο παρασκήνιο αποτελούν σοβαρό πονοκέφαλο. Η εμφάνιση νέων σχημάτων δεν θα αφαιρέσει δυνάμεις μόνο από την Πλεύση Ελευθερίας την Ελληνική Λύση και τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά θα αμφισβητήσει και τη δυνατότητα του ΠΑΣΟΚ να καρπωθεί μονοπωλιακά τη φθορά της Νέας Δημοκρατίας. Αντί να μετατραπεί αυτόματα σε βασικό εκφραστή της δυσαρέσκειας, κινδυνεύει να βρεθεί ανάμεσα σε μια Ν.Δ. που παραμένει πρώτη και σε νέους σχηματισμούς που διεκδικούν την ψήφο διαμαρτυρίας, το αντισυστημικό ακροατήριο ή την απογοήτευση από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό.