
Την άμεση σύγκληση της Ολομέλειας της Βουλής, με αποκλειστικό θέμα συζήτησης την Εξωτερική Πολιτική και την Εθνική Στρατηγική, καθώς και τη συγκρότηση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, ζητά επιτακτικά η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, με φόντο τις ραγδαίες και επικίνδυνες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
«Όχι συζήτηση εν παρόδω»: Το αίτημα για Ειδική Ημερήσια Διάταξη
Με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η επικεφαλής του κόμματος ασκεί δριμεία κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς, επισημαίνοντας την ανάγκη για απόλυτη θεσμική διαφάνεια. Όπως τονίζει, η διεθνής στάση της χώρας «δεν επιτρέπεται να διαμορφώνεται με τρόπο τυχάρπαστο, ελαφρύ και ανεύθυνο, που έρχεται σε σύγκρουση με την Ιστορία του Ελληνικού λαού».
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου υπενθυμίζει ότι εδώ και δύο μήνες ζητά αδιάκοπα τη διεξαγωγή συζήτησης στο κοινοβούλιο. Ξεκαθαρίζει, μάλιστα, πως αυτή η συζήτηση επιβάλλεται να γίνει σε Ειδική Ημερήσια Διάταξη και όχι «εν παρόδω», με αφορμή το εντελώς άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για τον εκλογικό νόμο.
Βολές για τις διμερείς συναντήσεις και τις ανακοινώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου
Ιδιαίτερα αιχμηρή εμφανίζεται απέναντι στην τακτική του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας χαρακτηρίζει την επιλογή των κατ’ ιδίαν, διμερών ενημερώσεων των πολιτικών αρχηγών από τον πρωθυπουργό ως μια διαδικασία που «στερείται διαφάνειας» και υπολείπεται ξεκάθαρα της σοβαρότητας της κατάστασης. Παράλληλα, χαρακτηρίζει «ασόβαρο και ανεύθυνο» το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός πληροφορείται τόσο κρίσιμες επιλογές για το πεδίο της Εθνικής Άμυνας μέσω δηλώσεων του κυβερνητικού εκπροσώπου.
Η σύνδεση με τις υποκλοπές και η στάση απέναντι στο Ισραήλ
Η ανάρτηση καταλήγει με μια ευθεία, μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση, συνδέοντας την εξωτερική πολιτική με το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατηγορεί τον πρωθυπουργό για απουσία «θεσμικής υπευθυνότητας και ακεραιότητας», υπενθυμίζοντας πως πρόκειται για τον άνθρωπο που «είχε θέσει σε παρακολούθηση το μισό Υπουργικό Συμβούλιο, τους Αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων και πολιτικούς αντιπάλους».
Κλείνοντας, υπογραμμίζει πως η συγκεκριμένη υπόθεση έχει ήδη χαρακτηριστεί δικαστικά ως ερευνητέα για το αδίκημα της κατασκοπείας υπέρ του Ισραήλ, ενός κράτους το οποίο, όπως αναφέρει, «εμπλέκεται σε διαρκείς παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και σε συνεχιζόμενα διεθνή εγκλήματα», καθιστώντας τις παραμέτρους διαμόρφωσης της ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής εξόχως ανησυχητικές

